ایّوب 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
2[Si cœperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies; sed conceptum sermonem tenere quis poterit?
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
3Ecce docuisti multos, et manus lassas roborasti;
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
4vacillantes confirmaverunt sermones tui, et genua trementia confortasti.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
5Nunc autem venit super te plaga, et defecisti; tetigit te, et conturbatus es.
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
6Ubi est timor tuus, fortitudo tua, patientia tua, et perfectio viarum tuarum?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
7Recordare, obsecro te, quis umquam innocens periit? aut quando recti deleti sunt?
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
8Quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem, et seminant dolores, et metunt eos,
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
9flante Deo perisse, et spiritu iræ ejus esse consumptos.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
10Rugitus leonis, et vox leænæ, et dentes catulorum leonum contriti sunt.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
11Tigris periit, eo quod non haberet prædam, et catuli leonis dissipati sunt.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
12Porro ad me dictum est verbum absconditum, et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri ejus.
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
13In horrore visionis nocturnæ, quando solet sopor occupare homines,
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
14pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt;
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
15et cum spiritus, me præsente, transiret, inhorruerunt pili carnis meæ.
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
16Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum, imago coram oculis meis, et vocem quasi auræ lenis audivi.
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
17Numquid homo, Dei comparatione, justificabitur? aut factore suo purior erit vir?
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
18Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles, et in angelis suis reperit pravitatem;
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
19quanto magis hi qui habitant domos luteas, qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut a tinea?
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
20De mane usque ad vesperam succidentur; et quia nullus intelligit, in æternum peribunt.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
21Qui autem reliqui fuerint, auferentur ex eis; morientur, et non in sapientia.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.