ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1¿CAZARÁS tú la presa para el león? ¿y saciarás el hambre de los leoncillos,
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2Cuando están echados en las cuevas, ó se están en sus guaridas para acechar?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3¿Quién preparó al cuervo su alimento, cuando sus pollos claman á Dios, bullendo de un lado á otro por carecer de comida?
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4¿Sabes tú el tiempo en que paren las cabras monteses? ¿ó miraste tú las ciervas cuando están pariendo?
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5¿Contaste tú los meses de su preñez, y sabes el tiempo cuando han de parir?
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6Encórvanse, hacen salir sus hijos, pasan sus dolores.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7Sus hijos están sanos, crecen con el pasto: salen y no vuelven á ellas.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8¿Quién echó libre al asno montés, y quién soltó sus ataduras?
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9Al cual yo puse casa en la soledad, y sus moradas en lugares estériles.
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10Búrlase de la multitud de la ciudad: no oye las voces del arriero.
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11Lo oculto de los montes es su pasto, y anda buscando todo lo que está verde.
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12¿Querrá el unicornio servirte á ti, ni quedar á tu pesebre?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13¿Atarás tú al unicornio con su coyunda para el surco? ¿labrará los valles en pos de ti?
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14¿Confiarás tú en él, por ser grande su fortaleza, y le fiarás tu labor?
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15¿Fiarás de él que te tornará tu simiente, y que la allegará en tu era?
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16¿ Diste tú hermosas alas al pavo real, ó alas y plumas al avestruz?
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17El cual desampara en la tierra sus huevos, y sobre el polvo los calienta,
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18Y olvídase de que los pisará el pie, y que los quebrará bestia del campo.
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19Endurécese para con sus hijos, como si no fuesen suyos, no temiendo que su trabajo haya sido en vano:
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20Porque le privó Dios de sabiduría, y no le dió inteligencia.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21Luego que se levanta en alto, búrlase del caballo y de su jinete.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22¿Diste tú al caballo la fortaleza? ¿vestiste tú su cerviz de relincho?
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23¿Le intimidarás tú como á alguna langosta? El resoplido de su nariz es formidable:
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24Escarba la tierra, alégrase en su fuerza, sale al encuentro de las armas:
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25Hace burla del espanto, y no teme, ni vuelve el rostro delante de la espada.
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26Contra él suena la aljaba, el hierro de la lanza y de la pica:
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27Y él con ímpetu y furor escarba la tierra, sin importarle el sonido de la bocina;
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28Antes como que dice entre los clarines: ¡Ea!, y desde lejos huele la batalla, el grito de los capitanes, y la vocería.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29¿Vuela el gavilán por tu industria, y extiende hacia el mediodía sus alas?
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30¿Se remonta el águila por tu mandamiento, y pone en alto su nido? Ella habita y está en la piedra, en la cumbre del peñasco y de la roca. Desde allí acecha la comida: sus ojos observan de muy lejos. Sus pollos chupan la sangre: y donde hubiere cadáveres, allí está. A más de eso respondió Jehová á Job, y dijo: ¿Es sabiduría contender con el Omnipotente? El que disputa con Dios, responda á esto. Y respondió Job á Jehová, y dijo: He aquí que yo soy vil, ¿qué te responderé? Mi mano pongo sobre mi boca. Una vez hablé, y no responderé: aun dos veces, mas no tornaré á hablar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.