โยบ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1เอลีฟัสชาวเทมานจึงตอบว่า
1Then Eliphaz the Temanite answered,
2“ถ้ามีใครลองพูดกับคุณ คุณจะขุ่นเคืองไหม? แต่ใครจะอดใจไม่พูดได้?
2“If someone ventures to talk with you, will you be grieved? But who can withhold himself from speaking?
3คุณเคยสั่งสอนคนมากมาย เคยเสริมกำลังมือที่อ่อนแรง
3Behold, you have instructed many, you have strengthened the weak hands.
4คำพูดของคุณประคองคนที่กำลังล้ม ทำให้เข่าที่อ่อนล้ามั่นคง
4Your words have supported him who was falling, you have made the feeble knees firm.
5แต่พอความทุกข์มาถึงตัว คุณกลับหมดแรง พอแตะต้องคุณ คุณก็หวั่นไหว
5But now it has come to you, and you faint. It touches you, and you are troubled.
6ความยำเกรงพระเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คุณมั่นใจหรือ? ความซื่อตรงในการดำเนินชีวิตไม่ใช่ความหวังของคุณหรือ?
6Isn’t your piety your confidence? Isn’t the integrity of your ways your hope?
7“ลองนึกดู ใครที่บริสุทธิ์เคยพินาศบ้าง? คนซื่อตรงเคยถูกกำจัดที่ไหน?
7“Remember, now, who ever perished, being innocent? Or where were the upright cut off?
8เท่าที่ผมเห็น คนที่ไถหว่านความชั่ว และปลูกความเดือดร้อน ก็เก็บเกี่ยวสิ่งเดียวกัน
8According to what I have seen, those who plow iniquity and sow trouble, reap the same.
9พวกเขาพินาศด้วยลมหายใจของพระเจ้า สูญสิ้นด้วยลมแห่งความโกรธของพระองค์
9By the breath of God they perish. By the blast of his anger are they consumed.
10เสียงคำรามของสิงโต เสียงของสิงโตดุร้าย และเขี้ยวของสิงโตหนุ่ม ต่างแตกสลาย
10The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, the teeth of the young lions, are broken.
11สิงโตแก่ตายเพราะไร้เหยื่อ ลูกๆ ของสิงโตตัวเมียกระจัดกระจาย
11The old lion perishes for lack of prey. The cubs of the lioness are scattered abroad.
12“มีถ้อยคำหนึ่งมาถึงผมอย่างลับๆ หูผมรับเสียงกระซิบของถ้อยคำนั้น
12“Now a thing was secretly brought to me. My ear received a whisper of it.
13ท่ามกลางความคิดจากนิมิตยามค่ำคืน เมื่อผู้คนหลับสนิท
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falls on men,
14ความกลัวและความสั่นสะท้านเข้าครอบงำผม จนกระดูกทุกชิ้นสั่น
14fear came on me, and trembling, which made all my bones shake.
15แล้ววิญญาณหนึ่งผ่านมาตรงหน้าผม ขนทั่วตัวลุกชัน
15Then a spirit passed before my face. The hair of my flesh stood up.
16วิญญาณนั้นหยุดนิ่ง แต่ผมมองรูปลักษณ์ไม่ออก มีร่างหนึ่งอยู่ตรงหน้าผม เงียบงัน แล้วผมได้ยินเสียงว่า
16It stood still, but I couldn’t discern its appearance. A form was before my eyes. Silence, then I heard a voice, saying,
17‘มนุษย์ผู้ต้องตายจะเที่ยงธรรมกว่าพระเจ้าหรือ? คนจะบริสุทธิ์กว่าผู้สร้างตนหรือ?
17‘Shall mortal man be more just than God? Shall a man be more pure than his Maker?
18ดูสิ พระองค์ไม่ไว้วางใจผู้รับใช้ของพระองค์ ยังกล่าวโทษทูตสวรรค์ว่าทำผิดพลาด
18Behold, he puts no trust in his servants. He charges his angels with error.
19ยิ่งคนที่อยู่ในบ้านดิน ซึ่งมีรากฐานอยู่ในฝุ่น และถูกบดขยี้ต่อหน้าตัวมอด จะเป็นอย่างไร!
19How much more those who dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, who are crushed before the moth!
20ระหว่างเช้ากับเย็น พวกเขาก็ถูกทำลาย พินาศตลอดกาลโดยไม่มีใครใส่ใจ
20Between morning and evening they are destroyed. They perish forever without any regarding it.
21เชือกยึดเต็นท์ของพวกเขาไม่ได้ถูกถอนขึ้นภายในตัวพวกเขาหรือ? พวกเขาตายโดยไม่มีปัญญา’
21Isn’t their tent cord plucked up within them? They die, and that without wisdom.’
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.