Job 27
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Job prit de nouveau la parole sous forme sentencieuse et dit:
1-
2Dieu qui me refuse justice est vivant! Le Tout-Puissant qui remplit mon âme d’amertume est vivant!
2Zo waar God leeft, die mij gerechtigheid weigert, De Almachtige, die mijn leven verbittert:
3Aussi longtemps que j’aurai ma respiration, Et que le souffle de Dieu sera dans mes narines,
3Zolang er nog een zucht in mij is, En Gods adem in mijn neus
4Mes lèvres ne prononceront rien d’injuste, Ma langue ne dira rien de faux.
4Zullen mijn lippen geen valsheid spreken, En zint mijn tong geen bedrog!
5Loin de moi la pensée de vous donner raison! Jusqu’à mon dernier soupir je défendrai mon innocence;
5Ik denk er niet aan, u gelijk te geven, Tot mijn laatste snik houd ik mijn onschuld vol;
6Je tiens à me justifier, et je ne faiblirai pas; Mon cœur ne me fait de reproche sur aucun de mes jours.
6Ik houd vast aan mijn vroomheid, en geef ze niet op, Mijn hart schaamt zich over geen van mijn dagen!
7Que mon ennemi soit comme le méchant, Et mon adversaire comme l’impie!
7Moge het mijn vijand vergaan als den boze, Mijn hater als den goddeloze!
8Quelle espérance reste-t-il à l’impie, Quand Dieu coupe le fil de sa vie, Quand il lui retire son âme?
8Wat hoopt de boze, als hij bidt, Als hij zijn ziel tot de Godheid verheft?
9Est-ce que Dieu écoute ses cris, Quand l’angoisse vient l’assaillir?
9Zal God zijn schreien horen, Wanneer de rampspoed hem treft;
10Fait-il du Tout-Puissant ses délices? Adresse-t-il en tout temps ses prières à Dieu?
10Kan hij zich in den Almachtige verlustigen, Ten allen tijde roepen tot God?
11Je vous enseignerai les voies de Dieu, Je ne vous cacherai pas les desseins du Tout-Puissant.
11Daarna nam Sofar van Naäma het woord, en sprak: Ik zal u Gods werken leren kennen, De plannen van den Almachtige u niet verzwijgen:
12Mais vous les connaissez, et vous êtes d’accord; Pourquoi donc vous laisser aller à de vaines pensées?
12Zie, gij hebt het allen zelf aanschouwd: Waarom zo’n ijdele raad gegeven?
13Voici la part que Dieu réserve au méchant, L’héritage que le Tout-Puissant destine à l’impie.
13Dit is, naar Gods bestel, het lot van den boze, Het deel der tyrannen, door den Almachtige hun toegewezen.
14S’il a des fils en grand nombre, c’est pour le glaive, Et ses rejetons manquent de pain;
14Krijgt hij veel zonen, ze zijn bestemd voor het zwaard, En zijn kroost lijdt gebrek;
15Ceux qui échappent sont enterrés par la peste, Et leurs veuves ne les pleurent pas.
15Die hem overblijven, worden door de pest ten grave gesleept, En zijn weduwen bedrijven geen rouw.
16S’il amasse l’argent comme la poussière, S’il entasse les vêtements comme la boue,
16Al hoopt hij zilver op als stof, En stapelt kleren op als slijk,
17C’est lui qui entasse, mais c’est le juste qui se revêt, C’est l’homme intègre qui a l’argent en partage.
17Hij stapelt ze op, maar de vrome bekleedt er zich mee, En de onschuldige erft zijn geld.
18Sa maison est comme celle que bâtit la teigne, Comme la cabane que fait un gardien.
18Hij trekt zijn woning op als een spin, Aan de hut gelijk, die wachters bouwen;
19Il se couche riche, et il meurt dépouillé; Il ouvre les yeux, et tout a disparu.
19Rijk legt hij zich neer: het is de laatste maal, Hij opent zijn ogen: hij is er niet meer.
20Les terreurs le surprennent comme des eaux; Un tourbillon l’enlève au milieu de la nuit.
20Verschrikkingen grijpen hem aan overdag, En ‘s nachts sleurt een stormwind hem weg;
21Le vent d’orient l’emporte, et il s’en va; Il l’arrache violemment de sa demeure.
21De oostenwind neemt hem op: daar gaat hij heen, Hij vaagt hem weg van zijn plaats.
22Dieu lance sans pitié des traits contre lui, Et le méchant voudrait fuir pour les éviter.
22Zonder erbarmen slingert God zijn pijlen op hem af, Zodat hij voor zijn slagen moet vluchten;
23On bat des mains à sa chute, Et on le siffle à son départ.
23Men klapt over hem in de handen, En fluit hem uit zijn woonplaats na.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.