Ijob 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
1Job prit de nouveau la parole sous forme sentencieuse et dit:
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
2Oh! Que ne puis-je être comme aux mois du passé, Comme aux jours où Dieu me gardait,
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
3Quand sa lampe brillait sur ma tête, Et que sa lumière me guidait dans les ténèbres!
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
4Que ne suis-je comme aux jours de ma vigueur, Où Dieu veillait en ami sur ma tente,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
5Quand le Tout-Puissant était encore avec moi, Et que mes enfants m’entouraient;
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
6Quand mes pieds se baignaient dans la crème Et que le rocher répandait près de moi des ruisseaux d’huile!
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
7Si je sortais pour aller à la porte de la ville, Et si je me faisais préparer un siège dans la place,
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
8Les jeunes gens se retiraient à mon approche, Les vieillards se levaient et se tenaient debout.
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
9Les princes arrêtaient leurs discours, Et mettaient la main sur leur bouche;
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
10La voix des chefs se taisait, Et leur langue s’attachait à leur palais.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
11L’oreille qui m’entendait me disait heureux, L’œil qui me voyait me rendait témoignage;
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
12Car je sauvais le pauvre qui implorait du secours, Et l’orphelin qui manquait d’appui.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
13La bénédiction du malheureux venait sur moi; Je remplissais de joie le cœur de la veuve.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
14Je me revêtais de la justice et je lui servais de vêtement, J’avais ma droiture pour manteau et pour turban.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
15J’étais l’œil de l’aveugle Et le pied du boiteux.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
16J’étais le père des misérables, J’examinais la cause de l’inconnu;
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
17Je brisais la mâchoire de l’injuste, Et j’arrachais de ses dents la proie.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
18Alors je disais: Je mourrai dans mon nid, Mes jours seront abondants comme le sable;
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
19L’eau pénétrera dans mes racines, La rosée passera la nuit sur mes branches;
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
20Ma gloire reverdira sans cesse, Et mon arc rajeunira dans ma main.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
21On m’écoutait et l’on restait dans l’attente, On gardait le silence devant mes conseils.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
22Après mes discours, nul ne répliquait, Et ma parole était pour tous une bienfaisante rosée;
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
23Ils comptaient sur moi comme sur la pluie, Ils ouvraient la bouche comme pour une pluie du printemps.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
24Je leur souriais quand ils perdaient courage, Et l’on ne pouvait chasser la sérénité de mon front.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
25J’aimais à aller vers eux, et je m’asseyais à leur tête; J’étais comme un roi au milieu d’une troupe, Comme un consolateur auprès des affligés.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.