โยบ 4
1เอลีฟัสชาวเทมานจึงตอบว่า
2“ถ้ามีใครลองพูดกับคุณ คุณจะขุ่นเคืองไหม? แต่ใครจะอดใจไม่พูดได้?
3คุณเคยสั่งสอนคนมากมาย เคยเสริมกำลังมือที่อ่อนแรง
4คำพูดของคุณประคองคนที่กำลังล้ม ทำให้เข่าที่อ่อนล้ามั่นคง
5แต่พอความทุกข์มาถึงตัว คุณกลับหมดแรง พอแตะต้องคุณ คุณก็หวั่นไหว
6ความยำเกรงพระเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คุณมั่นใจหรือ? ความซื่อตรงในการดำเนินชีวิตไม่ใช่ความหวังของคุณหรือ?
7“ลองนึกดู ใครที่บริสุทธิ์เคยพินาศบ้าง? คนซื่อตรงเคยถูกกำจัดที่ไหน?
8เท่าที่ผมเห็น คนที่ไถหว่านความชั่ว และปลูกความเดือดร้อน ก็เก็บเกี่ยวสิ่งเดียวกัน
9พวกเขาพินาศด้วยลมหายใจของพระเจ้า สูญสิ้นด้วยลมแห่งความโกรธของพระองค์
10เสียงคำรามของสิงโต เสียงของสิงโตดุร้าย และเขี้ยวของสิงโตหนุ่ม ต่างแตกสลาย
11สิงโตแก่ตายเพราะไร้เหยื่อ ลูกๆ ของสิงโตตัวเมียกระจัดกระจาย
12“มีถ้อยคำหนึ่งมาถึงผมอย่างลับๆ หูผมรับเสียงกระซิบของถ้อยคำนั้น
13ท่ามกลางความคิดจากนิมิตยามค่ำคืน เมื่อผู้คนหลับสนิท
14ความกลัวและความสั่นสะท้านเข้าครอบงำผม จนกระดูกทุกชิ้นสั่น
15แล้ววิญญาณหนึ่งผ่านมาตรงหน้าผม ขนทั่วตัวลุกชัน
16วิญญาณนั้นหยุดนิ่ง แต่ผมมองรูปลักษณ์ไม่ออก มีร่างหนึ่งอยู่ตรงหน้าผม เงียบงัน แล้วผมได้ยินเสียงว่า
17‘มนุษย์ผู้ต้องตายจะเที่ยงธรรมกว่าพระเจ้าหรือ? คนจะบริสุทธิ์กว่าผู้สร้างตนหรือ?
18ดูสิ พระองค์ไม่ไว้วางใจผู้รับใช้ของพระองค์ ยังกล่าวโทษทูตสวรรค์ว่าทำผิดพลาด
19ยิ่งคนที่อยู่ในบ้านดิน ซึ่งมีรากฐานอยู่ในฝุ่น และถูกบดขยี้ต่อหน้าตัวมอด จะเป็นอย่างไร!
20ระหว่างเช้ากับเย็น พวกเขาก็ถูกทำลาย พินาศตลอดกาลโดยไม่มีใครใส่ใจ
21เชือกยึดเต็นท์ของพวกเขาไม่ได้ถูกถอนขึ้นภายในตัวพวกเขาหรือ? พวกเขาตายโดยไม่มีปัญญา’
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.