Job 20
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Berean Standard Bible
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
1Then Zophar the Naamathite replied:
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
2“So my anxious thoughts compel me to answer, because of the turmoil within me.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
3I have heard a rebuke that insults me, and my understanding prompts a reply.
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
4Do you not know that from antiquity, since man was placed on the earth,
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
5the triumph of the wicked has been brief and the joy of the godless momentary?
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
6Though his arrogance reaches the heavens, and his head touches the clouds,
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
7he will perish forever, like his own dung; those who had seen him will ask, ‘Where is he?’
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
8He will fly away like a dream, never to be found; he will be chased away like a vision in the night.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
9The eye that saw him will see him no more, and his place will no longer behold him.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
10His sons will seek the favor of the poor, for his own hands must return his wealth.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
11The youthful vigor that fills his bones will lie down with him in the dust.
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
12Though evil is sweet in his mouth and he conceals it under his tongue,
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
13though he cannot bear to let it go and keeps it in his mouth,
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
14yet in his stomach his food sours into the venom of cobras within him.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
15He swallows wealth but vomits it out; God will force it from his stomach.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
16He will suck the poison of cobras; the fangs of a viper will kill him.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
17He will not enjoy the streams, the rivers flowing with honey and cream.
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
18He must return the fruit of his labor without consuming it; he cannot enjoy the profits of his trading.
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
19For he has oppressed and forsaken the poor; he has seized houses he did not build.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
20Because his appetite is never satisfied, he cannot escape with his treasure.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
21Nothing is left for him to consume; thus his prosperity will not endure.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
22In the midst of his plenty, he will be distressed; the full force of misery will come upon him.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
23When he has filled his stomach, God will vent His fury upon him, raining it down on him as he eats.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
24Though he flees from an iron weapon, a bronze-tipped arrow will pierce him.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
25It is drawn out of his back, the gleaming point from his liver. Terrors come over him.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
26Total darkness is reserved for his treasures. A fire unfanned will consume him and devour what is left in his tent.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
27The heavens will expose his iniquity, and the earth will rise up against him.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
28The possessions of his house will be removed, flowing away on the day of God’s wrath.
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
29This is the wicked man’s portion from God, the inheritance God has appointed him.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.