Ijob 9
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Ijob respondis kaj diris:
1E GIOBBE rispose e disse:
2Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?
2Veramente io so ch' egli è così; E come si giustificherebbe l'uomo appo Iddio?
3Se li volus havi kun Li juĝan disputon, Li ne povus respondi al Li eĉ unu kontraŭ mil.
3Se Iddio vuol litigar con lui, Egli non gli potrà rispondere d'infra mille articoli ad un solo.
4Li estas saĝa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuraĝus stari kontraŭ Li kaj restus sendifekta?
4Egli è savio di cuore, e potente di forza; Chi si è mai indurato contro a lui, ed è prosperato?
5Li forŝovas montojn, kaj ili eĉ ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;
5Contro a lui , che spianta i monti, Senza che si possa sapere come egli li abbia rivolti sottosopra nella sua ira;
6Li skuas la teron de ĝia loko, Ke ĝiaj kolonoj tremas;
6Che crolla la terra, e la smuove dal luogo suo; E da cui le colonne di essa sono scosse;
7Li diras al la suno, kaj ĝi ne leviĝas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;
7Che parla al sole, ed esso non si leva; Che tiene suggellate le stelle;
8Li sola etendas la ĉielon, Kaj Li iras sur la altaĵoj de la maro;
8Che distende tutto solo i cieli, E calca le sommità del mare;
9Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;
9Che ha fatto i segni del Carro, dell'Orione, delle Gallinelle, E quelli che sono in fondo all'Austro;
10Li faras neesploreblajn grandaĵojn, Kaj nekalkuleblajn mirindaĵojn.
10Che fa cose tanto grandi, che non si possono investigare; E tante cose maravigliose che non si possono annoverare.
11Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion eĉ ne vidos; Li pasos, kaj mi eĉ ne rimarkos Lin.
11Ecco, egli passerà davanti a me, ed io nol vedrò; Ripasserà, ed io non lo scorgerò.
12Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li: Kion Vi faras?
12Ecco, egli rapirà, e chi gli farà far restituzione? Chi gli dirà: Che fai?
13Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksiĝas la helpantoj de Rahab.
13Iddio non raffrena l'ira sua; Sotto lui sono atterrati i bravi campioni.
14Des pli ĉu mi povus respondi al Li, Ĉu mi povus elekti vortojn kontraŭ Li?
14Quanto meno gli risponderei io, Ed userei parole scelte contro a lui?
15Eĉ se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian juĝanton.
15Io, che quantunque fossi giusto, non risponderei, Anzi chiederei grazia al mio Giudice.
16Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li aŭdis mian voĉon,
16Se io grido, ed egli mi risponde, Pur non potrò credere ch'egli abbia ascoltata la mia voce;
17Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.
17Conciossiachè egli mi abbia conquiso con un turbo, E mi abbia date di molte battiture senza cagione.
18Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolĉo.
18Egli non mi permette pur di respirare; Perciocchè egli mi sazia di amaritudini.
19Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas juĝon, kiu alvokos min?
19Se si tratta di forza, ecco, egli è potente; Se di giudicio, chi mi citerà?
20Se mi montros mian pravecon, mia propra buŝo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.
20Benchè io sia giusto, la mia bocca mi condannerà; Quantunque io sia intiero, ella mi dichiarerà perverso.
21Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.
21Benchè io sia intiero, io non riconoscerò me stesso; Io avrò a sdegno la vita mia.
22Ĉio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaŭ pereigas.
22Egli è tutt'uno; perciò ho detto: Egli distrugge ugualmente l' uomo intiero e l'empio.
23Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas ĉe la elprovado de senkulpuloj.
23Se è un flagello, egli uccide in un momento; Ma egli si beffa della prova degl'innocenti.
24La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizaĝon de ĝiaj juĝistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?
24La terra è data in mano all'empio, Il qual copre la faccia de' giudici di essa. Ora, se Iddio non fa questo , chi è egli dunque?
25Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;
25Ma i miei giorni sono stati più leggieri che un corriero; Son fuggiti via, non hanno goduto il bene;
26Ili forkuris, kiel ŝipetoj el kano, Kiel aglo flugas al manĝotaĵo.
26Son trascorsi come saette, Come un'aquila che vola frettolosa al pasto.
27Se mi ekpensas: Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:
27Se io dico: Io dimenticherò il mio lamento, Io lascerò il mio cruccio, e mi rinforzerò;
28Tiam mi ektremas pro ĉiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.
28Io sono spaventato di tutti i miei tormenti, Io so che tu non mi reputerai innocente.
29Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?
29Io sarò reo; Perchè adunque mi affaticherei in vano?
30Se mi lavus min per neĝa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,
30Quando io mi fossi lavato con acque di neve, E nettatomi le mani col sapone;
31Eĉ tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.
31Allora pure tu mi tufferesti in una fossa, E i miei vestimenti mi avrebbero in abbominio.
32Ĉar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaŭ iri al juĝo.
32Perciocchè egli non è un uomo, come son io, perchè io gli risponda, E perchè noi veniamo insieme a giudicio.
33Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.
33Ei non v'è niuno che possa dar sentenza fra noi, Che possa metter la mano sopra amendue noi.
34Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;
34Ma rimuova egli pur la sua verga d'addosso a me, E non mi conturbi il suo spavento.
35Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, Ĉar ne tia mi estas en mi mem.
35Allora io parlerò, e non avrò paura di lui; Perciocchè in questo stato io non sono in me stesso.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.