Ijob 27
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Kaj Ijob daŭrigis siajn sentencojn, kaj diris:
1-
2Kiel vivas Dio, kiu rifuzis al mi miajn rajtojn, Kaj la Plejpotenculo, kiu afliktas mian animon:
2Zo waar God leeft, die mij gerechtigheid weigert, De Almachtige, die mijn leven verbittert:
3Tiel longe, kiel mia animo estas en mi Kaj la spiro de Dio en mia nazo,
3Zolang er nog een zucht in mij is, En Gods adem in mijn neus
4Miaj lipoj ne eldiros malĝustaĵon, Kaj mia lango ne diros malveraĵon.
4Zullen mijn lippen geen valsheid spreken, En zint mijn tong geen bedrog!
5Malproksime estas de mi, Rigardi vin kiel pravajn; Ĝis mia morto mi ne ĉesos rigardi min kiel senkulpan.
5Ik denk er niet aan, u gelijk te geven, Tot mijn laatste snik houd ik mijn onschuld vol;
6Mian pravecon mi tenas forte, kaj mi ne ellasos ĝin; Dum mia tuta vivo mia koro ne faros al mi riproĉon pri tio.
6Ik houd vast aan mijn vroomheid, en geef ze niet op, Mijn hart schaamt zich over geen van mijn dagen!
7Mia malamiko estu rigardata kiel malvirtulo, Kaj mia kontraŭulo kiel malpiulo.
7Moge het mijn vijand vergaan als den boze, Mijn hater als den goddeloze!
8Ĉar kio estas la espero de hipokritulo, Kiam Dio faras al li finon, elŝiras lian animon?
8Wat hoopt de boze, als hij bidt, Als hij zijn ziel tot de Godheid verheft?
9Ĉu lian kriadon Dio aŭskultos, Kiam trafos lin malfeliĉo?
9Zal God zijn schreien horen, Wanneer de rampspoed hem treft;
10Ĉu li povas havi ĝuon de la Plejpotenculo, Voki al Dio en ĉiu tempo?
10Kan hij zich in den Almachtige verlustigen, Ten allen tijde roepen tot God?
11Mi instruos vin pri la mano de Dio; Mi ne kaŝos antaŭ vi tion, kio estas ĉe la Plejpotenculo.
11Daarna nam Sofar van Naäma het woord, en sprak: Ik zal u Gods werken leren kennen, De plannen van den Almachtige u niet verzwijgen:
12Jen vi ĉiuj mem vidis; Kial do vi parolas senenhavaĵon?
12Zie, gij hebt het allen zelf aanschouwd: Waarom zo’n ijdele raad gegeven?
13Tia estas la sorto de malbona homo ĉe Dio, Kaj la parto, kiun tiranoj ricevas de la Plejpotenculo:
13Dit is, naar Gods bestel, het lot van den boze, Het deel der tyrannen, door den Almachtige hun toegewezen.
14Se li havos multe da filoj, ili iros sub la glavon; Kaj lia devenantaro ne havos sate panon.
14Krijgt hij veel zonen, ze zijn bestemd voor het zwaard, En zijn kroost lijdt gebrek;
15Tiujn, kiuj restos ĉe li, enterigos la morto; Kaj liaj vidvinoj ne ploros.
15Die hem overblijven, worden door de pest ten grave gesleept, En zijn weduwen bedrijven geen rouw.
16Se li kolektos arĝenton kiel polvon Kaj pretigos al si vestojn kiel argilon,
16Al hoopt hij zilver op als stof, En stapelt kleren op als slijk,
17Tiam li pretigos, sed justulo metos sur sin la vestojn, Kaj senkulpulo dividos la arĝenton.
17Hij stapelt ze op, maar de vrome bekleedt er zich mee, En de onschuldige erft zijn geld.
18Li konstruas sian domon kiel tineo, Kaj kiel gardisto, kiu faras al si laŭbon.
18Hij trekt zijn woning op als een spin, Aan de hut gelijk, die wachters bouwen;
19Li kuŝiĝas riĉa, kaj nenion kunportas; Li malfermas la okulojn, kaj jam nenio ekzistas.
19Rijk legt hij zich neer: het is de laatste maal, Hij opent zijn ogen: hij is er niet meer.
20Teruro superfalos lin kiel akvo; En la nokto forportos lin ventego.
20Verschrikkingen grijpen hem aan overdag, En ‘s nachts sleurt een stormwind hem weg;
21Levos lin vento orienta, kaj foriros, Kaj forblovos lin de lia loko.
21De oostenwind neemt hem op: daar gaat hij heen, Hij vaagt hem weg van zijn plaats.
22Li tion ĵetos sur lin senkompate; De Lia mano li kuros kaj kuros.
22Zonder erbarmen slingert God zijn pijlen op hem af, Zodat hij voor zijn slagen moet vluchten;
23Oni kunfrapos pri li la manojn, Kaj oni fajfos pri li sur lia loko.
23Men klapt over hem in de handen, En fluit hem uit zijn woonplaats na.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.