Ijob 4
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1ED Elifaz Temanita rispose, e disse:
2Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?
2Se noi imprendiamo a parlarti, ti sarà egli molesto? Ma pur chi potrebbe rattener le parole?
3Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortiĝintajn vi refortigis;
3Ecco, tu correggevi molti, E rinforzavi le mani rimesse.
4Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksiĝantajn genuojn vi fortigis;
4I tuoi ragionamenti ridirizzavano quelli che vacillavano, E tu raffermavi le ginocchia che piegavano.
5Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; Ĝi ektuŝis vin, kaj vi ektimis.
5Ma ora che il male ti è avvenuto, tu te ne affanni; Ora ch'è giunto fino a te, tu ne sei smarrito.
6Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo? Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
6La tua pietà non è ella stata la tua speranza, E l'integrità delle tue vie la tua aspettazione?
7Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
7Deh! rammemorati, quale innocente perì mai, Ed ove furono gli uomini diritti mai distrutti?
8Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;
8Siccome io ho veduto che quelli che arano l'iniquità, E seminano la perversità, la mietono.
9De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.
9Essi periscono per l'alito di Dio, E son consumati dal soffiar delle sue nari.
10La kriado de leono kaj la voĉo de leopardo silentiĝis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompiĝis;
10Il ruggito del leone, e il grido del fier leone son ribattuti ; E i denti de' leoncelli sono stritolati.
11Leono pereis pro manko de manĝaĵo, Kaj idoj de leonino diskuris.
11Il vecchio leone perisce per mancamento di preda, E i figli della leonessa son dissipati.
12Kaj al mi kaŝe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de ĝi.
12Or mi è stata di nascosto significata una parola, E l'orecchio mio ne ha ritenuto un poco.
13Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,
13Fra le immaginazioni delle visioni notturne, Quando il più profondo sonno cade sopra gli uomini,
14Atakis min teruro kaj tremo, Kaj ĉiuj miaj ostoj eksentis timon.
14Mi è venuto uno spavento ed un tremito, Che ha spaventate tutte quante le mie ossa.
15Kaj spirito traflugis antaŭ mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidiĝis.
15Ed uno spirito è passato davanti a me, Che mi ha fatto arricciare i peli della mia carne;
16Staris bildo antaŭ miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni ĝian aspekton; Estis silento, kaj mi ekaŭdis voĉon, dirantan:
16Egli si è fermato, ed io non ho riconosciuto il suo aspetto; Una sembianza è stata davanti agli occhi miei, Ed io ho udita una voce sommessa che diceva:
17Ĉu homo estas pli justa ol Dio? Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
17L'uomo sarebbe egli giustificato da Dio? L'uomo sarebbe egli giudicato puro dal suo fattore?
18Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn anĝelojn Li trovas mallaŭdindaj:
18Ecco, egli non si fida ne' suoi servitori, E scorge della temerità ne' suoi Angeli.
19Des pli koncerne tiujn, Kiuj loĝas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formanĝas vermoj.
19Quanto più in coloro che abitano in case di fango, Il cui fondamento è nella polvere, E che son ridotti in polvere, esposti a' vermi?
20De la mateno ĝis la vespero ili disfalas, Pereas por ĉiam, kaj neniu tion atentas.
20Dalla mattina alla sera sono stritolati, E periscono in perpetuo, senza che alcuno vi ponga mente.
21La fadeno de ilia vivo estas distranĉita; Ili mortas, kaj ne en saĝeco.
21L'eccellenza ch'era in loro non si diparte ella? Muoiono, ma non con sapienza.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.