ایّوب 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1و بعد از آن ایوب دهان خود را باز کرده، روز خود را نفرین کرد.
1After this opened Job his mouth, and cursed his day.
2و ایوب متکلم شده، گفت:
2And Job spake, and said,
3«روزی که در آن متولد شدم، هلاک شود و شبی که گفتند مردی در رحم قرار گرفت،
3Let the day perish wherein I was born, and the night in which it was said, There is a man child conceived.
4آن روز تاریکی شود. و خدا از بالا بر آن اعتنانکند و روشنایی بر او نتابد.
4Let that day be darkness; let not God regard it from above, neither let the light shine upon it.
5تاریکی و سایه موت، آن را به تصرف آورند. ابر بر آن ساکن شود. کسوفات روز آن را بترساند.
5Let darkness and the shadow of death stain it; let a cloud dwell upon it; let the blackness of the day terrify it.
6و آن شب را ظلمت غلیظ فرو‌گیرد و در میان روزهای سال شادی نکند، و به شماره ماهها داخل نشود.
6As for that night, let darkness seize upon it; let it not be joined unto the days of the year, let it not come into the number of the months.
7اینک آن شب نازاد باشد. و آواز شادمانی در آن شنیده نشود.
7Lo, let that night be solitary, let no joyful voice come therein.
8لعنت کنندگان روز، آن را نفرین نمایند، که در برانگیزانیدن لویاتان ماهر می‌باشند.
8Let them curse it that curse the day, who are ready to raise up their mourning.
9ستارگان شفق آن، تاریک گردد و انتظار نوربکشد و نباشد، و مژگان سحر را نبیند،
9Let the stars of the twilight thereof be dark; let it look for light, but have none; neither let it see the dawning of the day:
10چونکه درهای رحم مادرم را نبست، و مشقت را ازچشمانم مستور نساخت.
10Because it shut not up the doors of my mother’s womb, nor hid sorrow from mine eyes.
11«چرا از رحم مادرم نمردم؟ و چون از شکم بیرون آمدم چرا جان ندادم؟
11Why died I not from the womb? why did I not give up the ghost when I came out of the belly?
12چرا زانوها مراقبول کردند، و پستانها تا مکیدم؟
12Why did the knees prevent me? or why the breasts that I should suck?
13زیرا تا بحال می‌خوابیدم و آرام می‌شدم. در خواب می‌بودم واستراحت می‌یافتم.
13For now should I have lain still and been quiet, I should have slept: then had I been at rest,
14با پادشاهان و مشیران جهان، که خرابه‌ها برای خویشتن بنا نمودند،
14With kings and counsellors of the earth, which built desolate places for themselves;
15یابا سروران که طلا داشتند، و خانه های خود را ازنقره پر ساختند.
15Or with princes that had gold, who filled their houses with silver:
16یا مثل سقط پنهان شده نیست می‌بودم، مثل بچه هایی که روشنایی را ندیدند.
16Or as an hidden untimely birth I had not been; as infants which never saw light.
17در آنجا شریران از شورش باز می‌ایستند، و درآنجا خستگان می‌آرامند،
17There the wicked cease from troubling; and there the weary be at rest.
18در آنجا اسیران دراطمینان با هم ساکنند، و آواز کارگذاران رانمی شنوند.
18There the prisoners rest together; they hear not the voice of the oppressor.
19کوچک و بزرگ در آنجا یک‌اند. وغلام از آقایش آزاد است.
19The small and great are there; and the servant is free from his master.
20چرا روشنی به مستمند داده شود؟ و زندگی به تلخ جانان؟
20Wherefore is light given to him that is in misery, and life unto the bitter in soul;
21که انتظار موت را می‌کشند و یافت نمی شود، و برای آن حفره می‌زنند بیشتر از گنجها.
21Which long for death, but it cometh not; and dig for it more than for hid treasures;
22که شادی وابتهاج می‌نمایند و مسرور می‌شوند چون قبر رامی یابند؟
22Which rejoice exceedingly, and are glad, when they can find the grave?
23چرا نور داده می‌شود به کسی‌که راهش مستور است، که خدا اطرافش را مستورساخته است؟
23Why is light given to a man whose way is hid, and whom God hath hedged in?
24زیرا که ناله من، پیش از خوراکم می‌آید و نعره من، مثل آب ریخته می‌شود،
24For my sighing cometh before I eat, and my roarings are poured out like the waters.
25زیرا ترسی که از آن می‌ترسیدم، بر من واقع شد. و آنچه از آن بیم داشتم بر من رسید.
25For the thing which I greatly feared is come upon me, and that which I was afraid of is come unto me.
26مطمئن و آرام نبودم و راحت نداشتم وپریشانی بر من آمد.»
26I was not in safety, neither had I rest, neither was I quiet; yet trouble came.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.