ایّوب 9
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1پس ایوب در جواب گفت:
1And Job answered, and said:
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
2Indeed I know it is so, and that man cannot be justified compared with God.
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
3If he will contend with him, he cannot answer him one for a thousand.
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
4He is wise in heart, and mighty in strength: who hath resisted him, and hath had peace?
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
5Who hath removed mountains, and they whom he overthrew in his wrath, knew it not.
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
6Who shaketh the earth out of her place, and the pillars thereof tremble.
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
7Who commandeth tile sun and it riseth not: and shutteth up the stars as it were under a seal:
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
8Who alone spreadeth out the heavens, and walketh upon the waves of the sea.
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
9Who maketh Arcturus, and Orion, and Hyades, and the inner parts of the south.
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
10Who doth things great and incomprehensible, and wonderful, of which there is no number.
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
11If he come to me, I shall not see him: if he depart I shall not understand.
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
12If he examine on a sudden, who shall answer him? or who can say: Why dost thou so?
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
13God, whose wrath no mall can resist, and under whom they stoop that bear up the world.
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
14What am I then, that I should answer him, and have words with him?
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
15I, who although I should have any just thing, would not answer, but would make supplication to my judge.
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
16And if he should hear me when I call, I should not believe that he had heard my voice.
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
17For he shall crush me in a whirlwind, and multiply my wounds even without cause.
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
18He alloweth not my spirit to rest, and he filleth me with bitterness.
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
19If strength be demanded, he is most strong: if equity of judgment, no man dare bear witness for me.
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
20If I would justify myself, my own mouth shall condemn me: if I would shew myself innocent, he shall prove me wicked.
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
21Although I should be simple, even this my soul shall be ignorant of, and I shall be weary of my life.
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
22One thing there is that I have spoken, both the innocent and the wicked he consumeth.
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
23If he scourge, let him kill at once, and not laugh at the pains of the innocent.
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
24The earth is given into the hand of the wicked, he covereth the face of the judges thereof: and if it be not he, who is it then?
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
25My days have been swifter than a post: they have fled away and have not seen good.
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
26They have passed by as ships carrying fruits, as an eagle flying to the prey.
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
27If I say: I will not speak so: I change my face, and am tormented with sorrow.
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
28I feared all my works, knowing that thou didst not spare the offender.
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
29But if so also I am wicked, why have I laboured in vain?
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
30If I be washed as it were with snow waters, and my hands shall shine ever so clean:
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
31Yet thou shalt plunge me in filth, and my garments shall abhor me,
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
32For I shall not answer a man that is like myself: nor one that may be heard with me equally in judgment.
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
33There is none that may be able to reprove both, and to put his hand between both.
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
34Let him take his rod away from me, and let not his fear terrify me.
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
35I will speak, and will not fear him: for I cannot answer while I am in fear.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.