Joba
Chapter 29
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Joba 29

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Job loh amah kah a pom te a cong tih,
1Job vervolgde zijn rede, en sprak
2“Kai he hlamat kah hla bangla aka khueh tih Pathen kah khohnin bangla kai aka tuem te unim?
2Ach, was ik als in vroeger maanden, In de tijd, toen God mij behoedde,
3Amah loh a hmaithoi te ka lu soah a thangthen tih amah kah vangnah nen ni a hmuep ah khaw ka caeh.
3Toen Hij zijn lamp boven mijn hoofd liet stralen, En ik bij zijn licht door de duisternis ging;
4Ka cavaa tue vaengah khaw ka dap ah Pathen kah baecenol la ka om.
4Zoals ik was in mijn beste dagen Toen God mijn tent nog beschutte!
5Tlungthang te kai taengah om pueng tih, ka kaepvai ka ca rhoek om.
5Toen de Almachtige nog met mij was, Mijn kinderen mij nog omringden;
6Ka khokan te suknaeng neh a hluk tih lungpang loh kai ham situi sokca a long sak.
6Toen mijn voeten zich baadden in boter, De rots, waar ik stond, beken olie liet stromen;
7Vangpuei vongka ah ka thoeng tih toltung ah ka ngolhmuen cikngae sak.
7Als ik uitging naar de poort van de stad, En op het plein mijn zetel liet zetten:
8Kai m'hmuh uh vaengah cadong rhoek te thuh uh. Patong rhoek khaw thoo uh tih pai uh.
8Trokken de jongemannen zich terug, zodra ze mij zagen, Rezen de grijsaards op en bleven staan,
9Mangpa rhoek loh olthui te a phah uh tih a kut te a ka dongla a khueh uh.
9Staakten de edelen hun gesprek En legden de hand op hun mond.
10Rhaengsang rhoek ol te a phah tih a lai khaw a dang dongla kap.
10De stem der leiders verstomde, Hun tong kleefde aan hun gehemelte vast;
11Hna loh a yaak vaengah kai n'uem tih mik loh a hmuh vaengah kai n'rhalrhing sak.
11Toen het oor, dat het hoorde, mij gelukkig prees En het oog, dat het zag, mij bijval schonk!
12Mangdaeng loh bomnah a bih tih cadah neh a taengah aka bom aka om pawt khaw ka loeih sak.
12Want ik hielp den arme, die om bijstand riep, Den wees, die geen helper meer had;
13Hlang milh kah yoethennah te kai soah pai tih nuhmai kah lungbuei khaw ka tamhoe sak.
13Dien de ondergang dreigde, zegende mij, Het hart der weduwe vrolijkte ik op;
14Duengnah te ka bai tih hnikul bangla kai n'khuk. Ka tiktamnah he ka sammuei nah ni.
14Rechtschapenheid trok ik aan als een kleed, Mijn gerechtigheid als een mantel en kroon.
15Mikdael taengah mik la, khokhaem taengah kho la ka om.
15Ik was de ogen voor blinden, De voeten voor kreupelen;
16Kai tah khodaeng taengah a napa la ka om tih ming pawt kah tuituknah te ka khe pah.
16Voor armen was ik een vader, Voor onbekenden onderzocht ik het pleit.
17Boethae kah pumcu te ka thuk pah tih a no lamkah maeh te ka voeih pah.
17Maar den boosdoener brak ik de tanden, En rukte hem de prooi uit zijn kaken.
18Te dongah, “Ka bu ah ka pal mako,” ka ti tih laivin bangla khohnin ka puh.
18Ik dacht bij mijzelf: Oud zal ik sterven Mijn dagen zullen talrijk zijn als het zand;
19Ka yung loh tui taengla a muk tih buemtui loh ka cangvuei dongah rhaeh.
19Mijn wortel zal openstaan voor het water, De dauw op mijn takken vernachten;
20Ka thangpomnah ka taengah thai tih ka lii ka kut dongah tinghil.
20Mijn eer blijft steeds nieuw, Mijn boog wint aan jeugdige kracht in mijn hand!
21Kai taengah a hnatun uh tih a lamtawn uh dongah ka cilsuep ham kuemsuem uh.
21Ze luisterden zwijgend naar mij En wachtten mijn beslissing af;
22Ka ol hnukah talh uh voel pawt tih kai olthui he amih soah tla.
22Had ik uitgesproken, dan nam niemand het woord, Maar mijn rede druppelde op hen neer.
23Kai ham tah khotlan bangla a lamtawn uh tih a ka loh tlankhol bangla a ang uh.
23Ze verlangden naar mij als naar regen, Met open mond als naar een late bui.
24Amih taengah ka luem dae n'tangnah uh pawt tih ka maelhmai vangnah dongah khaw yalh uh pawh.
24Lachte ik hun toe, ze durfden het niet geloven, En vingen het stralen van mijn aangezicht op.
25Amih kah longpuei te ka coelh tih boeilu la ka ngol. Caem lakli ah manghai bangla kho ka sak tih rhahdoe cangpoem akhaw a hloep.
25Bezocht ik hen, ik zat bovenaan, Troonde als een vorst bij zijn troepen, als een die treurenden troost.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.