ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1Chasses-tu la proie pour la lionne, Et apaises-tu la faim des lionceaux,
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2Quand ils sont couchés dans leur tanière, Quand ils sont en embuscade dans leur repaire?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3Qui prépare au corbeau sa pâture, Quand ses petits crient vers Dieu, Quand ils sont errants et affamés?
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4Sais-tu quand les chèvres sauvages font leurs petits? Observes-tu les biches quand elles mettent bas?
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5Comptes-tu les mois pendant lesquels elles portent, Et connais-tu l’époque où elles enfantent?
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6Elles se courbent, laissent échapper leur progéniture, Et sont délivrées de leurs douleurs.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7Leurs petits prennent de la vigueur et grandissent en plein air, Ils s’éloignent et ne reviennent plus auprès d’elles.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8Qui met en liberté l’âne sauvage, Et l’affranchit de tout lien?
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9J’ai fait du désert son habitation, De la terre salée sa demeure.
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10Il se rit du tumulte des villes, Il n’entend pas les cris d’un maître.
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11Il parcourt les montagnes pour trouver sa pâture, Il est à la recherche de tout ce qui est vert.
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12Le buffle veut-il être à ton service? Passe-t-il la nuit vers ta crèche?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13L’attaches-tu par une corde pour qu’il trace un sillon? Va-t-il après toi briser les mottes des vallées?
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14Te reposes-tu sur lui, parce que sa force est grande? Lui abandonnes-tu le soin de tes travaux?
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15Te fies-tu à lui pour la rentrée de ta récolte? Est-ce lui qui doit l’amasser dans ton aire?
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16L’aile de l’autruche se déploie joyeuse; On dirait l’aile, le plumage de la cigogne.
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17Mais l’autruche abandonne ses œufs à la terre, Et les fait chauffer sur la poussière;
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18Elle oublie que le pied peut les écraser, Qu’une bête des champs peut les fouler.
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19Elle est dure envers ses petits comme s’ils n’étaient point à elle; Elle ne s’inquiète pas de l’inutilité de son enfantement.
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20Car Dieu lui a refusé la sagesse, Il ne lui a pas donné l’intelligence en partage.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21Quand elle se lève et prend sa course, Elle se rit du cheval et de son cavalier.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22Est-ce toi qui donnes la vigueur au cheval, Et qui revêts son cou d’une crinière flottante?
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23Le fais-tu bondir comme la sauterelle? Son fier hennissement répand la terreur.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24Il creuse le sol et se réjouit de sa force, Il s’élance au-devant des armes;
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25Il se rit de la crainte, il n’a pas peur, Il ne recule pas en face de l’épée.
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26Sur lui retentit le carquois, Brillent la lance et le javelot.
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27Bouillonnant d’ardeur, il dévore la terre, Il ne peut se contenir au bruit de la trompette.
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28Quand la trompette sonne, il dit: En avant! Et de loin il flaire la bataille, La voix tonnante des chefs et les cris de guerre.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29Est-ce par ton intelligence que l’épervier prend son vol, Et qu’il étend ses ailes vers le midi?
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30Est-ce par ton ordre que l’aigle s’élève, Et qu’il place son nid sur les hauteurs?
no verse 31 in this text
31C’est dans les rochers qu’il habite, qu’il a sa demeure, Sur la cime des rochers, sur le sommet des monts.
no verse 32 in this text
32De là il épie sa proie, Il plonge au loin les regards.
no verse 33 in this text
33Ses petits boivent le sang; Et là où sont des cadavres, l’aigle se trouve.
no verse 34 in this text
34L’Éternel, s’adressant à Job, dit:
no verse 35 in this text
35Celui qui dispute contre le Tout-Puissant est-il convaincu? Celui qui conteste avec Dieu a-t-il une réplique à faire?
no verse 36 in this text
36Job répondit à l’Éternel et dit:
no verse 37 in this text
37Voici, je suis trop peu de chose; que te répliquerais-je? Je mets la main sur ma bouche.
no verse 38 in this text
38J’ai parlé une fois, je ne répondrai plus; Deux fois, je n’ajouterai rien.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.