ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kralice Bible (1613)
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1Víš-li, kterého času rodí kamsíkové, a laň ku porodu pracující spatřil-lis?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2Máš-li v počtu měsíce, kteréž vyplňují? Znáš-li, pravím, čas porodu jejich?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3Jak se kladou, plod svůj utiskají, a s bolestí ho pozbývají?
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4Jak se zmocňují mladí jejich, i odchovávají picí polní, a vycházejíce, nenavracují se k nim?
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5Kdo propustil zvěř, aby byla svobodná? A řemení divokého osla kdo rozvázal?
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6Jemuž jsem dal pustinu místo domu jeho, a místo příbytku jeho zemi slatinnou.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7Posmívá se hluku městskému, a na křikání toho, kdož by jej honil, nic nedbá.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8To, což nachází v horách, jest pastva jeho; nebo toliko zeliny hledá.
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9Svolí-liž jednorožec, aby tobě sloužil, a u jeslí tvých aby nocoval?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10Připřáhneš-liž provazem jednorožce k orání? Bude-liž vláčeti brázdy za tebou?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11Zdaž se na něj ubezpečíš, proto že jest veliká síla jeho, a poručíš jemu svou práci?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12Zdaž se jemu dověříš, že sveze semeno tvé, a na humno tvé shromáždí?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13Ty-lis dal pávům křídlo pěkné, aneb péro čápu neb pstrosu?
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14A že opouští na zemi vejce svá, ačkoli je v prachu osedí,
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15Nic nemysle, že by je noha potlačiti, aneb zvěř polní pošlapati mohla?
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16Tak se zatvrzuje k mladým svým, jako by jich neměl; jako by neužitečná byla práce jeho, tak jest bez starosti.
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17Nebo nedal jemu Bůh moudrosti, aniž mu udělil rozumnosti.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18Èasem svým zhůru se vznášeje, posmívá se koni i jezdci jeho.
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19Zdaž ty dáti můžeš koni sílu? Ty-li ozdobíš šíji jeho řehtáním?
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20Zdali jej zastrašíš jako kobylku? Anobrž frkání chřípí jeho strašlivé jest.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21Kopá důl, a pléše v síle své, vycházeje vstříc i zbroji.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22Směje se strachu, aniž se leká, aniž ustupuje zpátkem před ostrostí meče,
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23Ač i toul na něm chřestí, a blyští se dřevce a kopí.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24S hřmotem a s hněvem kopá zemi, aniž pokojně stojí k zvuku trouby.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25Anobrž k zvuku trouby řehce, a zdaleka cítí boj, hluk knížat a prokřikování.
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26Zdali podlé rozumu tvého létá jestřáb, roztahuje křídla svá na poledne?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27Zdali k rozkazu tvému zhůru se vznáší orlice, a vysoko se hnízdí?
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28Na skále přebývá, přebývá na špičaté skále jako na hradě,
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29Odkudž hledá pokrmu, kterýž z daleka očima svýma spatřuje.
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30Ano i mladí její střebí krev, a kde těla mrtvá, tu i ona jest.
no verse 31 in this text
31A tak odpovídaje Hospodin Jobovi, řekl:
no verse 32 in this text
32Zdali hádající se s Všemohoucím obviní jej? Kdo chce viniti Boha, nechť odpoví na to.
no verse 33 in this text
33Tehdy odpověděl Job Hospodinu a řekl:
no verse 34 in this text
34Aj, chaternýť jsem, což bych odpovídal tobě? Ruku svou kladu na ústa svá.
no verse 35 in this text
35Jednou jsem mluvil, ale nebudu již odmlouvati, nýbrž i podruhé, ale nebudu více přidávati.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.