Job 20
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
1A LAILA olelo aku la o Zopara, no Naama, i aku la,
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
2O kuu mau manao ka mea e olelo aku ai au, A no kuu ikaika iloko o'u.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
3O ke ao ana o kuu hoinoia ka'u i lohe, A o ka uhane o kuu naauao, oia ka'u mea e pane aku nei.
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
4Ua ike anei oe i keia, mai ka wa kahiko mai, Mai ka manawa i hoonohoia'i ke kanaka maluna o ka honua,
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
5O ka olioli o ka poe hewa, he pokole ia, A o ka lealea o ka aia, no ka minute ia?
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
6Ina e pii ae kona kiekie i na lani, A e hiki kona poo i na ao;
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
7E nalo loa oia e like me kona lepo: E olelo nuanei ka poe i ike ia ia, Auhea oia?
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
8E like me ka moeuhane e lele aku ia, aole e loaa oia: A e holo aku oia e like me ka hihio o ka po.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
9O ka maka i ike ia ia, aole ia e ike hou ia ia; Aole hoi e ike hou kona wahi ia ia.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
10E hoolaulea kana mau keiki i ka poe ilihune, A e hoihoi aku kona mau lima i ko lakou waiwai.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
11Ua piha kona mau iwi i kona opiopio, A e moe pu ia me ia ma ka lepo.
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
12Ina e ono ka hewa ma kona wana, A e huna ia mea malalo o kona alelo;
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
13Ina e aua ia mea, a haalele ole ia, A e malama hoi ia mawaena konu o kona waha;
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
14O ka ai iloko o kona naau e hoololiia, Oia ka mea make o na moonihoawa iloko ona.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
15Ua moni no ia i ka waiwai, A e luai hou aku no ia mea; Na ke Akua e hoohemo ia mea mai kona opu aku.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
16E omo no oia i ka mea make o na moonihoawa: O ke elelo o ka moomake e pepehi ia ia.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
17Aole ia e ike i ua kahawai, I na muliwai, me na kahawai o ka meli, a me ka waiu.
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
18E hoihoi aku no ia i ka mea ana i luhi ai, aole ia e moni iho ia; E like me ka waiwai e hoihoiia'aku, aole ia e olioli ilaila.
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
19No ka mea, na hookaumaha, ua haalele i ka poe ilihune; Ua lawe wale aku ia i ka hale ana i kukulu ole ai.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
20No ia hoi, aole ia e ike i ka oluolu maloko o kona opu, Aole ia e hookoe i kana mea i makemake ai.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
21Aohe mea e koe no kana ai; Nolaila, aole he manaolana no kona pomaikai.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
22Ma ka nui ana o kona waiwai, e hiki ka popilikia ia ia; O kela lima keia lima o ka poino e hiki mai ia maluna ona.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
23I ka wa e hoopiha ai ia i kona opu, E hoolei mai no ko Akua i kona inaina maluna ona, A e hooua mai no ia maluna ona i kana ai ana.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
24E holo aku ia mai ka mea kana hao aku, E houia oia i ke kakaka keleawe.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
25Hukiia mai la ia a puka ae mai ke kino mai; A puka ae hoi ka pahikaua huali mai kona au mai; Maluna ona na mea weliweli.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
26Ua hoahuia ka poino a pau no kona waiwai; O ke ahi i hoa ole ia e hoopau ia ia; E popilikia ka mea o koe iloko o kona halelewa.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
27E hoike mai ka lani i kona hewa; E ku e mai ka honua ia ia.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
28O ka waiwai o kona hale, e nalowale ia, E uininiia aku ia i ka la o kona inaina.
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
29Oia ka uku o ke kanaka hewa mai ke Akua mai, Oia kona hoilina i oleloia mai e ke Akua.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.