Job 15
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
1ED Elifaz Temanita rispose e disse:
2[Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum?
2Deve un uomo savio pronunziare opinioni vane, Ed empiersi il ventre di vento orientale?
3Arguis verbis eum qui non est æqualis tibi, et loqueris quod tibi non expedit.
3Ed argomentar con parole inutili, E con ragionamenti onde non può trarre alcun vantaggio?
4Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo.
4Sì certo, tu annulli il timor di Dio , Ed impedisci l'orazione che deve farsi davanti a lui.
5Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium.
5Perciocchè la tua bocca dimostra la tua iniquità, Poichè tu hai scelto il parlar de' frodolenti.
6Condemnabit te os tuum, et non ego: et labia tua respondebunt tibi.
6La tua bocca ti condanna, e non io; E le tue labbra testificano contro a te.
7Numquid primus homo tu natus es, et ante colles formatus?
7Sei tu il primiero uomo che sia nato nel mondo? O sei tu stato formato avanti i colli?
8numquid consilium Dei audisti, et inferior te erit ejus sapientia?
8Hai tu udito il segreto di Dio, E ne hai tu sottratta a te la sapienza?
9Quid nosti quod ignoremus? quid intelligis quod nesciamus?
9Che sai tu, che noi non sappiamo? Che intendi tu, che non sia appo noi?
10Et senes et antiqui sunt in nobis, multo vetustiores quam patres tui.
10Fra noi vi è eziandio alcun canuto, alcun molto vecchio, Più attempato che tuo padre.
11Numquid grande est ut consoletur te Deus? sed verba tua prava hoc prohibent.
11Son le consolazioni di Dio troppo poca cosa per te? Hai tu alcuna cosa riposta appo te?
12Quid te elevat cor tuum, et quasi magna cogitans attonitos habes oculos?
12Perchè ti trasporta il cuor tuo? E perchè ammiccano gli occhi tuoi,
13Quid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones?
13Che tu rivolga il tuo soffio, E proferisca della tua bocca parole contro a Dio?
14Quid est homo ut immaculatus sit, et ut justus appareat natus de muliere?
14Che cosa è l'uomo, ch'egli sia puro? E che cosa è chi è nato di donna, ch'egli sia giusto?
15Ecce inter sanctos ejus nemo immutabilis, et cæli non sunt mundi in conspectu ejus.
15Ecco, egli non si fida ne' suoi santi, Ed i cieli non son puri nel suo cospetto;
16Quanto magis abominabilis et inutilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem?
16Quanto più abbominevole e puzzolente È l'uomo, che beve l'iniquità come acqua?
17Ostendam tibi: audi me: quod vidi, narrabo tibi.
17Io ti dichiarerò, ascoltami pure, E ti racconterò ciò che io ho veduto;
18Sapientes confitentur, et non abscondunt patres suos:
18Il che i savi hanno narrato, E non l'hanno celato, avendolo ricevuto da' padri loro;
19quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos.
19A' quali soli la terra fu data, E per mezzo i cui paesi non passò mai straniero.
20Cunctis diebus suis impius superbit, et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus.
20L'empio è tormentato tutti i giorni della sua vita; Ed al violento è riposto un piccol numero d'anni.
21Sonitus terroris semper in auribus illius: et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.
21Egli ha negli orecchi un romor di spaventi; In tempo di pace il guastatore gli sopraggiunge.
22Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium.
22Egli non si fida punto di potere uscir delle tenebre; Egli sta sempre in guato, aspettando la spada.
23Cum se moverit ad quærendum panem, novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies.
23Egli va tapinando per cercar dove sia del pane; Egli sa che ha in mano tutto presto il giorno delle tenebre.
24Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui præparatur ad prælium.
24Angoscia e tribolazione lo spaventano; Lo sopraffanno come un re apparecchiato alla battaglia.
25Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est.
25Perciocchè egli ha distesa la sua mano contro a Dio, E si è rinforzato contro all'Onnipotente;
26Cucurrit adversus eum erecto collo, et pingui cervice armatus est.
26E gli è corso col collo fermo , Co' suoi spessi e rilevati scudi;
27Operuit faciem ejus crassitudo, et de lateribus ejus arvina dependet.
27Perciocchè egli ha coperto il suo viso di grasso, Ed ha fatte delle pieghe sopra i suoi fianchi;
28Habitavit in civitatibus desolatis, et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ.
28Ed è abitato in città desolate, in case disabitate, Ch'erano preste ad esser ridotte in monti di ruine.
29Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus, nec mittet in terra radicem suam.
29Egli non arricchirà, e le sue facoltà non saranno stabili, E il suo colmo non si spanderà nella terra.
30Non recedet de tenebris: ramos ejus arefaciet flamma, et auferetur spiritu oris sui.
30Egli non si dipartirà giammai dalle tenebre, La fiamma seccherà i suoi rampolli, Ed egli sarà portato via dal soffio della bocca di Dio.
31Non credet, frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit.
31Non confidisi già nella vanità, dalla quale è sedotto; Perciocchè egli muterà stato, e sarà ridotto al niente.
32Antequam dies ejus impleantur peribit, et manus ejus arescent.
32Questo mutamento si compierà fuor del suo tempo, E i suoi rami non verdeggeranno.
33Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus, et quasi oliva projiciens florem suum.
33Il suo agresto sarà rapito come quel d'una vigna, E le sue gemme saranno sbattute come quelle di un ulivo.
34Congregatio enim hypocritæ sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt.
34Perciocchè la raunanza de' profani sarà deserta, E il fuoco divorerà i tabernacoli di quelli che prendon presenti;
35Concepit dolorem, et peperit iniquitatem, et uterus ejus præparat dolos.]
35I quali concepiscono perversità, e partoriscono iniquità, E il cui ventre macchina fraude.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.