Siope
Chapter 29
Tongan Bible, Revised We…
vs Louis Segond 1910
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Louis Segond 1910
1Ka naʻe fai ai pe ʻe Siope ʻene lea mamafa, ʻo ne pehē,
1Job prit de nouveau la parole sous forme sentencieuse et dit:
2“Taumaiā kuo u tatau eni mo e ngaahi māhina kuo hili ange, ʻo hangē ko e ngaahi ʻaho naʻe maluʻi ai au ʻe he ʻOtua;
2Oh! Que ne puis-je être comme aux mois du passé, Comme aux jours où Dieu me gardait,
3‌ʻI he kei ulo ʻa ʻene maama ki hoku ʻulu, pea u ʻalu mo ʻene maama ʻi he fakapoʻuli;
3Quand sa lampe brillait sur ma tête, Et que sa lumière me guidait dans les ténèbres!
4‌ʻO hangē ko ʻeku nofo ʻi he ngaahi ʻaho ʻo ʻeku monūʻia, ʻi he fakataha ʻae kakai ʻoe ʻOtua ʻi hoku fale;
4Que ne suis-je comme aux jours de ma vigueur, Où Dieu veillait en ami sur ma tente,
5‌ʻI he kei ʻiate au ʻae Māfimafi, pea ʻiate au mo ʻeku fānau;
5Quand le Tout-Puissant était encore avec moi, Et que mes enfants m’entouraient;
6‌ʻI he tafe ʻae pota ʻi hoku hala, pea lilingi mai ʻe he maka ʻae lolo lahi ʻaupito;
6Quand mes pieds se baignaient dans la crème Et que le rocher répandait près de moi des ruisseaux d’huile!
7‌ʻI heʻeku ʻalu atu ʻi he loto kolo ki he matapā, pea teuʻi hoku nofoʻanga ʻi he hala lahi!
7Si je sortais pour aller à la porte de la ville, Et si je me faisais préparer un siège dans la place,
8Naʻe sio kiate au ʻae kau talavou, ʻonau toitoi: pea tutuʻu ki ʻolunga ʻae kau mātuʻa.
8Les jeunes gens se retiraient à mon approche, Les vieillards se levaient et se tenaient debout.
9Naʻe taʻofi ʻe he ngaahi ʻeiki ʻenau alea, ʻo ʻai honau nima ki honau ngutu.
9Les princes arrêtaient leurs discours, Et mettaient la main sur leur bouche;
10Naʻe longo pe ʻae houʻeiki, pea piki honau ʻelelo ki honau ʻoʻaoʻingutu.
10La voix des chefs se taisait, Et leur langue s’attachait à leur palais.
11‌ʻI he ongoʻi au ʻe he telinga, ne ne tāpuakiʻi au; pea ʻi he mamata ʻae mata kiate au, naʻa ne fakamoʻoniʻi au:
11L’oreille qui m’entendait me disait heureux, L’œil qui me voyait me rendait témoignage;
12He naʻaku fakahaofia ʻae masiva naʻe tangi, ʻae tamai mate, mo ia naʻe ʻikai hano tokoni.
12Car je sauvais le pauvre qui implorait du secours, Et l’orphelin qui manquait d’appui.
13Ko e tāpuaki ʻo ia naʻe meimei mate ne hoko kiate au: pea naʻaku fakafiefiaʻi ke hiva ʻae loto ʻoe fefine kuo mate hono husepāniti.
13La bénédiction du malheureux venait sur moi; Je remplissais de joie le cœur de la veuve.
14Ne u ai ʻae māʻoniʻoni, pea ne ʻufiʻufi ʻaki au: naʻe tatau ʻeku fakamaau mo e pulupulu mo e pale.
14Je me revêtais de la justice et je lui servais de vêtement, J’avais ma droiture pour manteau et pour turban.
15Ko e mata au ki he kui, mo e vaʻe ki he ketu.
15J’étais l’œil de l’aveugle Et le pied du boiteux.
16Ko e tamai au ki he masiva: pea ko e meʻa naʻe ʻikai te u ʻiloʻi ne u kumi lahi ki ai.
16J’étais le père des misérables, J’examinais la cause de l’inconnu;
17Naʻaku fesiʻi ʻae kouʻahe ʻoe fai kovi, ʻo toʻo ʻae meʻa faʻao mei hono nifo.
17Je brisais la mâchoire de l’injuste, Et j’arrachais de ses dents la proie.
18Pea u toki pehē, ‘Te u mate ʻi hoku pununga, pea te u fakalahi hoku ngaahi ʻaho ke hangē ko e ʻoneʻone.
18Alors je disais: Je mourrai dans mon nid, Mes jours seront abondants comme le sable;
19Naʻe mafola hoku aka ʻi he ngaahi veʻe vai, pea toka ʻae hahau ki hoku vaʻa ʻi he pō kotoa.
19L’eau pénétrera dans mes racines, La rosée passera la nuit sur mes branches;
20Ko hoku ongoongolelei naʻe maʻuiʻui pe, pea naʻe fakafoʻou ʻeku kaufana ʻi hoku nima.’
20Ma gloire reverdira sans cesse, Et mon arc rajeunira dans ma main.
21“Naʻe fakafanongo ʻae kakai kiate au, ʻo tatali, pea fakalongo pē ʻi heʻeku akonaki.
21On m’écoutait et l’on restait dans l’attente, On gardait le silence devant mes conseils.
22Hili ʻeku lea naʻe ʻikai te nau tali; pea naʻe tō ʻeku lea kiate kinautolu.
22Après mes discours, nul ne répliquait, Et ma parole était pour tous une bienfaisante rosée;
23Pea naʻa nau tatali kiate au ʻo hangē ki he ʻuha: pea nau fakamanga lahi honau ngutu ʻo hangē ki he ʻuha mui.
23Ils comptaient sur moi comme sur la pluie, Ils ouvraient la bouche comme pour une pluie du printemps.
24Ne u kata kiate kinautolu, pea ʻikai te nau faʻa tui; pea ko e maama ʻo hoku mata naʻe ʻikai ke nau lī ki lalo.
24Je leur souriais quand ils perdaient courage, Et l’on ne pouvait chasser la sérénité de mon front.
25Naʻaku fili honau hala, ʻo nofo ko e ʻeiki, ne u nofo ʻo hangē ha tuʻi ʻi he kautau, pea hangē ha taha ʻoku ne fakafiemālieʻi ʻae kakai mamahi.
25J’aimais à aller vers eux, et je m’asseyais à leur tête; J’étais comme un roi au milieu d’une troupe, Comme un consolateur auprès des affligés.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.