Job 19
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Respondens autem Job, dixit:
1To pacoengah Job mah,
2[Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus?
2kai poek nang patang o sak, nasetto maw lok hoiah nang pacaekthlaek o han vop?
3En decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me.
3Vai hato nang zoeh o boeh; azathaih tawn ai ah panoek vai ai ih kami baktiah nang zoeh o.
4Nempe etsi ignoravi, mecum erit ignorantia mea.
4Sakpazaehaih ka tawnh cadoeh, ka sakpazaehaih loe kaimah nuiah ni krak.
5At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis.
5Nangcae loe kai ni nam oek o thuih, a sak ih zaehaih pongah ni azathaih hoiah oh, tiah nang naa o:
6Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit.
6toe kai loe Sithaw mah ni amtimsak moe, anih ih thaang pongah ka manh, tito panoek oh.
7Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet; vociferabor, et non est qui judicet.
7Khenah, ka sakpazaehaih thung hoiah ka hang; mi mah doeh tahngai ai; tha hoi ka hangh, toe toenghaih hoiah lokcaek kami om ai.
8Semitam meam circumsepsit, et transire non possum: et in calle meo tenebras posuit.
8Anih mah ka poeng thaih han ai ah ka caehhaih loklam to pakaa khoep, anih mah ka caehhaih loklam ah vinghaih to suek.
9Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo.
9Ka lensawkhaih to anih mah ang khringh pae moe, ka lu nui ih lumuek to ang lak pae ving.
10Destruxit me undique, et pereo: et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.
10Anih mah ahmuen kruek hoi ang boh pongah, kam ro boeh; anih mah ka oephaih to thing baktiah ang phongh pae ving.
11Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum.
11Anih ih palung kabae to kai khaeah ang palai moe, kai hae a misa ah ang poek.
12Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum.
12Anih ih misatuh kaminawk loe, kai tuk hanah nawnto angzoh o moe, kai ih kahni im taeng boih ah atai o.
13Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me.
13Kam nawkamyanawk to kai khae hoi kangthla ah a ohsak moe, kam puinawk doeh panoek vai ai ih kami baktiah ni oh o.
14Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei.
14Ka canawknawk mah ang pahnawt o moe, kam puinawk mah ang pahnet o boeh.
15Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum.
15Ka tamna nongpatanawk hoi ka imthung takohnawk mah angvin baktih, prae kalah kami baktiah ang khet o.
16Servum meum vocavi, et non respondit: ore proprio deprecabar illum.
16Ka tamna to ka kawk naah, na pathim ai; tahmenhaih ka hnik cadoeh, na pathim ai boeh.
17Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei.
17Kang hahhaih takhi loe ka zu koeh koiah om ai, ka caanawk hanah panuet thok hmuen ah oh boeh.
18Stulti quoque despiciebant me: et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.
18Ue, nawktanawk mah ang patoek o, kang thawk tahang naah, ang pahnui o thuih.
19Abominati sunt me quondam consiliarii mei, et quem maxime diligebam, aversatus est me.
19Kam puinawk mah ang panuet o moe, ka palung ih kaminawk doeh ka misa ah angcoeng o ving boeh.
20Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.
20Ka huh loe nganhin hoi angbet rap boeh moe, ka haa doeh angkhringh boeh.
21Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me.
21Aw kam puinawk, na tahmen oh, na tahmen oh; Sithaw mah ni ang boh.
22Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini?
22Tipongah Sithaw pacaekthlaek baktiah kai nang pacaekthlaek o loe? Kai ih angan hoiah zok nam hah o ai vop maw?
23Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei? quis mihi det ut exarentur in libro
23Aw, ka loknawk hae pakuem o nasoe loe, nihcae mah cabu ah pathok o nasoe.
24stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice?
24Sum cacung hoiah tarik o nasoe loe, thlung nuiah dungzan ah tarik o poe nasoe!
25Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum:
25Kai akrangkung loe hing, tiah ka panoek; anih loe hnukkhuem atue boeng naah long ah angdoe tih;
26et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum:
26ka nganhin amro moe, hae takpum hae amro ving cadoeh, ka taksa hoiah Sithaw to ka hnu vop tih;
27quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius: reposita est hæc spes mea in sinu meo.
27anih to ka hnu tih; minawk mah hnuk ih na ai, kaimah roe mik hoiah ka hnu tih; ka palungthin mah zing kong boeh.
28Quare ergo nunc dicitis: Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum?
28Nangcae mah, anih hae kawbangmaw pacaekthlaek han, anih zae nethaih kawbangmaw hnuk thai han? tiah na thuih o,
29Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est: et scitote esse judicium.]
29sumsen to na zit o han oh, Sithaw palungphuihaih mah sumsen hoi danpaekhaih to tacawtsak, lokcaekhaih atue oh, tiah panoek oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.