ایّوب 27
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1و ایوب دیگرباره مثل خود را آورده، گفت:
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
2«به حیات خدا که حق مرابرداشته و به قادرمطلق که جان مرا تلخ نموده است.
2[Vivit Deus, qui abstulit judicium meum, et Omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam.
3که مادامی که جانم در من باقی است ونفخه خدا در بینی من میباشد،
3Quia donec superest halitus in me, et spiritus Dei in naribus meis,
4یقین لبهایم به بیانصافی تکلم نخواهد کرد، و زبانم به فریب تنطق نخواهد نمود.
4non loquentur labia mea iniquitatem, nec lingua mea meditabitur mendacium.
5حاشا از من که شما راتصدیق نمایم، و تا بمیرم کاملیت خویش را ازخود دور نخواهم ساخت.
5Absit a me ut justos vos esse judicem: donec deficiam, non recedam ab innocentia mea.
6عدالت خود را قایم نگاه میدارم و آن را ترک نخواهم نمود، و دلم تازنده باشم، مرا مذمت نخواهد کرد.
6Justificationem meam, quam cœpi tenere, non deseram: neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea.
7دشمن من مثل شریر باشد، و مقاومت کنندگانم مثل خطاکاران.
7Sit ut impius, inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus.
8زیرا امید شریر چیست هنگامی که خدا او را منقطع میسازد؟ و حینی که خدا جان اورا میگیرد؟
8Quæ est enim spes hypocritæ, si avare rapiat, et non liberet Deus animam ejus?
9آیا خدا فریاد او را خواهد شنید، هنگامی که مصیبت بر او عارض شود؟
9Numquid Deus audiet clamorem ejus, cum venerit super eum angustia?
10آیا درقادرمطلق تلذذ خواهد یافت، و در همه اوقات ازخدا مسالت خواهد نمود؟
10aut poterit in Omnipotente delectari, et invocare Deum omni tempore?
11«شما را درباره دست خدا تعلیم خواهد دادو از اعمال قادرمطلق چیزی مخفی نخواهم داشت.
11Docebo vos per manum Dei quæ Omnipotens habeat, nec abscondam.
12اینک جمیع شما این را ملاحظه کردهاید، پس چرا بالکل باطل شدهاید.
12Ecce vos omnes nostis: et quid sine causa vana loquimini?
13این است نصیب مرد شریر از جانب خدا، و میراث ظالمان که آن را از قادرمطلق مییابند.
13Hæc est pars hominis impii apud Deum, et hæreditas violentorum, quam ob Omnipotente suscipient.
14اگرفرزندانش بسیار شوند شمشیر برای ایشان است، و ذریت او از نان سیر نخواهند شد.
14Si multiplicati fuerint filii ejus, in gladio erunt, et nepotes ejus non saturabuntur pane:
15بازماندگان او از وبا دفن خواهند شد، و بیوهزنانش گریه نخواهند کرد.
15qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu, et viduæ illius non plorabunt.
16اگرچه نقره را مثل غبار اندوخته کند، و لباس را مثل گل آماده سازد.
16Si comportaverit quasi terram argentum, et sicut lutum præparaverit vestimenta:
17او آماده میکند لیکن مرد عادل آن را خواهد پوشید، وصالحان نقره او را تقسیم خواهند نمود.
17præparabit quidem, sed justus vestietur illis, et argentum innocens dividet.
18خانه خود را مثل بید بنا میکند، و مثل سایبانی که دشتبان میسازد
18Ædificavit sicut tinea domum suam, et sicut custos fecit umbraculum.
19او دولتمند میخوابد اما دفن نخواهد شد. چشمان خود را میگشاید و نیست میباشد.
19Dives, cum dormierit, nihil secum auferet: aperiet oculos suos, et nihil inveniet.
20ترسها مثل آب او را فرو میگیرد، و گردباد او را در شب میرباید.
20Apprehendet eum quasi aqua inopia: nocte opprimet eum tempestas.
21باد شرقی او رابرمی دارد و نابود میشود و او را از مکانش دورمی اندازد،
21Tollet eum ventus urens, et auferet, et velut turbo rapiet eum de loco suo.
22زیرا (خدا) بر او تیر خواهدانداخت و شفقت نخواهد نمود. اگرچه اومی خواهد از دست وی فرار کرده، بگریزد.
22Et mittet super eum, et non parcet: de manu ejus fugiens fugiet.
23مردم کفهای خود را بر او بهم میزنند و او را ازمکانش صفیر زده، بیرون میکنند.
23Stringet super eum manus suas, et sibilabit super illum, intuens locum ejus.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.