ایّوب 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1پس الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1ויען אליפז התמני ויאמר׃
2«آیا مرد به خدا فایده برساند؟ البته مرد دانا برای خویشتن مفید است.
2הלאל יסכן גבר כי יסכן עלימו משכיל׃
3آیا اگر توعادل باشی، برای قادر مطلق خوشی رخ مینماید؟ یا اگر طریق خود را راست سازی، او رافایده میشود؟
3החפץ לשדי כי תצדק ואם בצע כי תתם דרכיך׃
4آیا بهسبب ترس تو، تو را توبیخ مینماید؟ یا با تو به محاکمه داخل خواهد شد؟
4המיראתך יכיחך יבוא עמך במשפט׃
5آیا شرارت تو عظیم نیست و عصیان تو بیانتهانی،
5הלא רעתך רבה ואין קץ לעונתיך׃
6چونکه از برادران خود بیسبب گرو گرفتی و لباس برهنگان را کندی،
6כי תחבל אחיך חנם ובגדי ערומים תפשיט׃
7به تشنگان آب ننوشانیدی، و از گرسنگان نان دریغ داشتی؟
7לא מים עיף תשקה ומרעב תמנע לחם׃
8امامرد جبار، زمین از آن او میباشد و مرد عالیجاه، در آن ساکن میشود.
8ואיש זרוע לו הארץ ונשוא פנים ישב בה׃
9بیوهزنان را تهیدست رد نمودی، و بازوهای یتیمان شکسته گردید.
9אלמנות שלחת ריקם וזרעות יתמים ידכא׃
10بنابراین دامها تو را احاطه مینماید و ترس، ناگهان تو را مضطرب میسازد.
10על כן סביבותיך פחים ויבהלך פחד פתאם׃
11یا تاریکی که آن را نمی بینی و سیلابها تو را میپوشاند.
11או חשך לא תראה ושפעת מים תכסך׃
12آیاخدا مثل آسمانها بلند نیست؟ و سر ستارگان رابنگر چگونه عالی هستند.
12הלא אלוה גבה שמים וראה ראש כוכבים כי רמו׃
13و تو میگویی خداچه میداند و آیا از تاریکی غلیظ داوری تواندنمود؟
13ואמרת מה ידע אל הבעד ערפל ישפוט׃
14ابرها ستر اوست پس نمی بیند، و بردایره افلاک میخرامد.
14עבים סתר לו ולא יראה וחוג שמים יתהלך׃
15آیا طریق قدما را نشان کردی که مردمان شریر در آن سلوک نمودند،
15הארח עולם תשמר אשר דרכו מתי און׃
16که قبل از زمان خود ربوده شدند، و اساس آنهامثل نهر ریخته شد
16אשר קמטו ולא עת נהר יוצק יסודם׃
17که به خدا گفتند: از ما دورشو و قادر مطلق برای ما چه تواند کرد؟
17האמרים לאל סור ממנו ומה יפעל שדי למו׃
18و حال آنگاه او خانه های ایشان را از چیزهای نیکو پرساخت. پس مشورت شریران از من دور شود.
18והוא מלא בתיהם טוב ועצת רשעים רחקה מני׃
19«عادلان چون آن را بینند، شادی خواهندنمود و بیگناهان بر ایشان استهزا خواهند کرد.
19יראו צדיקים וישמחו ונקי ילעג למו׃
20آیا مقاومت کنندگان ما منقطع نشدند؟ و آتش بقیه ایشان را نسوزانید؟
20אם לא נכחד קימנו ויתרם אכלה אש׃
21پس حال با او انس بگیر و سالم باش. و به این منوال نیکویی به توخواهد رسید.
21הסכן נא עמו ושלם בהם תבואתך טובה׃
22تعلیم را از دهانش قبول نما، وکلمات او را در دل خود بنه.
22קח נא מפיו תורה ושים אמריו בלבבך׃
23اگر به قادرمطلق بازگشت نمایی، بنا خواهی شد. و اگر شرارت رااز خیمه خود دور نمایی
23אם תשוב עד שדי תבנה תרחיק עולה מאהלך׃
24و اگر گنج خود را درخاک و طلای اوفیر را در سنگهای نهرهابگذاری،
24ושית על עפר בצר ובצור נחלים אופיר׃
25آنگاه قادر مطلق گنج تو و نقره خالص برای تو خواهد بود،
25והיה שדי בצריך וכסף תועפות לך׃
26زیرا در آنوقت ازقادر مطلق تلذذ خواهی یافت، و روی خود را به طرف خدا برخواهی افراشت.
26כי אז על שדי תתענג ותשא אל אלוה פניך׃
27نزد او دعاخواهی کرد و او تو را اجابت خواهد نمود، و نذرهای خود را ادا خواهی ساخت.
27תעתיר אליו וישמעך ונדריך תשלם׃
28امری راجزم خواهی نمود و برایت برقرار خواهد شد، وروشنایی بر راههایت خواهد تابید.
28ותגזר אומר ויקם לך ועל דרכיך נגה אור׃
29وقتی که ذلیل شوند، خواهی گفت: رفعت باشد، و فروتنان را نجات خواهد داد.
29כי השפילו ותאמר גוה ושח עינים יושע׃
30کسی را که بیگناه نباشدخواهد رهانید، و به پاکی دستهای تو رهانیده خواهد شد.»
30ימלט אי נקי ונמלט בבר כפיך׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.