ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kralice Bible (1613)
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Odpovídaje pak Job, řekl:
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2Ó kdyby pilně zváženo bylo hořekování mé, a bída má na váze aby spolu vyzdvižena byla.
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3Jistě že by se nad písek mořský těžší ukázala, pročež mi se i slov nedostává.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4Nebo střely Všemohoucího vězí ve mně, jejichž jed vysušil ducha mého, a hrůzy Boží bojují proti mně.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Zdaliž řve divoký osel nad mladistvou travou? Řve-liž vůl nad picí svou?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6Zdaliž jedí to, což neslaného jest, bez soli? Jest-liž chut v věci slzké?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7Ach, kterýchž se ostýchala dotknouti duše má, ty jsou již bolesti těla mého.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8Ó by se naplnila žádost má, a aby to, čehož očekávám, dal Bůh,
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9Totiž, aby se líbilo Bohu setříti mne, vztáhnouti ruku svou, a zahladiti mne.
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10Neboť mám ještě, čím bych se potěšoval, (ačkoli hořím bolestí, aniž mne Bůh co lituje), že jsem netajil řečí Nejsvětějšího.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11Nebo jaká jest síla má, abych potrvati mohl? Aneb jaký konec můj, abych prodlel života svého?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Zdali síla má jest síla kamenná? Zdali tělo mé ocelivé?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Zdaliž pak obrany mé není při mně? Aneb zdravý soud vzdálen jest ode mne,
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14Proti tomu, jehož lítostivost k bližnímu mizí, a kterýž bázeň Všemohoucího opustil?
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15Bratří moji zmýlili mne jako potok, pominuli jako prudcí potokové,
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16Kteříž kalní bývají od ledu, a v nichž se kryje sníh.
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17V čas horka vysychají; když sucho bývá, mizejí z místa svého.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18Sem i tam roztěkají se od toku svého obecného, v nic se obracejí a hynou.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19To vidouce houfové jdoucích z Tema, zástupové Sabejských, jenž naději měli v nich,
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20Zastyděli se, že v nich doufali; nebo přišedše až k nim, oklamáni jsou.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21Tak zajisté i vy byvše, nejste; vidouce potření mé, děsíte se.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Zdali jsem řekl: Přineste mi, aneb z zboží svého udělte darů pro mne?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23Aneb: Vysvoboďte mne z ruky nepřítele, a z ruky násilníků vykupte mne?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Poučte mne, a budu mlčeti, a v čem bych bloudil, poslužte mi k srozumění.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25Ó jak jsou pronikavé řeči upřímé! Ale co vzdělá obviňování vaše?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Zdali jen z slov mne viniti myslíte, a převívati řeči choulostivého?
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27Také i na sirotka se obořujete, anobrž jámu kopáte příteli svému.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28A protož nyní chtějtež popatřiti na mne, a suďte, klamám-liť před oblíčejem vaším.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Napravte se, prosím, nechť není nepravostí; napravte se, pravím, a tak poznáte, žeť jest spravedlnost v té řeči mé.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30A jest-li na jazyku mém nepravost, neměl-liž bych, čitedlen býti bíd?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.