Job 27
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Clementine Vulgate, 1598
1Y REASUMIÓ Job su discurso, y dijo:
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
2Vive Dios, el cual ha apartado mi causa, y el Omnipotente, que amargó el alma mía,
2[Vivit Deus, qui abstulit judicium meum, et Omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam.
3Que todo el tiempo que mi alma estuviere en mí, y hubiere hálito de Dios en mis narices,
3Quia donec superest halitus in me, et spiritus Dei in naribus meis,
4Mis labios no hablarán iniquidad, ni mi lengua pronunciará engaño.
4non loquentur labia mea iniquitatem, nec lingua mea meditabitur mendacium.
5Nunca tal acontezca que yo os justifique: hasta morir no quitaré de mí mi integridad.
5Absit a me ut justos vos esse judicem: donec deficiam, non recedam ab innocentia mea.
6Mi justicia tengo asida, y no la cederé: no me reprochará mi corazón en el tiempo de mi vida.
6Justificationem meam, quam cœpi tenere, non deseram: neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea.
7Sea como el impío mi enemigo, y como el inicuo mi adversario.
7Sit ut impius, inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus.
8Porque ¿cuál es la esperanza del hipócrita, por mucho que hubiere robado, cuando Dios arrebatare su alma?
8Quæ est enim spes hypocritæ, si avare rapiat, et non liberet Deus animam ejus?
9¿Oirá Dios su clamor cuando la tribulación sobre él viniere?
9Numquid Deus audiet clamorem ejus, cum venerit super eum angustia?
10¿Deleitaráse en el Omnipotente? ¿invocará á Dios en todo tiempo?
10aut poterit in Omnipotente delectari, et invocare Deum omni tempore?
11Yo os enseñaré en orden á la mano de Dios: no esconderé lo que hay para con el Omnipotente.
11Docebo vos per manum Dei quæ Omnipotens habeat, nec abscondam.
12He aquí que todos vosotros lo habéis visto: ¿por qué pues os desvanecéis con fantasía?
12Ecce vos omnes nostis: et quid sine causa vana loquimini?
13Esta es para con Dios la suerte del hombre impío, y la herencia que los violentos han de recibir del Omnipotente.
13Hæc est pars hominis impii apud Deum, et hæreditas violentorum, quam ob Omnipotente suscipient.
14Si sus hijos fueren multiplicados, serán para el cuchillo; y sus pequeños no se hartarán de pan;
14Si multiplicati fuerint filii ejus, in gladio erunt, et nepotes ejus non saturabuntur pane:
15Los que le quedaren, en muerte serán sepultados; y no llorarán sus viudas.
15qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu, et viduæ illius non plorabunt.
16Si amontonare plata como polvo, y si preparare ropa como lodo;
16Si comportaverit quasi terram argentum, et sicut lutum præparaverit vestimenta:
17Habrála él preparado, mas el justo se vestirá, y el inocente repartirá la plata.
17præparabit quidem, sed justus vestietur illis, et argentum innocens dividet.
18Edificó su casa como la polilla, y cual cabaña que el guarda hizo.
18Ædificavit sicut tinea domum suam, et sicut custos fecit umbraculum.
19El rico dormirá, mas no será recogido: abrirá sus ojos, mas él no será.
19Dives, cum dormierit, nihil secum auferet: aperiet oculos suos, et nihil inveniet.
20Asirán de él terrores como aguas: torbellino lo arrebatará de noche.
20Apprehendet eum quasi aqua inopia: nocte opprimet eum tempestas.
21Lo antecogerá el solano, y partirá; y tempestad lo arrebatará del lugar suyo.
21Tollet eum ventus urens, et auferet, et velut turbo rapiet eum de loco suo.
22Dios pues descargará sobre él, y no perdonará: hará él por huir de su mano.
22Et mittet super eum, et non parcet: de manu ejus fugiens fugiet.
23Batirán sus manos sobre él, y desde su lugar le silbarán.
23Stringet super eum manus suas, et sibilabit super illum, intuens locum ejus.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.