ایّوب 20
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1پس صوفر نعماتی در جواب گفت:
1ויען צפר הנעמתי ויאמר׃
2«از این جهت فکرهایم مرا به جواب دادن تحریک می‌کند و به این سبب، من تعجیل می نمایم.
2לכן שעפי ישיבוני ובעבור חושי בי׃
3سرزنش توبیخ خود را شنیدم، و ازفطانتم روح من مرا جواب می‌دهد.
3מוסר כלמתי אשמע ורוח מבינתי יענני׃
4آیا این را ازقدیم ندانسته‌ای، از زمانی که انسان بر زمین قرارداده شد،
4הזאת ידעת מני עד מני שים אדם עלי ארץ׃
5که شادی شریران، اندک زمانی است، و خوشی ریاکاران، لحظه‌ای؟
5כי רננת רשעים מקרוב ושמחת חנף עדי רגע׃
6اگر‌چه شوکت اوتا به آسمان بلند شود، و سر خود را تا به فلک برافرازد.
6אם יעלה לשמים שיאו וראשו לעב יגיע׃
7لیکن مثل فضله خود تا به ابد هلاک خواهد شد، و بینندگانش خواهند گفت: کجااست؟
7כגללו לנצח יאבד ראיו יאמרו איו׃
8مثل خواب، می‌پرد و یافت نمی شود. ومثل رویای شب، او را خواهند گریزانید.
8כחלום יעוף ולא ימצאוהו וידד כחזיון לילה׃
9چشمی که او را دیده است دیگر نخواهد دید، ومکانش باز بر او نخواهد نگریست.
9עין שזפתו ולא תוסיף ולא עוד תשורנו מקומו׃
10فرزندانش نزد فقیران تذلل خواهند کرد، و دستهایش دولت او را پس خواهد داد.
10בניו ירצו דלים וידיו תשבנה אונו׃
11استخوانهایش از جوانی پر است، لیکن همراه او در خاک خواهد خوابید.
11עצמותיו מלאו עלומו ועמו על עפר תשכב׃
12اگر‌چه شرارت در دهانش شیرین باشد، و آن را زیر زبانش پنهان کند.
12אם תמתיק בפיו רעה יכחידנה תחת לשונו׃
13اگر‌چه او را دریغ داردو از دست ندهد، و آن را در میان کام خود نگاه دارد.
13יחמל עליה ולא יעזבנה וימנענה בתוך חכו׃
14لیکن خوراک او در احشایش تبدیل می‌شود، و در اندرونش زهرمار می‌گردد.
14לחמו במעיו נהפך מרורת פתנים בקרבו׃
15دولت را فرو برده است و آن را قی خواهد کرد، و خدا آن را از شکمش بیرون خواهد نمود.
15חיל בלע ויקאנו מבטנו יורשנו אל׃
16اوزهر مارها را خواهد مکید، و زبان افعی او راخواهد کشت.
16ראש פתנים יינק תהרגהו לשון אפעה׃
17بر رودخانه‌ها نظر نخواهندکرد، بر نهرها و جویهای شهد و شیر.
17אל ירא בפלגות נהרי נחלי דבש וחמאה׃
18ثمره زحمت خود را رد کرده، آن را فرو نخواهد برد، وبرحسب دولتی که کسب کرده است، شادی نخواهد نمود.
18משיב יגע ולא יבלע כחיל תמורתו ולא יעלס׃
19زیرا فقیران را زبون ساخته وترک کرده است. پس خانه‌ای را که دزدیده است، بنا نخواهد کرد.
19כי רצץ עזב דלים בית גזל ולא יבנהו׃
20«زیرا که در حرص خود قناعت را ندانست. پس از نفایس خود، چیزی استرداد نخواهد کرد.
20כי לא ידע שלו בבטנו בחמודו לא ימלט׃
21چیزی نمانده است که نخورده باشد. پس برخورداری او دوام نخواهد داشت.
21אין שריד לאכלו על כן לא יחיל טובו׃
22هنگامی که دولت او بی‌نهایت گردد، در تنگی گرفتار می‌شود، و دست همه ذلیلان بر او استیلاخواهد یافت.
22במלאות שפקו יצר לו כל יד עמל תבואנו׃
23در وقتی که شکم خود را پرمی کند، خدا حدت خشم خود را بر او خواهدفرستاد، و حینی که می‌خورد آن را بر او خواهدبارانید.
23יהי למלא בטנו ישלח בו חרון אפו וימטר עלימו בלחומו׃
24از اسلحه آهنین خواهد گریخت وکمان برنجین، او را خواهد سفت.
24יברח מנשק ברזל תחלפהו קשת נחושה׃
25آن رامی کشد و از جسدش بیرون می‌آید، و پیکان براق از زهره‌اش درمی رود و ترسها بر او استیلامی یابد.
25שלף ויצא מגוה וברק ממררתו יהלך עליו אמים׃
26تمامی تاریکی برای ذخایر او نگاه داشته شده است. و آتش ندمیده آنها را خواهدسوزانید، و آنچه را که در چادرش باقی است، خواهد خورد.
26כל חשך טמון לצפוניו תאכלהו אש לא נפח ירע שריד באהלו׃
27آسمانها عصیانش را مکشوف خواهد ساخت، و زمین به ضد او خواهدبرخاست.
27יגלו שמים עונו וארץ מתקוממה לו׃
28محصول خانه‌اش زایل خواهد شد، و در روز غضب او نابود خواهد گشت.
28יגל יבול ביתו נגרות ביום אפו׃
29این است نصیب مرد شریر از خدا و میراث مقدر او ازقادر مطلق.»
29זה חלק אדם רשע מאלהים ונחלת אמרו מאל׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.