โยบ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1เอลีฟัสชาวเทมานจึงตอบว่า
1Then answered Eliphaz the Temanite, and said:
2“ถ้ามีใครลองพูดกับคุณ คุณจะขุ่นเคืองไหม? แต่ใครจะอดใจไม่พูดได้?
2If one venture a word unto thee, wilt thou be weary? But who can withhold himself from speaking?
3คุณเคยสั่งสอนคนมากมาย เคยเสริมกำลังมือที่อ่อนแรง
3Behold, thou hast instructed many, and thou hast strengthened the weak hands.
4คำพูดของคุณประคองคนที่กำลังล้ม ทำให้เข่าที่อ่อนล้ามั่นคง
4Thy words have upholden him that was falling, and thou hast strengthened the feeble knees.
5แต่พอความทุกข์มาถึงตัว คุณกลับหมดแรง พอแตะต้องคุณ คุณก็หวั่นไหว
5But now it is come upon thee, and thou art weary; it toucheth thee, and thou art affrighted.
6ความยำเกรงพระเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คุณมั่นใจหรือ? ความซื่อตรงในการดำเนินชีวิตไม่ใช่ความหวังของคุณหรือ?
6Is not thy fear of God thy confidence, and thy hope the integrity of thy ways?
7“ลองนึกดู ใครที่บริสุทธิ์เคยพินาศบ้าง? คนซื่อตรงเคยถูกกำจัดที่ไหน?
7Remember, I pray thee, who ever perished, being innocent? Or where were the upright cut off?
8เท่าที่ผมเห็น คนที่ไถหว่านความชั่ว และปลูกความเดือดร้อน ก็เก็บเกี่ยวสิ่งเดียวกัน
8According as I have seen, they that plow iniquity, and sow mischief, reap the same.
9พวกเขาพินาศด้วยลมหายใจของพระเจ้า สูญสิ้นด้วยลมแห่งความโกรธของพระองค์
9By the breath of God they perish, and by the blast of His anger are they consumed.
10เสียงคำรามของสิงโต เสียงของสิงโตดุร้าย และเขี้ยวของสิงโตหนุ่ม ต่างแตกสลาย
10The lion roareth, and the fierce lion howleth — yet the teeth of the young lions are broken.
11สิงโตแก่ตายเพราะไร้เหยื่อ ลูกๆ ของสิงโตตัวเมียกระจัดกระจาย
11The old lion perisheth for lack of prey, and the whelps of the lioness are scattered abroad.
12“มีถ้อยคำหนึ่งมาถึงผมอย่างลับๆ หูผมรับเสียงกระซิบของถ้อยคำนั้น
12Now a word was secretly brought to me, and mine ear received a whisper thereof.
13ท่ามกลางความคิดจากนิมิตยามค่ำคืน เมื่อผู้คนหลับสนิท
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falleth on men,
14ความกลัวและความสั่นสะท้านเข้าครอบงำผม จนกระดูกทุกชิ้นสั่น
14Fear came upon me, and trembling, and all my bones were made to shake.
15แล้ววิญญาณหนึ่งผ่านมาตรงหน้าผม ขนทั่วตัวลุกชัน
15Then a spirit passed before my face, that made the hair of my flesh to stand up.
16วิญญาณนั้นหยุดนิ่ง แต่ผมมองรูปลักษณ์ไม่ออก มีร่างหนึ่งอยู่ตรงหน้าผม เงียบงัน แล้วผมได้ยินเสียงว่า
16It stood still, but I could not discern the appearance thereof; a form was before mine eyes; I heard a still voice:
17‘มนุษย์ผู้ต้องตายจะเที่ยงธรรมกว่าพระเจ้าหรือ? คนจะบริสุทธิ์กว่าผู้สร้างตนหรือ?
17'Shall mortal man be just before God? Shall a man be pure before his Maker?
18ดูสิ พระองค์ไม่ไว้วางใจผู้รับใช้ของพระองค์ ยังกล่าวโทษทูตสวรรค์ว่าทำผิดพลาด
18Behold, He putteth no trust in His servants, and His angels He chargeth with folly;
19ยิ่งคนที่อยู่ในบ้านดิน ซึ่งมีรากฐานอยู่ในฝุ่น และถูกบดขยี้ต่อหน้าตัวมอด จะเป็นอย่างไร!
19How much more them that dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, who are crushed before the moth!
20ระหว่างเช้ากับเย็น พวกเขาก็ถูกทำลาย พินาศตลอดกาลโดยไม่มีใครใส่ใจ
20Betwixt morning and evening they are shattered; they perish for ever without any regarding it.
21เชือกยึดเต็นท์ของพวกเขาไม่ได้ถูกถอนขึ้นภายในตัวพวกเขาหรือ? พวกเขาตายโดยไม่มีปัญญา’
21Is not their tent-cord plucked up within them? They die, and that without wisdom.'
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.