Ijob 32
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Kaj tiuj tri viroj ĉesis respondi al Ijob, ĉar li opiniis sin prava.
1Amah mikhmuh ah amah te a dueng sak dongah te rhoek hlang pathum Job a doo te kangkuen uh.
2Tiam ekflamis la kolero de Elihu, filo de Baraĥel, Buzano, el la familio de Ram. Kontraŭ Ijob ekflamis lia kolero pro tio, ke li opiniis sin pli prava ol Dio;
2Te dongah Ram koca kah Buzi Barakel capa Elihu kah a thintoek tah Job taengah sai coeng. Pathen lakah amah hinglu te a tang sak dongah a thintoek khaw sai.
3kaj kontraŭ liaj tri amikoj ekflamis lia kolero pro tio, ke ili ne trovis respondon kaj akuzis Ijobon.
3Hlatnah hmu uh pawt dae Job te a boe sak uh dongah anih kah thintoek khaw a hui pathum taengah sai van.
4Elihu atendis, dum ili parolis kun Ijob, ĉar ili estis pli aĝaj ol li.
4Amih boeih khuiah Elihu tah a kum la a ham dongah Job te ol neh a rhing.
5Sed kiam Elihu vidis, ke ne troviĝas respondo en la buŝo de la tri viroj, ekflamis lia kolero.
5Hlang pathum ka dongah hlatnah a om pawt te Elihu a hmuh vaengah a thintoek te sai.
6Kaj ekparolis Elihu, filo de Baraĥel, la Buzano, kaj diris: Mi estas juna, kaj vi estas maljunuloj; Tial mi hezitis kaj timis eldiri al vi mian opinion.
6Te dongah Buzi Barakel capa Elihu loh a doo tih, “Kai he a kum la ka noe tih nangmih tah na ham. Te dongah ka kawl uh tih nangmih taengah kamah kah poeknah thui ham khaw ka rhih.
7Mi pensis: La aĝo parolu, Kaj la jarmulto montru saĝon.
7Cueihnah he a khohnin nen khaw a thui uh vetih kum a yet a tukkil uh mako ka ti.
8Sed la spirito en la homoj kaj la spiro de la Plejpotenculo Donas al ili prudenton.
8Mueihla he hlanghing ah om dae Tlungthang hiil long ni amih a yakming sak.
9Ne la grandaj estas la plej prudentaj, Kaj ne la maljunuloj sole scias juĝi,
9Muep aka cueih neh patong rhoek loh khaw laitloeknah te a yakming uh moenih.
10Tial mi diras: Aŭskultu min; Mi ankaŭ eldiros mian opinion.
10Te dongah kai taengkah hnatun uh lah ka ti. Kai khaw ka poeknah ka thui van eh.
11Jen mi atendis viajn vortojn, Mi atentis vian kompetentecon, Ĝis vi trovos la ĝustan parolon.
11Nangmih ol te ka lamtawn ne. Olthui na khe uh vaengah nangmih kah lungcuei te hna ka kaeng thil.
12Sed atentante vin, mi vidis, Ke neniu el vi donas al Ijob moralinstruon, Respondante al liaj paroloj.
12Nangmih khaw kan yakming vaengah Job taengkah a tluung ol te aka doo na om uh moenih he.
13Ne diru: Ni trovis la saĝon. Dio instruu lin, ne homo.
13“Cueihnah m'hmuh coeng, anih te hlang pawt tih Pathen loh khoek saeh,” ti uh ve.
14Li ne direktis al mi siajn vortojn, Kaj per viaj diroj mi ne respondos al li.
14Olthui neh kai taengah rhong a pai pawt dongah nangmih ol neh anih te ka thuung mahpawh,” a ti nah.
15Ili perdis la kuraĝon, ili ne plu respondis; Mankas al ili vortoj.
15Amih lamkah ol khaw vawt uh tih, a rhihyawp uh dongah koep doo uh pawh.
16Mi atendis, ĝis ili ĉesos paroli; Sed ĉar ili haltis kaj ne plu respondis,
16Koep doo mueh la pai uh tih a cal uh pawt dongah ka lamtawn aya?
17Tial ankaŭ mi de mia flanko respondos, Mi ankaŭ eldiros mian opinion.
17Kai khaw kamah hamsum te ka doo vetih kai khaw kamah kah poeknah te ka thui van ni.
18Ĉar mi estas plena de vortoj; La spirito de mia interno min premas.
18Olthui khaw ka hah tih ka bungko kah mueihla loh kamah n'kilh coeng.
19Mia interno estas kiel vino ŝtopfermita, Kiu krevigas novan felsakon.
19Ka bungko he misurtui bangla khui pawt tih tui-um thai bangla ueth.
20Mi ekparolos, kaj tiam fariĝos al mi pli facile; Mi malfermos mian buŝon, kaj mi respondos.
20Ka thui daengah ni kai ham a hoengpoek eh. Ka hmuilai ka ong vetih ka doo pueng ni.
21Mi ne atentos la vizaĝon de persono, Kaj mi ne flatos al homo;
21Hlang maelhmai te ka dan tarha pawt vetih hlang te ka hlae tarha mahpawh.
22Ĉar mi ne povoscias flati; Aliokaze pereigu min mia Kreinto.
22Hlang hlae ham khaw ka ming moenih, kai aka saii loh kai he phawn n'khoe lah ve.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.