Joba 6
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Job loh a doo tih,
1Job antwoordde, en sprak:
2Ka konoinah ka thuek, ka thuek vetih ka talnah he cooi dongah ka tloeng rhenten koinih.
2Ach, mocht mijn wrevel worden gewogen, Maar tegelijk met mijn leed op de weegschaal gelegd:
3Tuitunli kah laivin lakah n'nan ngawn coeng. Te dongah ka ol he lawn coeng.
3Want omdat het zwaarder is dan het zand aan de zee, Daarom gingen ook mijn woorden de perken te buiten.
4Tlungthang thaltang dongah a sue te ka khuiah ka mueihla loh a mam. Pathen kah hihhamnah loh kai taengah rhong a pai.
4Ja, de pijlen van den Almachtige blijven in mij steken, Mijn geest zuigt er het gif van op; De verschrikkingen Gods Stellen zich tegen mij in slagorde op!
5Kohong marhang khaw baelhing soah pang tih, vaito te a kamvuelh soah rhung bal nim?
5Balkt soms de woudezel bij het gras Of loeit het rund bij zijn kribbe?
6Lungkaeh om kolla ankak a caak tih aiduei dakda dongah a hlihlim om aya?
6Kan het laffe zonder zout worden gegeten, Of is er smaak aan het wit van een ei?
7Amih te ka hinglu loh ben ham a aal tih ka buh khaw kolet la om.
7Neen, ik weiger, het aan te raken, Ze zijn voor mij een walgelijke spijs!
8Ka huithuinah he ulong m'paek vetih a thoeng eh? Tedae ka ngaiuepnah he Pathen long ni m'paek eh?
8Ach, dat mijn bede werd verhoord, En dat God mijn wens mocht vervullen;
9Pathen he mulmet vetih kai he m'phop, a kut a hlam vetih kai m'mueluem mako.
9Dat het God behaagde, mij te verpletteren, Zijn hand zich bewoog, om mij weg te maaien.
10Te vaengah kai ham hloephloeinah om dae lah sue. Te vaengah bungtloh khuiah ka uem mako. Hlangcim te ka phah pawt bangla n'lungma sak pawt mako.
10Dat zou een troost voor mij zijn, En ik danste ondanks mijn leed: “Hij spaart mij niet, Omdat ik den Heilige mijn wens niet verzweeg!”.
11Ka ngaiuep ham ka thadueng khaw menim? Ka hinglu ka hlawt ham ka hmailong khaw menim?
11Want wat is mijn kracht, dat ik nu nog zou wachten, Wat mijn uitzicht, dat ik langer zou leven?
12Ka thadueng he lungto thadueng nim? Ka saa he rhohumsen a?
12Is mijn kracht soms als die van een steen, Is mijn vlees soms van brons?
13Kai ham he kamah kah bomnah om ngawn pawt tih lungming cueihnah khaw kai lamloh a heh coeng.
13Ben ik niet geheel van redding verstoken, Is iedere hulp mij niet ontzegd?
14Ngaidaeng loh tlungthang hinyahnah a hnoo vaengah pataeng a baerhoep taengkah sitlohnah a dang van.
14Maar wie zijn vriend barmhartigheid weigert, Verzaakt de vrees voor den Almachtige!
15Ka manuca rhoek khaw soklong bangla la hnukpoh tih sokca soklong bangla kak.
15Toch zijn mijn broeders als een beek onbetrouwbaar, Als een stortbeek, die wegstroomt:
16Amih te vueltling loh a nu sak tih vuelsong a yut pah.
16Die bedekt zijn met ijs, Of bedolven onder sneeuw;
17Kho a awlh vaengah a bae neh huu tih amah hmuen lamloh kak uh.
17Zodra de hitte komt, drogen zij uit, Zodra het warm wordt, zijn ze verdwenen.
18A caehlong longpuei a hoi uh tih hinghong la a caeh dongah milh uh.
18Ze buigen af van de weg, die ze gaan, En verliezen zich in de woestijn;
19Tema caehlong kah rhoek loh a paelki uh tih, Sheba lambong amih ham a lamtawn uh.
19De karavanen van Tema zien er naar uit, De convooien van Sjeba hebben er hun hoop op gevestigd:
20A pangtung uh dongah yak uh tih a taengla a pawk uh akhaw a hmai tal.
20Maar ze worden in hun verwachting beschaamd, Staan bij hun aankomst te schande.
21A taengah a hong la na om uh van coeng dongah rhihkoi na hmuh vaengah na rhih uh.
21Zo zijt gij voor mij nu geworden: Gij aanschouwt mijn ellende, en beangst deinst gij terug!
22“Kai taengah m'pae uh lamtah na thadueng lamloh kai hamla kapbaih pae uh.
22Heb ik gevraagd: Geeft mij iets ten geschenke, Of staat mij van uw vermogen iets af;
23Rhal kut lamloh kai n'loeih sak lamtah hlanghaeng kut lamloh kai n'lat uh,” ka ti noek a?
23Of redt mij uit de hand van den vijand, Bevrijdt mij uit de greep der tyrannen?
24Kai n'thuinuet lamtah ka ngam bitni. Metla ka palang khaw kai he m'ming sak uh.
24Neen, onderricht mij, en dan zal ik zwijgen; Laat mij inzien, waarin ik heb gedwaald!
25Balae tih hlang dueng ol rhap rhap a cal? Nangmih lamloh a tluung ham khaw balae a tluung?
25Hoe zoet zijn woorden, die oprecht zijn gemeend, Maar hoe grievend de berisping van u!
26Olthui te tluung hamla na moeh uh nama? Ol khaw khohli bangla talsae mai pawn ni.
26Meent gij, mijn woorden te moeten berispen: Woorden van een wanhopige, die in de wind zijn gesproken?
27Cadah ham aisat hmulung na naan vetih na hui hamla na tael pah nim?
27Wilt gij het lot over een onschuldige werpen, En de staf breken over uw vriend?
28Tedae mulmet uh laeh, kai taengla mael uh. Nangmih maelhmai ah ka laithae nim?
28Welnu dan, wilt mij aanhoren:Ik lieg u toch niet in het gezicht.
29Mael uh laeh, dumlai la om uh boeh, mael uh laeh, koep mael uh laeh. Ka duengnah he a khuiah om.
29Bezint u, en laat er geen onrecht geschieden; Bezint u, mijn onschuld zal blijken!
30Ka lai dongah dumlai om nim? Ka dang loh talnah yakming pawt maco.
30Is er soms onrecht op mijn tong, Of kan mijn gehemelte de rampen niet proeven;
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.