ایّوب 9
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1پس ایوب در جواب گفت:
1ויען איוב ויאמר׃
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
2אמנם ידעתי כי כן ומה יצדק אנוש עם אל׃
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
3אם יחפץ לריב עמו לא יעננו אחת מני אלף׃
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
4חכם לבב ואמיץ כח מי הקשה אליו וישלם׃
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
5המעתיק הרים ולא ידעו אשר הפכם באפו׃
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
6המרגיז ארץ ממקומה ועמודיה יתפלצון׃
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
7האמר לחרס ולא יזרח ובעד כוכבים יחתם׃
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
8נטה שמים לבדו ודורך על במתי ים׃
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
9עשה עש כסיל וכימה וחדרי תמן׃
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
10עשה גדלות עד אין חקר ונפלאות עד אין מספר׃
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
11הן יעבר עלי ולא אראה ויחלף ולא אבין לו׃
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
12הן יחתף מי ישיבנו מי יאמר אליו מה תעשה׃
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
13אלוה לא ישיב אפו תחתו שחחו עזרי רהב׃
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
14אף כי אנכי אעננו אבחרה דברי עמו׃
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
15אשר אם צדקתי לא אענה למשפטי אתחנן׃
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
16אם קראתי ויענני לא אאמין כי יאזין קולי׃
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
17אשר בשערה ישופני והרבה פצעי חנם׃
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
18לא יתנני השב רוחי כי ישבעני ממררים׃
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
19אם לכח אמיץ הנה ואם למשפט מי יועידני׃
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
20אם אצדק פי ירשיעני תם אני ויעקשני׃
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
21תם אני לא אדע נפשי אמאס חיי׃
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
22אחת היא על כן אמרתי תם ורשע הוא מכלה׃
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
23אם שוט ימית פתאם למסת נקים ילעג׃
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
24ארץ נתנה ביד רשע פני שפטיה יכסה אם לא אפוא מי הוא׃
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
25וימי קלו מני רץ ברחו לא ראו טובה׃
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
26חלפו עם אניות אבה כנשר יטוש עלי אכל׃
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
27אם אמרי אשכחה שיחי אעזבה פני ואבליגה׃
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
28יגרתי כל עצבתי ידעתי כי לא תנקני׃
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
29אנכי ארשע למה זה הבל איגע׃
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
30אם התרחצתי במו שלג והזכותי בבר כפי׃
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
31אז בשחת תטבלני ותעבוני שלמותי׃
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
32כי לא איש כמני אעננו נבוא יחדו במשפט׃
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
33לא יש בינינו מוכיח ישת ידו על שנינו׃
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
34יסר מעלי שבטו ואמתו אל תבעתני׃
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
35אדברה ולא איראנו כי לא כן אנכי עמדי׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.