ایّوب 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1و بعد از آن ایوب دهان خود را باز کرده، روز خود را نفرین کرد.
1Te phoeiah Job a ka te a ang tih a khohnin te a tap.
2و ایوب متکلم شده، گفت:
2Te vaengah Job loh a doo tih,
3«روزی که در آن متولد شدم، هلاک شود و شبی که گفتند مردی در رحم قرار گرفت،
3Amah kah thang nah khohnin neh, “Tongpa a yom,” a ti hlaem khaw paltham mai saeh.
4آن روز تاریکی شود. و خدا از بالا بر آن اعتنانکند و روشنایی بر او نتابد.
4Te khohnin te a hmuep la om palueng vetih, Pathen loh a so la toem pawt mako. Te dongah vangnah loh te soah sae boel saeh.
5تاریکی و سایه موت، آن را به تصرف آورند. ابر بر آن ساکن شود. کسوفات روز آن را بترساند.
5Te te hmaisuep neh dueknah hlipkhup loh suk saeh. A soah khomai yaal saeh lamtah, hlamhop hnin bangla let saeh.
6و آن شب را ظلمت غلیظ فرو‌گیرد و در میان روزهای سال شادی نکند، و به شماره ماهها داخل نشود.
6Tekah hlaem te a hmuep loh lo saeh lamtah kum khat kah khohnin dongah a kohoe boel saeh, hla taenah dongah khaw kun boel saeh.
7اینک آن شب نازاد باشد. و آواز شادمانی در آن شنیده نشود.
7Tekah hlaem te pumhong la om saeh lamtah a khuiah omngaih laa cuen boel saeh ne.
8لعنت کنندگان روز، آن را نفرین نمایند، که در برانگیزانیدن لویاتان ماهر می‌باشند.
8Khohnin thae aka phoei thil tih, a coekcoe la Leviathan aka haeng loh, te te tap saeh.
9ستارگان شفق آن، تاریک گردد و انتظار نوربکشد و نباشد، و مژگان سحر را نبیند،
9Hlaemhmah aisi khaw hmuep saeh lamtah, khosae te lamtawn cakhaw sae boel saeh, mincang khosaeng te hmu boel saeh.
10چونکه درهای رحم مادرم را نبست، و مشقت را ازچشمانم مستور نساخت.
10Ka bungko thohkhaih te a khaih mai vetih thakthaenah he ka mik lamloh a thuh mai kolla.
11«چرا از رحم مادرم نمردم؟ و چون از شکم بیرون آمدم چرا جان ندادم؟
11Balae tih bung khuiah ka duek pawh. Bungko lamloh ka thoeng tih ka pal hae.
12چرا زانوها مراقبول کردند، و پستانها تا مکیدم؟
12Balae tih khuklu loh kai n'doe, balae tih rhangsuk loh n'khut.
13زیرا تا بحال می‌خوابیدم و آرام می‌شدم. در خواب می‌بودم واستراحت می‌یافتم.
13Ka yalh to palueng koinih la ka ip mong vetih ka duem lah ni.
14با پادشاهان و مشیران جهان، که خرابه‌ها برای خویشتن بنا نمودند،
14Manghai rhoek neh a imrhong aka thoh diklai olrhoep rhoek taengla,
15یابا سروران که طلا داشتند، و خانه های خود را ازنقره پر ساختند.
15Amih taengkah sui mangpa rhoek neh a im ah tangka aka hawn rhoek taengah.
16یا مثل سقط پنهان شده نیست می‌بودم، مثل بچه هایی که روشنایی را ندیدند.
16Rhumpu bangla n'thuh kanoek vetih vangnah aka hmuh noek pawh camoe rhoek bangla ka om pawt mako.
17در آنجا شریران از شورش باز می‌ایستند، و درآنجا خستگان می‌آرامند،
17Teah te halang rhoek loh khoponah a toeng uh tih thadueng aka bawt khaw pahoi duem.
18در آنجا اسیران دراطمینان با هم ساکنند، و آواز کارگذاران رانمی شنوند.
18Thongtla rhoek te rhenten rhalthal uh tih, tueihno ol ya uh pawh.
19کوچک و بزرگ در آنجا یک‌اند. وغلام از آقایش آزاد است.
19Tanoe neh kangham khaw amah la om pahoi tih sal khaw a boei taeng lamloh sayalh coeng.
20چرا روشنی به مستمند داده شود؟ و زندگی به تلخ جانان؟
20Balae tih thakthaekung taengah vangnah, hinglu khahing taengah hingnah a paek?
21که انتظار موت را می‌کشند و یافت نمی شود، و برای آن حفره می‌زنند بیشتر از گنجها.
21Dueknah hamla aka rhingda long khaw dang hae pawt tih kawn lakah te te a too.
22که شادی وابتهاج می‌نمایند و مسرور می‌شوند چون قبر رامی یابند؟
22Phuel a hmuh uh vaengah omngaihnah neh a ngaingaih la a kohoe uh.
23چرا نور داده می‌شود به کسی‌که راهش مستور است، که خدا اطرافش را مستورساخته است؟
23A longpuei te hlang ham tah a thuh dae a taengah Pathen loh a mak pah.
24زیرا که ناله من، پیش از خوراکم می‌آید و نعره من، مثل آب ریخته می‌شود،
24Ka buh hmai ah ka hueinah ha pawk tih ka kawknah he tui bangla pha.
25زیرا ترسی که از آن می‌ترسیدم، بر من واقع شد. و آنچه از آن بیم داشتم بر من رسید.
25Birhihnah neh ka birhih akhaw kamah m'vuei tih ka rhih nawn te khaw kamah taengah thoeng.
26مطمئن و آرام نبودم و راحت نداشتم وپریشانی بر من آمد.»
26Ka dingsuek pawt tih ka mong pawh, ka duem pawt vaengah khoponah ha thoeng,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.