Job 29
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Job also added, taking up his parable, and said:
1Job vervolgde zijn rede, en sprak
2Who will grant me, that I might be according to the months past, according to the days in which God kept me?
2Ach, was ik als in vroeger maanden, In de tijd, toen God mij behoedde,
3When his lamp shined over my head, and I walked by his light in darkness?
3Toen Hij zijn lamp boven mijn hoofd liet stralen, En ik bij zijn licht door de duisternis ging;
4As I was in the days of my youth, when God was secretly in my tabernacle?
4Zoals ik was in mijn beste dagen Toen God mijn tent nog beschutte!
5When the Almighty was with me: and my servants round about me?
5Toen de Almachtige nog met mij was, Mijn kinderen mij nog omringden;
6When I washed my feet with butter, and the rock poured me out rivers of oil?
6Toen mijn voeten zich baadden in boter, De rots, waar ik stond, beken olie liet stromen;
7When I went out to the gate of the city, and in the street they prepared me a chair?
7Als ik uitging naar de poort van de stad, En op het plein mijn zetel liet zetten:
8The young men saw me, and hid themselves: and the old men rose up and stood.
8Trokken de jongemannen zich terug, zodra ze mij zagen, Rezen de grijsaards op en bleven staan,
9The princes ceased to speak, and laid the finger on their mouth.
9Staakten de edelen hun gesprek En legden de hand op hun mond.
10The rulers held their peace, and their tongue cleaved to their throat.
10De stem der leiders verstomde, Hun tong kleefde aan hun gehemelte vast;
11The ear that heard me blessed me, and the eye that saw me gave witness to me:
11Toen het oor, dat het hoorde, mij gelukkig prees En het oog, dat het zag, mij bijval schonk!
12Because I had delivered the poor man that cried out; and the fatherless that had no helper.
12Want ik hielp den arme, die om bijstand riep, Den wees, die geen helper meer had;
13The blessing of him that was ready to perish came upon me, and I comforted the heart of the widow.
13Dien de ondergang dreigde, zegende mij, Het hart der weduwe vrolijkte ik op;
14I was clad with justice: and I clothed myself with my judgment, as with a robe and a diadem.
14Rechtschapenheid trok ik aan als een kleed, Mijn gerechtigheid als een mantel en kroon.
15I was an eye to the blind, and a foot to the lame.
15Ik was de ogen voor blinden, De voeten voor kreupelen;
16I was the father of the poor: and the cause which I knew not, I searched out most diligently.
16Voor armen was ik een vader, Voor onbekenden onderzocht ik het pleit.
17I broke the jaws of the wicked man, and out of his teeth I took away the prey.
17Maar den boosdoener brak ik de tanden, En rukte hem de prooi uit zijn kaken.
18And I said: I shall die in my nest, and as a palm tree shall multiply my days.
18Ik dacht bij mijzelf: Oud zal ik sterven Mijn dagen zullen talrijk zijn als het zand;
19My root is opened beside the waters, and dew shall continue in my harvest.
19Mijn wortel zal openstaan voor het water, De dauw op mijn takken vernachten;
20My glory shall always be renewed, and my bow in my hand shall be repaired.
20Mijn eer blijft steeds nieuw, Mijn boog wint aan jeugdige kracht in mijn hand!
21They that heard me, waited for my sentence, and being attentive held their peace at my counsel.
21Ze luisterden zwijgend naar mij En wachtten mijn beslissing af;
22To my words they durst add nothing, and my speech dropped upon them.
22Had ik uitgesproken, dan nam niemand het woord, Maar mijn rede druppelde op hen neer.
23They waited for me as for rain, and they opened their mouth as for a latter shower.
23Ze verlangden naar mij als naar regen, Met open mond als naar een late bui.
24If at any time I laughed on them, they believed not, and the light of my countenance fell not on earth.
24Lachte ik hun toe, ze durfden het niet geloven, En vingen het stralen van mijn aangezicht op.
25If I had a mind to go to them, I sat first, and when I sat as a king, with his army standing about him, yet I was a comforter of them that mourned.
25Bezocht ik hen, ik zat bovenaan, Troonde als een vorst bij zijn troepen, als een die treurenden troost.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.