Job 9
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Job prit la parole et dit:
1Job antwoordde, en sprak:
2Je sais bien qu’il en est ainsi; Comment l’homme serait-il juste devant Dieu?
2Zeker, ik weet wel, dat het zo is; Maar hoe kan een mens tegenover God in zijn recht zijn?
3S’il voulait contester avec lui, Sur mille choses il ne pourrait répondre à une seule.
3Wanneer hij Hem ter verantwoording wil roepen, Geeft Hij niet eens op de duizendmaal antwoord;
4A lui la sagesse et la toute-puissance: Qui lui résisterait impunément?
4Wie heeft den Alwijze en den Almachtige Ooit ongedeerd getrotseerd?
5Il transporte soudain les montagnes, Il les renverse dans sa colère.
5Hem, die bergen verzet, en ze merken het niet, Ze onderstboven keert in zijn toorn;
6Il secoue la terre sur sa base, Et ses colonnes sont ébranlées.
6Die de aarde op haar plaats doet schudden, Haar zuilen trillen ervan;
7Il commande au soleil, et le soleil ne paraît pas; Il met un sceau sur les étoiles.
7Die de zon bevel geeft, niet te stralen, En de sterren onder een zegel legt!
8Seul, il étend les cieux, Il marche sur les hauteurs de la mer.
8Die de hemel uitspant, Hij alleen, En voortschrijdt over de golven der zee;
9Il a créé la Grande Ourse, l’Orion et les Pléiades, Et les étoiles des régions australes.
9Die Grote Beer en Orion schiep, Plejaden en het Zuiderkruis;
10Il fait des choses grandes et insondables, Des merveilles sans nombre.
10Die grootse, ondoorgrondelijke dingen wrocht, En talloze wonderen!
11Voici, il passe près de moi, et je ne le vois pas, Il s’en va, et je ne l’aperçois pas.
11Zie, Hij gaat mij voorbij, en ik zie het niet, Hij glijdt langs mij heen, ik bemerk het niet;
12S’il enlève, qui s’y opposera? Qui lui dira: Que fais-tu?
12Rooft Hij: Wie zal Hem weerhouden? Wie Hem zeggen: Wat doet Gij?
13Dieu ne retire point sa colère; Sous lui s’inclinent les appuis de l’orgueil.
13God, die zijn gramschap niet weerhoudt: Zelfs Ráhabs helpers moesten zich onder Hem krommen!
14Et moi, comment lui répondre? Quelles paroles choisir?
14Hoe zou ik Hem dan ter verantwoording roepen, Mijn woorden tegenover Hem vinden?
15Quand je serais juste, je ne répondrais pas; Je ne puis qu’implorer mon juge.
15Ik, die geen antwoord krijg, al heb ik ook recht, Maar mijn Rechter om genade moet smeken;
16Et quand il m’exaucerait, si je l’invoque, Je ne croirais pas qu’il eût écouté ma voix,
16En al gaf Hij mij antwoord, als ik riep, Dan geloof ik niet, dat Hij naar mij zou luisteren.
17Lui qui m’assaille comme par une tempête, Qui multiplie sans raison mes blessures,
17Hij, die mij vertrapt om een kleinigheid En mijn smarten vermeerdert om niet;
18Qui ne me laisse pas respirer, Qui me rassasie d’amertume.
18Hij, die mij niet op adem laat komen, Maar mij met bitter wee overstelpt.
19Recourir à la force? Il est tout-puissant. A la justice? Qui me fera comparaître?
19Gaat het om kracht: Hij is er, de Sterke! Gaat het om recht: Wie klaagt Hem aan?
20Suis-je juste, ma bouche me condamnera; Suis-je innocent, il me déclarera coupable.
20Al had ik ook recht, zijn mond veroordeelde mij; Al was ik onschuldig, Hij verklaarde mij schuldig!
21Innocent! Je le suis; mais je ne tiens pas à la vie, Je méprise mon existence.
21Ben ik onschuldig? Ik weet het zelf nu niet meer. Ik verfoei mijn bestaan: Het is mij allemaal één!
22Qu’importe après tout? Car, j’ose le dire, Il détruit l’innocent comme le coupable.
22Maar daarom roep ik het uit: Onschuldigen en schuldigen slaat Hij neer!
23Si du moins le fléau donnait soudain la mort!… Mais il se rit des épreuves de l’innocent.
23Wanneer zijn gesel plotseling doodt, Lacht Hij met de vertwijfeling van de onschuldigen;
24La terre est livrée aux mains de l’impie; Il voile la face des juges. Si ce n’est pas lui, qui est-ce donc?
24Is het land aan bozen overgeleverd, Hij bindt nog een blinddoek op het gelaat van de rechters: Want zo Hij het niet doet, Wie doet het dan wel?
25Mes jours sont plus rapides qu’un courrier; Ils fuient sans avoir vu le bonheur;
25Zo vliegen mijn dagen voorbij, Sneller nog dan een ijlbode; Zo vluchten ze weg, Zonder geluk te aanschouwen;
26Ils passent comme les navires de jonc, Comme l’aigle qui fond sur sa proie.
26Ze schieten heen als schepen van riet, Als een adelaar, die zich werpt op zijn prooi.
27Si je dis: Je veux oublier mes souffrances, Laisser ma tristesse, reprendre courage,
27Denk ik, ik wil mijn jammer vergeten, Weer vrolijk schijnen en blij,
28Je suis effrayé de toutes mes douleurs. Je sais que tu ne me tiendras pas pour innocent.
28Dan ben ik weer bang voor al mijn smarten, Wetend, dat Gij mij niet voor onschuldig houdt.
29Je serai jugé coupable; Pourquoi me fatiguer en vain?
29En wanneer ik dan toch schuldig moet zijn, Waarom doe ik mijn best, om niet?
30Quand je me laverais dans la neige, Quand je purifierais mes mains avec du savon,
30Al was ik mij nog zo schoon met sneeuw, En reinig mijn handen met zeep,
31Tu me plongerais dans la fange, Et mes vêtements m’auraient en horreur.
31Toch ploft Gij mij neer in het vuil, Zodat mijn kleren van mij walgen.
32Il n’est pas un homme comme moi, pour que je lui réponde, Pour que nous allions ensemble en justice.
32Neen, Gij zijt geen mens, zoals ik, dien ik ter verantwoording roep, Zodat wij te zamen voor de rechtbank verschijnen!
33Il n’y a pas entre nous d’arbitre, Qui pose sa main sur nous deux.
33Ach, mocht er een scheidsrechter tussen ons zijn, Die zijn hand op ons beiden kon leggen;
34Qu’il retire sa verge de dessus moi, Que ses terreurs ne me troublent plus;
34Die Gods roede van mij weg zou nemen, Zodat de schrik voor Hem mij niet deerde:
35Alors je parlerai et je ne le craindrai pas. Autrement, je ne suis point à moi-même.
35Dan zou ik spreken zonder Hem te vrezen; Maar nu er geen is, neem ik het op voor mijzelf!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.