Job 9
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1And Job answered, and said:
1Job antwoordde, en sprak:
2Indeed I know it is so, and that man cannot be justified compared with God.
2Zeker, ik weet wel, dat het zo is; Maar hoe kan een mens tegenover God in zijn recht zijn?
3If he will contend with him, he cannot answer him one for a thousand.
3Wanneer hij Hem ter verantwoording wil roepen, Geeft Hij niet eens op de duizendmaal antwoord;
4He is wise in heart, and mighty in strength: who hath resisted him, and hath had peace?
4Wie heeft den Alwijze en den Almachtige Ooit ongedeerd getrotseerd?
5Who hath removed mountains, and they whom he overthrew in his wrath, knew it not.
5Hem, die bergen verzet, en ze merken het niet, Ze onderstboven keert in zijn toorn;
6Who shaketh the earth out of her place, and the pillars thereof tremble.
6Die de aarde op haar plaats doet schudden, Haar zuilen trillen ervan;
7Who commandeth tile sun and it riseth not: and shutteth up the stars as it were under a seal:
7Die de zon bevel geeft, niet te stralen, En de sterren onder een zegel legt!
8Who alone spreadeth out the heavens, and walketh upon the waves of the sea.
8Die de hemel uitspant, Hij alleen, En voortschrijdt over de golven der zee;
9Who maketh Arcturus, and Orion, and Hyades, and the inner parts of the south.
9Die Grote Beer en Orion schiep, Plejaden en het Zuiderkruis;
10Who doth things great and incomprehensible, and wonderful, of which there is no number.
10Die grootse, ondoorgrondelijke dingen wrocht, En talloze wonderen!
11If he come to me, I shall not see him: if he depart I shall not understand.
11Zie, Hij gaat mij voorbij, en ik zie het niet, Hij glijdt langs mij heen, ik bemerk het niet;
12If he examine on a sudden, who shall answer him? or who can say: Why dost thou so?
12Rooft Hij: Wie zal Hem weerhouden? Wie Hem zeggen: Wat doet Gij?
13God, whose wrath no mall can resist, and under whom they stoop that bear up the world.
13God, die zijn gramschap niet weerhoudt: Zelfs Ráhabs helpers moesten zich onder Hem krommen!
14What am I then, that I should answer him, and have words with him?
14Hoe zou ik Hem dan ter verantwoording roepen, Mijn woorden tegenover Hem vinden?
15I, who although I should have any just thing, would not answer, but would make supplication to my judge.
15Ik, die geen antwoord krijg, al heb ik ook recht, Maar mijn Rechter om genade moet smeken;
16And if he should hear me when I call, I should not believe that he had heard my voice.
16En al gaf Hij mij antwoord, als ik riep, Dan geloof ik niet, dat Hij naar mij zou luisteren.
17For he shall crush me in a whirlwind, and multiply my wounds even without cause.
17Hij, die mij vertrapt om een kleinigheid En mijn smarten vermeerdert om niet;
18He alloweth not my spirit to rest, and he filleth me with bitterness.
18Hij, die mij niet op adem laat komen, Maar mij met bitter wee overstelpt.
19If strength be demanded, he is most strong: if equity of judgment, no man dare bear witness for me.
19Gaat het om kracht: Hij is er, de Sterke! Gaat het om recht: Wie klaagt Hem aan?
20If I would justify myself, my own mouth shall condemn me: if I would shew myself innocent, he shall prove me wicked.
20Al had ik ook recht, zijn mond veroordeelde mij; Al was ik onschuldig, Hij verklaarde mij schuldig!
21Although I should be simple, even this my soul shall be ignorant of, and I shall be weary of my life.
21Ben ik onschuldig? Ik weet het zelf nu niet meer. Ik verfoei mijn bestaan: Het is mij allemaal één!
22One thing there is that I have spoken, both the innocent and the wicked he consumeth.
22Maar daarom roep ik het uit: Onschuldigen en schuldigen slaat Hij neer!
23If he scourge, let him kill at once, and not laugh at the pains of the innocent.
23Wanneer zijn gesel plotseling doodt, Lacht Hij met de vertwijfeling van de onschuldigen;
24The earth is given into the hand of the wicked, he covereth the face of the judges thereof: and if it be not he, who is it then?
24Is het land aan bozen overgeleverd, Hij bindt nog een blinddoek op het gelaat van de rechters: Want zo Hij het niet doet, Wie doet het dan wel?
25My days have been swifter than a post: they have fled away and have not seen good.
25Zo vliegen mijn dagen voorbij, Sneller nog dan een ijlbode; Zo vluchten ze weg, Zonder geluk te aanschouwen;
26They have passed by as ships carrying fruits, as an eagle flying to the prey.
26Ze schieten heen als schepen van riet, Als een adelaar, die zich werpt op zijn prooi.
27If I say: I will not speak so: I change my face, and am tormented with sorrow.
27Denk ik, ik wil mijn jammer vergeten, Weer vrolijk schijnen en blij,
28I feared all my works, knowing that thou didst not spare the offender.
28Dan ben ik weer bang voor al mijn smarten, Wetend, dat Gij mij niet voor onschuldig houdt.
29But if so also I am wicked, why have I laboured in vain?
29En wanneer ik dan toch schuldig moet zijn, Waarom doe ik mijn best, om niet?
30If I be washed as it were with snow waters, and my hands shall shine ever so clean:
30Al was ik mij nog zo schoon met sneeuw, En reinig mijn handen met zeep,
31Yet thou shalt plunge me in filth, and my garments shall abhor me,
31Toch ploft Gij mij neer in het vuil, Zodat mijn kleren van mij walgen.
32For I shall not answer a man that is like myself: nor one that may be heard with me equally in judgment.
32Neen, Gij zijt geen mens, zoals ik, dien ik ter verantwoording roep, Zodat wij te zamen voor de rechtbank verschijnen!
33There is none that may be able to reprove both, and to put his hand between both.
33Ach, mocht er een scheidsrechter tussen ons zijn, Die zijn hand op ons beiden kon leggen;
34Let him take his rod away from me, and let not his fear terrify me.
34Die Gods roede van mij weg zou nemen, Zodat de schrik voor Hem mij niet deerde:
35I will speak, and will not fear him: for I cannot answer while I am in fear.
35Dan zou ik spreken zonder Hem te vrezen; Maar nu er geen is, neem ik het op voor mijzelf!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.