โยบ 5
1“ลองร้องเรียกสิ จะมีใครตอบคุณไหม? คุณจะหันไปหาผู้บริสุทธิ์องค์ไหน?
2ความขุ่นแค้นฆ่าคนโง่ ความริษยาฆ่าคนเบาปัญญา
3ผมเคยเห็นคนโง่หยั่งราก แต่จู่ๆ ผมก็สาปแช่งที่อยู่ของเขา
4ลูกๆ ของเขาห่างไกลจากความปลอดภัย พวกเขาถูกบดขยี้ที่ประตูเมือง ไม่มีใครช่วยให้รอด
5คนหิวกินผลเก็บเกี่ยวของเขาจนหมด แย่งเอาแม้แต่ที่อยู่ในดงหนาม บ่วงอ้ากว้างรอทรัพย์สินของเขา
6ความทุกข์ไม่ได้งอกมาจากฝุ่น ความเดือดร้อนไม่ได้ผุดขึ้นจากดิน
7แต่มนุษย์เกิดมาพบความเดือดร้อน เหมือนประกายไฟที่ลอยขึ้นสูง
8“ถ้าเป็นผม ผมจะหาพระเจ้า จะมอบเรื่องของผมให้พระองค์
9ผู้ทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่หยั่งไม่ถึง สิ่งอัศจรรย์เหลือคณานับ
10ผู้ให้ฝนแก่แผ่นดิน ส่งน้ำลงสู่ท้องทุ่ง
11พระองค์จึงยกผู้ต่ำต้อยขึ้นสูง ยกคนโศกเศร้าขึ้นให้อยู่ปลอดภัย
12พระองค์ทำให้แผนของคนเจ้าเล่ห์ล้มเหลว จนมือของพวกเขาทำงานที่วางไว้ไม่สำเร็จ
13พระองค์จับคนมีปัญญาด้วยเล่ห์ของเขาเอง แผนของคนคดโกงพังลงอย่างรวดเร็ว
14พวกเขาพบความมืดในเวลากลางวัน คลำทางตอนเที่ยงเหมือนอยู่ในยามค่ำคืน
15แต่พระองค์ช่วยให้พ้นดาบที่ออกจากปากพวกเขา ช่วยคนขัดสนให้พ้นมือผู้มีอำนาจ
16คนยากจนจึงมีความหวัง และความอยุติธรรมต้องปิดปาก
17“ดูสิ คนที่พระเจ้าตักเตือนนั้นเป็นสุข อย่าดูหมิ่นการตีสอนของพระผู้ทรงฤทธิ์
18พระองค์ทำให้เป็นแผล แล้วพันแผลให้ พระองค์ทำให้บาดเจ็บ แล้วมือของพระองค์ก็รักษาให้หาย
19พระองค์จะช่วยคุณให้พ้นทุกข์หกครั้ง แม้ครั้งที่เจ็ด เหตุร้ายก็จะแตะต้องคุณไม่ได้
20ในยามอดอยาก พระองค์จะไถ่คุณจากความตาย ในยามสงคราม จะช่วยให้พ้นอำนาจดาบ
21คุณจะมีที่กำบังจากลิ้นที่ฟาดเหมือนแส้ ไม่ต้องกลัวภัยพินาศเมื่อมันมา
22คุณจะหัวเราะเยาะภัยพินาศและความอดอยาก ไม่ต้องกลัวสัตว์บนแผ่นดิน
23เพราะคุณจะผูกไมตรีกับก้อนหินในทุ่ง สัตว์ในทุ่งจะอยู่กับคุณอย่างสงบ
24คุณจะรู้ว่าเต็นท์ของคุณปลอดภัย เมื่อตรวจคอกสัตว์ ก็จะไม่มีอะไรขาดหาย
25คุณจะรู้ด้วยว่าลูกหลานจะมีมาก มากเหมือนหญ้าบนแผ่นดิน
26คุณจะลงสู่หลุมศพเมื่ออายุยืนยาวเต็มที่ เหมือนฟ่อนข้าวที่เก็บในฤดูของมัน
27ดูสิ พวกเราค้นคว้าแล้ว เป็นเช่นนี้จริง ฟังและรับรู้ไว้เพื่อประโยชน์ของคุณ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.