โยบ 41
1“เจ้าดึงเลวีอาธานขึ้นด้วยเบ็ดได้หรือ ใช้เชือกกดลิ้นมันได้หรือ?
2เจ้าใส่เชือกในจมูกมันได้หรือ ใช้ขอเจาะกรามมันได้หรือ?
3มันจะอ้อนวอนเจ้ามากมายหรือ จะพูดกับเจ้าอย่างอ่อนโยนหรือ?
4มันจะทำพันธสัญญากับเจ้าหรือ เพื่อให้เจ้ารับมันเป็นคนรับใช้ตลอดไป?
5เจ้าจะเล่นกับมันเหมือนเล่นกับนกหรือ? จะผูกมันไว้ให้เด็กสาวของเจ้าหรือ?
6พ่อค้าจะต่อรองแลกมันหรือ? จะแบ่งมันในหมู่พ่อค้าหรือ?
7เจ้าใช้เหล็กมีเงี่ยงแทงหนังมันจนเต็มได้หรือ ใช้หอกจับปลาแทงหัวมันจนเต็มได้หรือ?
8ลองวางมือบนมัน จำการต่อสู้นั้นไว้ แล้วอย่าทำอีก
9ดูสิ ความหวังเรื่องมันนั้นเปล่าประโยชน์ แค่เห็นมัน คนก็ล้มลงไม่ใช่หรือ?
10“ไม่มีใครดุร้ายพอจะกล้าปลุกมัน แล้วใครจะยืนต่อหน้าเราได้?
11ใครให้เราก่อน เพื่อเราต้องตอบแทนเขา? ทุกสิ่งใต้ฟ้าสวรรค์เป็นของเรา
12“เราจะไม่เงียบเรื่องแขนขาของมัน เรื่องกำลังอันมหาศาลและรูปร่างงดงาม
13ใครถอดเสื้อชั้นนอกของมันได้? ใครเข้าไปในขากรรไกรมันได้?
14ใครเปิดประตูบนใบหน้าของมันได้? รอบฟันของมันมีความน่าสะพรึงกลัว
15เกล็ดแข็งคือความภูมิใจของมัน ปิดชิดกันเหมือนผนึกแน่น
16เกล็ดแต่ละชิ้นชิดกัน จนอากาศเข้าแทรกไม่ได้
17มันต่อกัน เกาะกันแน่นจนดึงแยกไม่ได้
18มันจามแล้วแสงวาบออกมา ตาเหมือนเปลือกตาของรุ่งอรุณ
19คบไฟลุกออกจากปาก ประกายไฟกระเด็นออกมา
20ควันออกจากรูจมูก เหมือนหม้อเดือดบนไฟที่ใช้กกเป็นเชื้อ
21ลมหายใจมันจุดถ่านให้ลุก เปลวไฟออกจากปาก
22กำลังอยู่ในคอมัน ความน่าสะพรึงกลัวเต้นรำอยู่ต่อหน้ามัน
23ชั้นเนื้อของมันติดกัน แน่นอยู่บนตัว ขยับไม่ได้
24ใจมันแข็งเหมือนหิน แข็งเหมือนหินโม่แผ่นล่าง
25เมื่อมันยกตัวขึ้น ผู้แข็งแกร่งก็กลัว ถอยจากการฟาดของมัน
26แม้มีใครใช้ดาบโจมตี ก็เอาชนะไม่ได้ ทั้งหอก ลูกดอก และด้ามแหลมก็ไม่ได้
27มันนับเหล็กเป็นฟาง นับทองสัมฤทธิ์เป็นไม้ผุ
28ลูกศรทำให้มันหนีไม่ได้ หินจากเชือกเหวี่ยงหินเป็นเหมือนแกลบสำหรับมัน
29มันนับกระบองเป็นตอซัง หัวเราะเยาะแหลนที่พุ่งเข้ามา
30ท้องด้านล่างเหมือนเศษหม้อคม ทิ้งรอยในเลนเหมือนเลื่อนนวดข้าว
31มันทำให้ห้วงลึกเดือดเหมือนหม้อ ทำให้ทะเลเหมือนหม้อขี้ผึ้ง
32มันทิ้งทางส่องประกายไว้เบื้องหลัง คนคงคิดว่าห้วงลึกมีผมขาว
33บนแผ่นดินไม่มีอะไรเทียบมันได้ มันถูกสร้างมาไร้ความกลัว
34มันเห็นทุกสิ่งที่อยู่สูง เป็นกษัตริย์เหนือเหล่าลูกของความหยิ่งทั้งหมด”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.