Ijob 36
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:
1Elihu loh koep a cong tih,
2Atendu ankoraŭ iom; mi montros al vi, Ĉar mi havas ankoraŭ kion paroli pro Dio.
2“Kamah taengah bet m'bulbo uh lamtah nangmih te olthui khaw Pathen yueng la koep kan thui eh.
3Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.
3Ka poeknah he khohla lamloh kam phueih tih duengnah he kai aka saii ham ni ka khueh.
4Ĉar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaŭ vi.
4Ka olthui he a honghi pawt dongah nang taengkah lungming khaw a cuemthuek ham tueng pai.
5Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malŝatas; Li estas potenca per la forto de la koro.
5Pathen tah khuet tih lungbuei thadueng a khuet te a sit moenih ne.
6Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.
6Halang te hlun pawt tih mangdaeng te tiktamnah la a paek.
7Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun reĝoj sur trono Li sidigas ilin por ĉiam, Por ke ili estu altaj.
7A mik te hlangdueng taeng lamloh khap pawt tih manghai rhoek te ngolkhoel dongah a ngol sak. Te phoeiah amih a yoeyah la a thuung tih a sang sak.
8Kaj se ili estas ligitaj per ĉenoj, Malliberigitaj mizere per ŝnuroj,
8Tedae hmaipom neh pin uh tih phacip phabaem rhuihet neh a tuuk uh atah,
9Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.
9Amih kah bisai neh a boekoeknah dongah a len uh te khaw amih taengah a thui pah.
10Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.
10Thuituennah hamla amih hna te a vueh pah tih boethae lamloh mael hamla a thui pah.
11Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;
11A hnatun uh tih tho a thueng koinih a khohnin then neh thok tih a kum te a naepnoi la boeih.
12Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.
12Tedae a hnatun uh pawt atah pumcumnah neh a paan uh vetih mingnah aka tal bangla pal uh ni.
13La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;
13Lungbuei lailak rhoek loh thintoek a khueh uh tih amih a khih vaengah pataeng bomnah bih pawh.
14Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malĉastuloj.
14Amih hinglu te camoe la, a hingnah khaw hlanghalh lakli ah duek.
15Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.
15A phacip phabaem vaengah mangdaeng khaw a pumcum sak tih a hna te nennah neh a toeh.
16Ankaŭ vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon ĉe via tablo, plena de grasaĵoj.
16Rhal ka lamloh hmuenka la nang m'poh. Te lam te mangdaeng mangtok om pawt tih na caboei dongkah mongnah maehhloi ngang.
17Sed vi fariĝis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj juĝo tenas sin kune.
17Halang kah dumlai khaw na cung sak tih dumlai neh laitloeknah loh m'moep.
18Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elaĉeto ne deklinu vin.
18Kosi loh nang te boeinah neh m'vuet ve ne. Te dongah tlansum cungkuem loh nang m'phaelh boel.
19Ĉu Li atentos vian riĉecon? Ne, nek oron, nek forton aŭ potencon.
19Rhal khuiah pawt khaw, na bombihnah neh thadueng, thayung boeih loh m'khoembael aya?
20Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.
20A hmuikah pilnam a khum sak ham khoyin khaw hloem aih boeh.
21Gardu vin, ne kliniĝu al malpieco; Ĉar tion vi komencis pro la mizero.
21Ngaithuen, boethae taengla mael boeh. Te te phacip phabaem lakah te na tuek coeng te.
22Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?
22Pathen tah amah thadueng neh thaphoh uh coeng ke. Amah bangla unim aka saya?
23Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri: Vi agis maljuste?
23Anih ham a longpuei te u long nim a tae pah tih u long nim, 'Dumlai na saii,’ a ti nah.
24Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.
24Amah kah bisai na rhoeng sak ham te poek. Te ni hlang rhoek loh a hlai uh.
25Ĉiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.
25Hlang boeih loh te te a hmuh uh tih hlanghing loh khohla lamkah a paelki.
26Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.
26Pathen tah a len dongah a kum tarhing te m'ming uh lek pawt tih khenah lek pawh.
27Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili verŝiĝas pluve el la nebulo;
27Tui dongkah aangpi a yoek tih khotlan te a tuihu lamloh a ciil.
28Verŝiĝas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.
28Khomong khaw cip tih hlang soah muep pha.
29Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapiŝojn de Sia tendo,
29Khomai maiyan neh a dungtlungim kah pang ol a yakming mai ngawn.
30Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.
30A vangnah loh a taengah a kah tih tuitunli yung duela a khuk.
31Ĉar per ili Li juĝas la popolojn Kaj donas ankaŭ manĝaĵon abunde.
31Te nen te pilnam taengah lai a tloek tih a yet taengah caak a paek.
32Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al ĝi aperi denove.
32A kut dongkah vangnah loh a khuk tih phek a cuuk ham khaw te te a uen.
33Antaŭdiras pri ĝi ĝia bruo, Kaj eĉ la brutaroj, kiam ĝi alproksimiĝas.
33A khohum loh amah kawng te a doek tih boiva pataeng thintoek neh cet.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.