ایّوب 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1و بعد از آن ایوب دهان خود را باز کرده، روز خود را نفرین کرد.
1DESPUÉS de esto abrió Job su boca, y maldijo su día.
2و ایوب متکلم شده، گفت:
2Y exclamó Job, y dijo:
3«روزی که در آن متولد شدم، هلاک شود و شبی که گفتند مردی در رحم قرار گرفت،
3Perezca el día en que yo nací, y la noche que se dijo: Varón es concebido.
4آن روز تاریکی شود. و خدا از بالا بر آن اعتنانکند و روشنایی بر او نتابد.
4Sea aquel día sombrío, y Dios no cuide de él desde arriba, ni claridad sobre él resplandezca.
5تاریکی و سایه موت، آن را به تصرف آورند. ابر بر آن ساکن شود. کسوفات روز آن را بترساند.
5Aféenlo tinieblas y sombra de muerte; repose sobre él nublado, que lo haga horrible como caliginoso día.
6و آن شب را ظلمت غلیظ فرو‌گیرد و در میان روزهای سال شادی نکند، و به شماره ماهها داخل نشود.
6Ocupe la oscuridad aquella noche; no sea contada entre los días del año, ni venga en el número de los meses.
7اینک آن شب نازاد باشد. و آواز شادمانی در آن شنیده نشود.
7¡Oh si fuere aquella noche solitaria, que no viniera canción alguna en ella!
8لعنت کنندگان روز، آن را نفرین نمایند، که در برانگیزانیدن لویاتان ماهر می‌باشند.
8Maldíganla los que maldicen al día, los que se aprestan para levantar su llanto.
9ستارگان شفق آن، تاریک گردد و انتظار نوربکشد و نباشد، و مژگان سحر را نبیند،
9Oscurézcanse las estrellas de su alba; espere la luz, y no venga, ni vea los párpados de la mañana:
10چونکه درهای رحم مادرم را نبست، و مشقت را ازچشمانم مستور نساخت.
10Por cuanto no cerró las puertas del vientre donde yo estaba, ni escondió de mis ojos la miseria.
11«چرا از رحم مادرم نمردم؟ و چون از شکم بیرون آمدم چرا جان ندادم؟
11¿Por qué no morí yo desde la matriz, o fuí traspasado en saliendo del vientre?
12چرا زانوها مراقبول کردند، و پستانها تا مکیدم؟
12¿Por qué me previnieron las rodillas? ¿y para qué las tetas que mamase?
13زیرا تا بحال می‌خوابیدم و آرام می‌شدم. در خواب می‌بودم واستراحت می‌یافتم.
13Pues que ahora yaciera yo, y reposara; durmiera, y entonces tuviera reposo,
14با پادشاهان و مشیران جهان، که خرابه‌ها برای خویشتن بنا نمودند،
14Con los reyes y con los consejeros de la tierra, que edifican para sí los desiertos;
15یابا سروران که طلا داشتند، و خانه های خود را ازنقره پر ساختند.
15O con los príncipes que poseían el oro, que henchían sus casas de plata.
16یا مثل سقط پنهان شده نیست می‌بودم، مثل بچه هایی که روشنایی را ندیدند.
16O ¿por qué no fuí escondido como aborto, como los pequeñitos que nunca vieron luz?
17در آنجا شریران از شورش باز می‌ایستند، و درآنجا خستگان می‌آرامند،
17Allí los impíos dejan el perturbar, y allí descansan los de cansadas fuerzas.
18در آنجا اسیران دراطمینان با هم ساکنند، و آواز کارگذاران رانمی شنوند.
18Allí asimismo reposan los cautivos; no oyen la voz del exactor.
19کوچک و بزرگ در آنجا یک‌اند. وغلام از آقایش آزاد است.
19Allí están el chico y el grande; y el siervo libre de su señor.
20چرا روشنی به مستمند داده شود؟ و زندگی به تلخ جانان؟
20¿Por qué se da luz al trabajado, y vida á los de ánimo en amargura,
21که انتظار موت را می‌کشند و یافت نمی شود، و برای آن حفره می‌زنند بیشتر از گنجها.
21Que esperan la muerte, y ella no llega, aunque la buscan más que tesoros;
22که شادی وابتهاج می‌نمایند و مسرور می‌شوند چون قبر رامی یابند؟
22Que se alegran sobremanera, y se gozan, cuando hallan el sepulcro?
23چرا نور داده می‌شود به کسی‌که راهش مستور است، که خدا اطرافش را مستورساخته است؟
23¿ Por qué al hombre que no sabe por donde vaya, y al cual Dios ha encerrado?
24زیرا که ناله من، پیش از خوراکم می‌آید و نعره من، مثل آب ریخته می‌شود،
24Pues antes que mi pan viene mi suspiro; y mis gemidos corren como aguas.
25زیرا ترسی که از آن می‌ترسیدم، بر من واقع شد. و آنچه از آن بیم داشتم بر من رسید.
25Porque el temor que me espantaba me ha venido, y hame acontecido lo que temía.
26مطمئن و آرام نبودم و راحت نداشتم وپریشانی بر من آمد.»
26No he tenido paz, no me aseguré, ni me estuve reposado; vínome no obstante turbación.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.