Ijob 4
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1Te vaengah Temani hoel Eliphaz loh a doo.
2Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?
2Te vaengah nang te ol neh n'noemcai saeh, na ngak aya? Tedae olthui te kuemsuem ham unim aka noeng eh?
3Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortiĝintajn vi refortigis;
3Muep na toel tih kut kha rhoek khaw na talong coeng te.
4Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksiĝantajn genuojn vi fortigis;
4Aka paloe rhoek te na olthui loh a thoh tih khuklu aka khun khaw na caang sak.
5Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; Ĝi ektuŝis vin, kaj vi ektimis.
5Tedae namah taengla ha loe tih na ngak coeng, namah te m'ben tih na let coeng.
6Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo? Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
6Na hinyahnah, na ueppangnah, na ngaiuepnah, na longpuei kah thincaknah khaw om pawt nim?
7Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
7Poek van laeh, ommongsitoe he paltham nim? Aka thuem rhoek te melam a thup?
8Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;
8Ka hmuh vanbangla boethae aka thoe tih aka soem khaw amah long ni thakthaenah a ah.
9De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.
9Pathen kah hiil dongah milh uh tih a thintoek khohli dongah khap uh coeng.
10La kriado de leono kaj la voĉo de leopardo silentiĝis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompiĝis;
10Sathueng khaw kawknah neh sathuengca khaw a ol neh om dae sathuengca khaw a no tloong.
11Leono pereis pro manko de manĝaĵo, Kaj idoj de leonino diskuris.
11Maeh a mueh lamloh sathueng te milh tih sathuengnu ca rhoek khaw pam uh.
12Kaj al mi kaŝe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de ĝi.
12Ka taengah ol a huen tih a olduem loh kai hna a lat sak.
13Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,
13Hlang he khoyin olphong lamkah pomnah khuiah a ih muelh vaengah.
14Atakis min teruro kaj tremo, Kaj ĉiuj miaj ostoj eksentis timon.
14birhihnah loh kai m'mah tih thuennah neh ka rhuh boeih a rhih sak.
15Kaj spirito traflugis antaŭ mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidiĝis.
15Mueihla loh ka maelhmai a pah vaengah ka mul ka saa poenghu.
16Staris bildo antaŭ miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni ĝian aspekton; Estis silento, kaj mi ekaŭdis voĉon, dirantan:
16A pai vaengah khaw a mueimae ka hmat moenih. A muei tah ka mikhmuh ah om tih bidip ol a yaak.
17Ĉu homo estas pli justa ol Dio? Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
17Pathen lakah hlanghing he tang tih anih aka saii lakah ah hlang caihcil ngai a?
18Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn anĝelojn Li trovas mallaŭdindaj:
18A sal rhoek soah tangnah pawt tih a puencawn te a lolh la a khueh atah,
19Des pli koncerne tiujn, Kiuj loĝas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formanĝas vermoj.
19Laipi neh lai im dongah kho aka sa aisat te bungbo hmai ah a khoengim pop coeng.
20De la mateno ĝis la vespero ili disfalas, Pereas por ĉiam, kaj neniu tion atentas.
20Mincang lamloh hlaem duela a phop te a yoeyah la a milh khaw mingpha pawh.
21La fadeno de ilia vivo estas distranĉita; Ili mortas, kaj ne en saĝeco.
21Amih lamkah a a hlangrhuel a phil pah vaengah a duek uh moenih a? Te dongah cueihnah neh a om moenih a?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.