โยบ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1เอลีฟัสชาวเทมานจึงตอบว่า
1Éliphaz de Théman prit la parole et dit:
2“ถ้ามีใครลองพูดกับคุณ คุณจะขุ่นเคืองไหม? แต่ใครจะอดใจไม่พูดได้?
2Si nous osons ouvrir la bouche, en seras-tu peiné? Mais qui pourrait garder le silence?
3คุณเคยสั่งสอนคนมากมาย เคยเสริมกำลังมือที่อ่อนแรง
3Voici, tu as souvent enseigné les autres, Tu as fortifié les mains languissantes,
4คำพูดของคุณประคองคนที่กำลังล้ม ทำให้เข่าที่อ่อนล้ามั่นคง
4Tes paroles ont relevé ceux qui chancelaient, Tu as affermi les genoux qui pliaient.
5แต่พอความทุกข์มาถึงตัว คุณกลับหมดแรง พอแตะต้องคุณ คุณก็หวั่นไหว
5Et maintenant qu’il s’agit de toi, tu faiblis! Maintenant que tu es atteint, tu te troubles!
6ความยำเกรงพระเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คุณมั่นใจหรือ? ความซื่อตรงในการดำเนินชีวิตไม่ใช่ความหวังของคุณหรือ?
6Ta crainte de Dieu n’est-elle pas ton soutien? Ton espérance, n’est-ce pas ton intégrité?
7“ลองนึกดู ใครที่บริสุทธิ์เคยพินาศบ้าง? คนซื่อตรงเคยถูกกำจัดที่ไหน?
7Cherche dans ton souvenir: quel est l’innocent qui a péri? Quels sont les justes qui ont été exterminés?
8เท่าที่ผมเห็น คนที่ไถหว่านความชั่ว และปลูกความเดือดร้อน ก็เก็บเกี่ยวสิ่งเดียวกัน
8Pour moi, je l’ai vu, ceux qui labourent l’iniquité Et qui sèment l’injustice en moissonnent les fruits;
9พวกเขาพินาศด้วยลมหายใจของพระเจ้า สูญสิ้นด้วยลมแห่งความโกรธของพระองค์
9Ils périssent par le souffle de Dieu, Ils sont consumés par le vent de sa colère,
10เสียงคำรามของสิงโต เสียงของสิงโตดุร้าย และเขี้ยวของสิงโตหนุ่ม ต่างแตกสลาย
10Le rugissement des lions prend fin, Les dents des lionceaux sont brisées;
11สิงโตแก่ตายเพราะไร้เหยื่อ ลูกๆ ของสิงโตตัวเมียกระจัดกระจาย
11Le lion périt faute de proie, Et les petits de la lionne se dispersent.
12“มีถ้อยคำหนึ่งมาถึงผมอย่างลับๆ หูผมรับเสียงกระซิบของถ้อยคำนั้น
12Une parole est arrivée furtivement jusqu’à moi, Et mon oreille en a recueilli les sons légers.
13ท่ามกลางความคิดจากนิมิตยามค่ำคืน เมื่อผู้คนหลับสนิท
13Au moment où les visions de la nuit agitent la pensée, Quand les hommes sont livrés à un profond sommeil,
14ความกลัวและความสั่นสะท้านเข้าครอบงำผม จนกระดูกทุกชิ้นสั่น
14Je fus saisi de frayeur et d’épouvante, Et tous mes os tremblèrent.
15แล้ววิญญาณหนึ่งผ่านมาตรงหน้าผม ขนทั่วตัวลุกชัน
15Un esprit passa près de moi… Tous mes cheveux se hérissèrent…
16วิญญาณนั้นหยุดนิ่ง แต่ผมมองรูปลักษณ์ไม่ออก มีร่างหนึ่งอยู่ตรงหน้าผม เงียบงัน แล้วผมได้ยินเสียงว่า
16Une figure d’un aspect inconnu était devant mes yeux, Et j’entendis une voix qui murmurait doucement:
17‘มนุษย์ผู้ต้องตายจะเที่ยงธรรมกว่าพระเจ้าหรือ? คนจะบริสุทธิ์กว่าผู้สร้างตนหรือ?
17L’homme serait-il juste devant Dieu? Serait-il pur devant celui qui l’a fait?
18ดูสิ พระองค์ไม่ไว้วางใจผู้รับใช้ของพระองค์ ยังกล่าวโทษทูตสวรรค์ว่าทำผิดพลาด
18Si Dieu n’a pas confiance en ses serviteurs, S’il trouve de la folie chez ses anges,
19ยิ่งคนที่อยู่ในบ้านดิน ซึ่งมีรากฐานอยู่ในฝุ่น และถูกบดขยี้ต่อหน้าตัวมอด จะเป็นอย่างไร!
19Combien plus chez ceux qui habitent des maisons d’argile, Qui tirent leur origine de la poussière, Et qui peuvent être écrasés comme un vermisseau!
20ระหว่างเช้ากับเย็น พวกเขาก็ถูกทำลาย พินาศตลอดกาลโดยไม่มีใครใส่ใจ
20Du matin au soir ils sont brisés, Ils périssent pour toujours, et nul n’y prend garde;
21เชือกยึดเต็นท์ของพวกเขาไม่ได้ถูกถอนขึ้นภายในตัวพวกเขาหรือ? พวกเขาตายโดยไม่มีปัญญา’
21Le fil de leur vie est coupé, Ils meurent, et ils n’ont pas acquis la sagesse.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.