ایّوب 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Then Eliphaz the Temanite answered and said,
2«آیا مرد به خدا فایده برساند؟ البته مرد دانا برای خویشتن مفید است.
2Can a man be profitable unto God, as he that is wise may be profitable unto himself?
3آیا اگر توعادل باشی، برای قادر مطلق خوشی رخ می‌نماید؟ یا اگر طریق خود را راست سازی، او رافایده می‌شود؟
3Is it any pleasure to the Almighty, that thou art righteous? or is it gain to him , that thou makest thy ways perfect?
4آیا به‌سبب ترس تو، تو را توبیخ می‌نماید؟ یا با تو به محاکمه داخل خواهد شد؟
4Will he reprove thee for fear of thee? will he enter with thee into judgment?
5آیا شرارت تو عظیم نیست و عصیان تو بی‌انتهانی،
5Is not thy wickedness great? and thine iniquities infinite?
6چونکه از برادران خود بی‌سبب گرو گرفتی و لباس برهنگان را کندی،
6For thou hast taken a pledge from thy brother for nought, and stripped the naked of their clothing.
7به تشنگان آب ننوشانیدی، و از گرسنگان نان دریغ داشتی؟
7Thou hast not given water to the weary to drink, and thou hast withholden bread from the hungry.
8امامرد جبار، زمین از آن او می‌باشد و مرد عالیجاه، در آن ساکن می‌شود.
8But as for the mighty man, he had the earth; and the honourable man dwelt in it.
9بیوه‌زنان را تهی‌دست رد نمودی، و بازوهای یتیمان شکسته گردید.
9Thou hast sent widows away empty, and the arms of the fatherless have been broken.
10بنابراین دامها تو را احاطه می‌نماید و ترس، ناگهان تو را مضطرب می‌سازد.
10Therefore snares are round about thee, and sudden fear troubleth thee;
11یا تاریکی که آن را نمی بینی و سیلابها تو را می‌پوشاند.
11Or darkness, that thou canst not see; and abundance of waters cover thee.
12آیاخدا مثل آسمانها بلند نیست؟ و سر ستارگان رابنگر چگونه عالی هستند.
12Is not God in the height of heaven? and behold the height of the stars, how high they are!
13و تو می‌گویی خداچه می‌داند و آیا از تاریکی غلیظ داوری تواندنمود؟
13And thou sayest, How doth God know? can he judge through the dark cloud?
14ابرها ستر اوست پس نمی بیند، و بردایره افلاک می‌خرامد.
14Thick clouds are a covering to him, that he seeth not; and he walketh in the circuit of heaven.
15آیا طریق قدما را نشان کردی که مردمان شریر در آن سلوک نمودند،
15Hast thou marked the old way which wicked men have trodden?
16که قبل از زمان خود ربوده شدند، و اساس آنهامثل نهر ریخته شد
16Which were cut down out of time, whose foundation was overflown with a flood:
17که به خدا گفتند: از ما دورشو و قادر مطلق برای ما چه تواند کرد؟
17Which said unto God, Depart from us: and what can the Almighty do for them?
18و حال آنگاه او خانه های ایشان را از چیزهای نیکو پرساخت. پس مشورت شریران از من دور شود.
18Yet he filled their houses with good things: but the counsel of the wicked is far from me.
19«عادلان چون آن را بینند، شادی خواهندنمود و بی‌گناهان بر ایشان استهزا خواهند کرد.
19The righteous see it , and are glad: and the innocent laugh them to scorn.
20آیا مقاومت کنندگان ما منقطع نشدند؟ و آتش بقیه ایشان را نسوزانید؟
20Whereas our substance is not cut down, but the remnant of them the fire consumeth.
21پس حال با او انس بگیر و سالم باش. و به این منوال نیکویی به توخواهد رسید.
21Acquaint now thyself with him, and be at peace: thereby good shall come unto thee.
22تعلیم را از دهانش قبول نما، وکلمات او را در دل خود بنه.
22Receive, I pray thee, the law from his mouth, and lay up his words in thine heart.
23اگر به قادرمطلق بازگشت نمایی، بنا خواهی شد. و اگر شرارت رااز خیمه خود دور نمایی
23If thou return to the Almighty, thou shalt be built up, thou shalt put away iniquity far from thy tabernacles.
24و اگر گنج خود را درخاک و طلای اوفیر را در سنگهای نهرهابگذاری،
24Then shalt thou lay up gold as dust, and the gold of Ophir as the stones of the brooks.
25آنگاه قادر مطلق گنج تو و نقره خالص برای تو خواهد بود،
25Yea, the Almighty shall be thy defence, and thou shalt have plenty of silver.
26زیرا در آنوقت ازقادر مطلق تلذذ خواهی یافت، و روی خود را به طرف خدا برخواهی افراشت.
26For then shalt thou have thy delight in the Almighty, and shalt lift up thy face unto God.
27نزد او دعاخواهی کرد و او تو را اجابت خواهد نمود، و نذرهای خود را ادا خواهی ساخت.
27Thou shalt make thy prayer unto him, and he shall hear thee, and thou shalt pay thy vows.
28امری راجزم خواهی نمود و برایت برقرار خواهد شد، وروشنایی بر راههایت خواهد تابید.
28Thou shalt also decree a thing, and it shall be established unto thee: and the light shall shine upon thy ways.
29وقتی که ذلیل شوند، خواهی گفت: رفعت باشد، و فروتنان را نجات خواهد داد.
29When men are cast down, then thou shalt say, There is lifting up; and he shall save the humble person.
30کسی را که بی‌گناه نباشدخواهد رهانید، و به پاکی دستهای تو رهانیده خواهد شد.»
30He shall deliver the island of the innocent: and it is delivered by the pureness of thine hands.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.