โยบ 41
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1“เจ้าดึงเลวีอาธานขึ้นด้วยเบ็ดได้หรือ ใช้เชือกกดลิ้นมันได้หรือ?
1(40-25) Canst thou draw out leviathan with a fish-hook? or press down his tongue with a cord?
2เจ้าใส่เชือกในจมูกมันได้หรือ ใช้ขอเจาะกรามมันได้หรือ?
2(40-26) Canst thou put a ring into his nose? or bore his jaw through with a hook?
3มันจะอ้อนวอนเจ้ามากมายหรือ จะพูดกับเจ้าอย่างอ่อนโยนหรือ?
3(40-27) Will he make many supplications unto thee? or will he speak soft words unto thee?
4มันจะทำพันธสัญญากับเจ้าหรือ เพื่อให้เจ้ารับมันเป็นคนรับใช้ตลอดไป?
4(40-28) Will he make a covenant with thee, that thou shouldest take him for a servant for ever?
5เจ้าจะเล่นกับมันเหมือนเล่นกับนกหรือ? จะผูกมันไว้ให้เด็กสาวของเจ้าหรือ?
5(40-29) Wilt thou play with him as with a bird? Or wilt thou bind him for thy maidens?
6พ่อค้าจะต่อรองแลกมันหรือ? จะแบ่งมันในหมู่พ่อค้าหรือ?
6(40-30) Will the bands of fishermen make a banquet of him? Will they part him among the merchants?
7เจ้าใช้เหล็กมีเงี่ยงแทงหนังมันจนเต็มได้หรือ ใช้หอกจับปลาแทงหัวมันจนเต็มได้หรือ?
7(40-31) Canst thou fill his skin with barbed irons? or his head with fish-spears?
8ลองวางมือบนมัน จำการต่อสู้นั้นไว้ แล้วอย่าทำอีก
8(40-32) Lay thy hand upon him; think upon the battle, thou wilt do so no more.
9ดูสิ ความหวังเรื่องมันนั้นเปล่าประโยชน์ แค่เห็นมัน คนก็ล้มลงไม่ใช่หรือ?
9(41-1) Behold, the hope of him is in vain; shall not one be cast down even at the sight of him?
10“ไม่มีใครดุร้ายพอจะกล้าปลุกมัน แล้วใครจะยืนต่อหน้าเราได้?
10(41-2) None is so fierce that dare stir him up; who then is able to stand before Me?
11ใครให้เราก่อน เพื่อเราต้องตอบแทนเขา? ทุกสิ่งใต้ฟ้าสวรรค์เป็นของเรา
11(41-3) Who hath given Me anything beforehand, that I should repay him? Whatsoever is under the whole heaven is Mine.
12“เราจะไม่เงียบเรื่องแขนขาของมัน เรื่องกำลังอันมหาศาลและรูปร่างงดงาม
12(41-4) Would I keep silence concerning his boastings, or his proud talk, or his fair array of words?
13ใครถอดเสื้อชั้นนอกของมันได้? ใครเข้าไปในขากรรไกรมันได้?
13(41-5) Who can uncover the face of his garment? Who shall come within his double bridle?
14ใครเปิดประตูบนใบหน้าของมันได้? รอบฟันของมันมีความน่าสะพรึงกลัว
14(41-6) Who can open the doors of his face? Round about his teeth is terror.
15เกล็ดแข็งคือความภูมิใจของมัน ปิดชิดกันเหมือนผนึกแน่น
15(41-7) His scales are his pride, shut up together as with a close seal.
16เกล็ดแต่ละชิ้นชิดกัน จนอากาศเข้าแทรกไม่ได้
16(41-8) One is so near to another, that no air can come between them.
17มันต่อกัน เกาะกันแน่นจนดึงแยกไม่ได้
17(41-9) They are joined one to another; they stick together, that they cannot be sundered.
18มันจามแล้วแสงวาบออกมา ตาเหมือนเปลือกตาของรุ่งอรุณ
18(41-10) His sneezings flash forth light, and his eyes are like the eyelids of the morning.
19คบไฟลุกออกจากปาก ประกายไฟกระเด็นออกมา
19(41-11) Out of his mouth go burning torches, and sparks of fire leap forth.
20ควันออกจากรูจมูก เหมือนหม้อเดือดบนไฟที่ใช้กกเป็นเชื้อ
20(41-12) Out of his nostrils goeth smoke, as out of a seething pot and burning rushes.
21ลมหายใจมันจุดถ่านให้ลุก เปลวไฟออกจากปาก
21(41-13) His breath kindleth coals, and a flame goeth out of his mouth.
22กำลังอยู่ในคอมัน ความน่าสะพรึงกลัวเต้นรำอยู่ต่อหน้ามัน
22(41-14) In his neck abideth strength, and dismay danceth before him.
23ชั้นเนื้อของมันติดกัน แน่นอยู่บนตัว ขยับไม่ได้
23(41-15) The flakes of his flesh are joined together; they are firm upon him; they cannot be moved.
24ใจมันแข็งเหมือนหิน แข็งเหมือนหินโม่แผ่นล่าง
24(41-16) His heart is as firm as a stone; yea, firm as the nether millstone.
25เมื่อมันยกตัวขึ้น ผู้แข็งแกร่งก็กลัว ถอยจากการฟาดของมัน
25(41-17) When he raiseth himself up, the mighty are afraid; by reason of despair they are beside themselves.
26แม้มีใครใช้ดาบโจมตี ก็เอาชนะไม่ได้ ทั้งหอก ลูกดอก และด้ามแหลมก็ไม่ได้
26(41-18) If one lay at him with the sword, it will not hold; nor the spear, the dart, nor the pointed shaft.
27มันนับเหล็กเป็นฟาง นับทองสัมฤทธิ์เป็นไม้ผุ
27(41-19) He esteemeth iron as straw, and brass as rotten wood.
28ลูกศรทำให้มันหนีไม่ได้ หินจากเชือกเหวี่ยงหินเป็นเหมือนแกลบสำหรับมัน
28(41-20) The arrow cannot make him flee; slingstones are turned with him into stubble.
29มันนับกระบองเป็นตอซัง หัวเราะเยาะแหลนที่พุ่งเข้ามา
29(41-21) Clubs are accounted as stubble; he laugheth at the rattling of the javelin.
30ท้องด้านล่างเหมือนเศษหม้อคม ทิ้งรอยในเลนเหมือนเลื่อนนวดข้าว
30(41-22) Sharpest potsherds are under him; he spreadeth a threshing-sledge upon the mire.
31มันทำให้ห้วงลึกเดือดเหมือนหม้อ ทำให้ทะเลเหมือนหม้อขี้ผึ้ง
31(41-23) He maketh the deep to boil like a pot; he maketh the sea like a seething mixture.
32มันทิ้งทางส่องประกายไว้เบื้องหลัง คนคงคิดว่าห้วงลึกมีผมขาว
32(41-24) He maketh a path to shine after him; one would think the deep to be hoary.
33บนแผ่นดินไม่มีอะไรเทียบมันได้ มันถูกสร้างมาไร้ความกลัว
33(41-25) Upon earth there is not his like, who is made to be fearless.
34มันเห็นทุกสิ่งที่อยู่สูง เป็นกษัตริย์เหนือเหล่าลูกของความหยิ่งทั้งหมด”
34(41-26) He looketh at all high things; he is king over all the proud beasts.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.