Job 20
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
1И отвечал Софар Наамитянин и сказал:
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
2размышления мои побуждают меня отвечать, и я поспешаю выразить их.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
3Упрек, позорный для меня, выслушал я, и дух разумения моего ответит за меня.
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
4Разве не знаешь ты, что от века,- с того времени, как поставлен человек на земле,-
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
5веселье беззаконных кратковременно, и радость лицемера мгновенна?
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
6Хотя бы возросло до небес величие его, и голова его касалась облаков,-
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
7как помет его, на веки пропадает он; видевшие его скажут: где он?
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
8Как сон, улетит, и не найдут его; и, как ночное видение, исчезнет.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
9Глаз, видевший его, больше не увидит его, и уже не усмотрит его место его.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
10Сыновья его будут заискивать у нищих, и руки его возвратят похищенное им.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
11Кости его наполнены грехами юности его, и с ним лягут они в прах.
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
12Если сладко во рту его зло, и он таит его под языком своим,
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
13бережет и не бросает его, а держит его в устах своих,
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
14то эта пища его в утробе его превратится в желчь аспидов внутри его.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
15Имение, которое он глотал, изблюет: Бог исторгнет его из чрева его.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
16Змеиный яд он сосет; умертвит его язык ехидны.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
17Не видать ему ручьев, рек, текущих медом и молоком!
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
18Нажитое трудом возвратит, не проглотит; по мере имения его будет и расплата его, а он не порадуется.
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
19Ибо он угнетал, отсылал бедных; захватывал дома, которых не строил;
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
20не знал сытости во чреве своем и в жадности своей не щадил ничего.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
21Ничего не спаслось от обжорства его, зато не устоит счастье его.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
22В полноте изобилия будет тесно ему; всякая рука обиженного поднимется на него.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
23Когда будет чем наполнить утробу его, Он пошлет на него ярость гнева Своего и одождит на него болезни в плоти его.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
24Убежит ли он от оружия железного,- пронзит его лук медный;
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
25станет вынимать стрелу,- и она выйдет из тела, выйдет, сверкая сквозь желчь его; ужасы смерти найдут на него!
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
26Все мрачное сокрыто внутри его; будет пожирать его огонь, никем не раздуваемый; зло постигнет и оставшееся в шатре его.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
27Небо откроет беззаконие его, и земля восстанет против него.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
28Исчезнет стяжание дома его; все расплывется в день гнева Его.
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
29Вот удел человеку беззаконному от Бога и наследие, определенное ему Вседержителем!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.