Job 28
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Il y a pour l’argent une mine d’où on le fait sortir, Et pour l’or un lieu d’où on l’extrait pour l’affiner;
1Zeker, er is een plaats, waaruit het zilver komt, Een oord, waar het goud wordt gewassen,
2Le fer se tire de la poussière, Et la pierre se fond pour produire l’airain.
2Het ijzer uit de bodem gehaald, De steen tot koper gesmolten;
3L’homme fait cesser les ténèbres; Il explore, jusque dans les endroits les plus profonds, Les pierres cachées dans l’obscurité et dans l’ombre de la mort.
3Waar men in de uiterste duisternis doordringt, En de diepste plekken doorvorst. In de rotsen, duister en somber.
4Il creuse un puits loin des lieux habités; Ses pieds ne lui sont plus en aide, Et il est suspendu, balancé, loin des humains.
4Worden schachten gehakt door een volk, dat er niet hoort, Dat door de wandelaars wordt vergeten, Daar ver van de mensen hangt en zweeft;
5La terre, d’où sort le pain, Est bouleversée dans ses entrailles comme par le feu.
5En de aarde, waaruit het brood ontspruit, Wordt in haar ingewanden omgewoeld als door vuur.
6Ses pierres contiennent du saphir, Et l’on y trouve de la poudre d’or.
6Haar rotsen zijn de plaats van saffier, Haar stof bevat goud;
7L’oiseau de proie n’en connaît pas le sentier, L’œil du vautour ne l’a point aperçu;
7De arend kent er de weg niet heen, Het valkenoog bespeurt hem niet;
8Les plus fiers animaux ne l’ont point foulé, Le lion n’y a jamais passé.
8De roofdieren betreden hem niet, De luipaard gaat er niet heen.
9L’homme porte sa main sur le roc, Il renverse les montagnes depuis la racine;
9De mens slaat zijn hand aan de harde steen, Woelt de bergen om van hun grondslag af,
10Il ouvre des tranchées dans les rochers, Et son œil contemple tout ce qu’il y a de précieux;
10Breekt gangen in de rotsen uit, Niets kostbaars ontsnapt aan zijn oog;
11Il arrête l’écoulement des eaux, Et il produit à la lumière ce qui est caché.
11Hij zoekt de bronnen der stromen af, En brengt wat verborgen lag aan het licht.
12Mais la sagesse, où se trouve-t-elle? Où est la demeure de l’intelligence?
12Maar de wijsheid, waar is zij te vinden, En waar is het oord van het inzicht?
13L’homme n’en connaît point le prix; Elle ne se trouve pas dans la terre des vivants.
13De mens kent er de weg niet heen, In het land der levenden bevindt ze zich niet.
14L’abîme dit: Elle n’est point en moi; Et la mer dit: Elle n’est point avec moi.
14De afgrond roept: In mij is ze niet! De zee herhaalt: Ze is niet bij mij!
15Elle ne se donne pas contre de l’or pur, Elle ne s’achète pas au poids de l’argent;
15Zij wordt niet gekocht voor het fijnste goud, Geen zilver gewogen, om haar te betalen;
16Elle ne se pèse pas contre l’or d’Ophir, Ni contre le précieux onyx, ni contre le saphir;
16Zij wordt niet geschat tegen goud van Ofir, Tegen kostbare onyx, noch saffier;
17Elle ne peut se comparer à l’or ni au verre, Elle ne peut s’échanger pour un vase d’or fin.
17Geen goud, geen glaswerk kan haar evenaren, Geen gouden vaas is haar prijs.
18Le corail et le cristal ne sont rien auprès d’elle: La sagesse vaut plus que les perles.
18Paarlen en kristal zijn naast haar niet in tel, Het vinden der wijsheid gaat dat van koralen te boven;
19La topaze d’Éthiopie n’est point son égale, Et l’or pur n’entre pas en balance avec elle.
19Topaas van Koesj kan het niet bij haar halen, Het zuiverst goud weegt niet tegen haar op.
20D’où vient donc la sagesse? Où est la demeure de l’intelligence?
20De wijsheid, waar komt zij vandaan; Het inzicht, waar is zijn plaats?
21Elle est cachée aux yeux de tout vivant, Elle est cachée aux oiseaux du ciel.
21Zij ligt verborgen voor het oog van al wat leeft, Verscholen voor de vogels in de lucht;
22Le gouffre et la mort disent: Nous en avons entendu parler.
22De onderwereld en dood roepen uit: Onze oren hebben enkel van haar bij geruchte gehoord.
23C’est Dieu qui en sait le chemin, C’est lui qui en connaît la demeure;
23Het is God, die de weg naar haar kent, Hij alleen weet, waar zij toeft.
24Car il voit jusqu’aux extrémités de la terre, Il aperçoit tout sous les cieux.
24Want Hij blikte tot aan de grenzen der aarde, Zag al wat onder de hemel bestond:
25Quand il régla le poids du vent, Et qu’il fixa la mesure des eaux,
25Toen Hij het gewicht van de wind bepaalde, De maat voor het water bestemde;
26Quand il donna des lois à la pluie, Et qu’il traça la route de l’éclair et du tonnerre,
26Toen Hij de regen zijn wet gaf, En de donder zijn weg.
27Alors il vit la sagesse et la manifesta, Il en posa les fondements et la mit à l’épreuve.
27Toen aanschouwde Hij haar en verkondigde haar, Kende Hij haar en doorgrondde haar;
28Puis il dit à l’homme: Voici, la crainte du Seigneur, c’est la sagesse; S’éloigner du mal, c’est l’intelligence.
28Maar Hij sprak tot den mens: Zie, de vreze des Heren is wijsheid, En het kwade te mijden is inzicht!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.