Ijob 10
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Tedis al mia animo mia vivo; Mi fordonos min al mia plendado; Mi parolos en la malĝojeco de mia animo.
1Ka hingnah soah ka hinglu loh a ko-oek coeng. Ka kohuetnah he kamah taengah ka sah tih ka hinglu a khahing hil ka thui.
2Mi diros al Dio: Ne kondamnu min, Sciigu al mi, pro kio Vi malpacas kontraŭ mi.
2Pathen taengah, “Kai m'boe sak boeh, balae tih kai nan ho, kai m'ming sak.
3Ĉu Vi trovas tion bona, ke Vi turmentas, Ke Vi forpuŝas la laboritaĵon de Viaj manoj, Sendas brilon sur la entreprenon de malpiuloj?
3Na kut thaphu na hnawt vaengah halang kah cilsuep dongah na sae tih na hnaemtaek te nang ham then a?
4Ĉu Vi havas okulojn karnajn, Kaj ĉu Vi rigardas, kiel homo rigardas?
4Hlanghing he na sawt tih na hmuh bangla nang taengah pumsa mik om a?
5Ĉu Viaj tagoj estas kiel la tagoj de homo, Aŭ ĉu Viaj jaroj estas kiel la vivtempo de homo,
5Na khohnin he hlanghing khohnin bangla, na kum khaw hlang khohnin bangla om a?
6Ke Vi serĉas mian kulpon Kaj penas trovi mian pekon,
6Te dongah kai kathaesainah te na tlap tih ka tholhnah hnukah nan toem.
7Kvankam Vi scias, ke mi ne estas malbonagulo, Sed el Via mano neniu povas savi?
7Ka boe pawt tih na kut lamloh a huul thai pawt te na mingnah dongah om pataeng.
8Viaj manoj min formis kaj faris min tutan ĉirkaŭe, Kaj tamen Vi min pereigas!
8Na kut loh kai n'noih pai tih thikat la kai n'saii akhaw kai nan dolh pawn ni.
9Rememoru, ke kiel argilon Vi min prilaboris; Kaj Vi returne faros min polvo.
9Amlai bangla kai nan saii tih laipi la kai nan mael sak te poek mai lah.
10Vi elverŝis ja min kiel lakton, Kaj kiel fromaĝon Vi min kundensigis.
10Suktui bangla kai nan sui tih sukkhal bangla kai nan khal sak moenih a?
11Per haŭto kaj karno Vi min vestis, Per ostoj kaj tendenoj Vi min plektis.
11Kai he ka vin ka saa neh nan dah tih ka rhuh neh tharhui neh nan cun.
12Vivon kaj bonon Vi donis al mi, Kaj Via prizorgado gardis mian spiriton.
12Hingnah neh sitlohnah te kai taengah nan khueh tih ka mueihla loh na ngoldoelh a ngaithuen.
13Sed ĉi tion Vi kaŝis en Via koro; Mi scias, ke Vi tion intencis:
13Tedae na thinko ah na khoem he na khuiah tila ka ming.
14Se mi pekos, Vi tion rimarkos sur mi, Kaj mian pekon Vi ne lasos senpuna.
14Ka tholh sitoe cakhaw kai nan ngaithuen dongah kai kathaesainah lamloh kai nan hmil moenih.
15Se mi agis malbone, ve al mi! Se mi estas prava, mi ne povas tamen levi mian kapon, Estante tute humiligita Kaj vidante mian mizeron.
15Ya-oe kai he ka boe akhaw, ka tang akhaw ka lu ka dangrhoek moenih. Yah ka hah tih ka phacip phabaem loh n'yan.
16Se ĝi leviĝas, Vi ĉasas min kiel leono, Kaj denove montras sur mi Vian mirindan potencon.
16Sathuengca bangla a phul atah kai nan mae tih kai taengah khobaerhambae la na mael.
17Vi elmetas kontraŭ mi novajn atestojn, Plifortigas Vian koleron kontraŭ mi; Nova armeo min atakas.
17Na laipai neh kai hmai ah nan tlaih tih kai taengah na konoinah na hong. Thovaelnah neh caempuei la kai taengah na pai.
18Por kio Vi elirigis min el la ventro? Ho, se mi estus pereinta, ke nenies okulo min vidu!
18Balae tih bung khui lamloh loh kai nan poh. Ka pal palueng vetih mik loh kai m'hmu pawt mako.
19Tiam mi estus kiel ne estinta; El la ventro mi estus transportita en la tombon.
19A om khaw a om pawt bangla bungko lamloh phuel la n'khuen.
20Mia vivo estas ja mallonga; Ĉesu do, lasu min libera, por ke mi iom revigliĝu,
20Ka khohnin he bawn tih a muei la a muei moenih a? Kai lamkah he na dueh na dueh vetih ka ngaidip laem mako.
21Antaŭ ol mi foriros senrevene En la landon de mallumo kaj de morta ombro,
21Ka caeh hlan vaengah hmaisuep khohmuen neh dueknah hlipkhup la ka mael pawt mako.
22En la landon, kie la lumo estas kiel mallumo, Kie estas morta ombro kaj senordeco, Kie estas lume kiel en mallumego.
22khoyinnah kho tah dueknah hlipkhup a hmuep bangla om tih cikngae pawh. Te dongah a hmuep la sae,’ ka ti ni,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.