โยบ 28
1“เงินย่อมมีเหมืองให้ขุด ทองคำย่อมมีที่ให้ถลุง
2เหล็กถูกนำออกจากดิน ทองแดงถูกหลอมจากแร่
3มนุษย์ทำให้ความมืดสิ้นสุด ค้นไปจนสุดขอบเขต หาหินในความมืดมัวและความมืดทึบ
4เขาขุดปล่องห่างจากที่คนอาศัย คนเดินผ่านไปมาลืมพวกเขา พวกเขาห้อยตัวห่างจากผู้คน แกว่งไปมา
5แผ่นดินให้อาหาร แต่ข้างใต้ถูกพลิกเหมือนด้วยไฟ
6หินของมันให้ไพลิน มีฝุ่นทองคำอยู่
7นกล่าเหยื่อไม่รู้จักทางนั้น ตาเหยี่ยวไม่เคยเห็น
8สัตว์สง่าไม่เคยเหยียบ สิงโตดุร้ายไม่เคยผ่าน
9มนุษย์ลงมือกับหินแข็ง พลิกภูเขาจากราก
10เขาขุดร่องผ่านหิน ตามองเห็นของล้ำค่าทุกอย่าง
11เขากั้นลำธารไม่ให้รั่วซึม นำสิ่งที่ซ่อนอยู่ออกสู่แสง
12“แต่จะพบปัญญาที่ไหน? ความเข้าใจอยู่ที่ใด?
13มนุษย์ไม่รู้ราคาของมัน หามันไม่พบในดินแดนของคนมีชีวิต
14ห้วงลึกพูดว่า ‘ไม่ได้อยู่ในฉัน’ ทะเลพูดว่า ‘ไม่ได้อยู่กับฉัน’
15ซื้อด้วยทองคำไม่ได้ ชั่งเงินจ่ายแทนไม่ได้
16ตีค่าด้วยทองคำจากโอฟีร์ไม่ได้ ด้วยโอนิกซ์ล้ำค่าหรือไพลินก็ไม่ได้
17ทองคำและแก้วเทียบไม่ได้ แลกด้วยเครื่องประดับทองบริสุทธิ์ไม่ได้
18อย่าพูดถึงปะการังหรือผลึกแก้วเลย ราคาของปัญญาสูงกว่าทับทิม
19โทแพซจากเอธิโอเปียเทียบไม่ได้ ตีค่าด้วยทองบริสุทธิ์ไม่ได้
20แล้วปัญญามาจากไหน? ความเข้าใจอยู่ที่ใด?
21มันซ่อนจากตาของทุกสิ่งที่มีชีวิต ปิดไว้ไม่ให้นกบนฟ้าเห็น
22ความพินาศและความตายพูดว่า ‘หูเราเคยได้ยินข่าวเล่าลือถึงมัน’
23“พระเจ้าเข้าใจทางของปัญญา พระองค์รู้ที่อยู่ของมัน
24พระองค์มองไปจนสุดแผ่นดิน เห็นทุกสิ่งใต้ฟ้า
25พระองค์กำหนดแรงของลม ตวงน้ำตามขนาด
26เมื่อพระองค์วางข้อกำหนดให้ฝน วางทางให้สายฟ้าแห่งเสียงฟ้าร้อง
27พระองค์ก็เห็นปัญญาและประกาศมัน ตั้งมันไว้และตรวจค้นมัน
28พระองค์บอกมนุษย์ว่า ‘ดูสิ การยำเกรงพระผู้เป็นเจ้าคือปัญญา การหลีกหนีความชั่วคือความเข้าใจ’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.