Joba 31
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Paipi te ka mik neh ka saii dongah me tlam lae oila te ka yakming eh?
1Toch had ik een verbond met mijn ogen gesloten, Om niet te kijken naar een maagd.
2A so lamkah Pathen khoyo neh hmuensang lamkah Tlungthang rho te menim?
2Want wat is het lot, door God in den hoge beschikt, Het erfdeel door den Almachtige daarboven bepaald?
3Boethae ham rhainah neh boethae aka saii ham yoethaenah moenih a?
3Het is de ondergang voor den ongerechte, Voor den boosdoener onheil!
4Amah loh ka longpuei a hmuh tih ka khokan boeih he a tae moenih a?
4Slaat Hij mijn wegen niet gade, En telt Hij al mijn schreden niet?
5A poeyoek taengah ka pongpa tih ka kho loh a hlangthai palat taengla a tawn uh atah,
5Ben ik ooit met leugens omgegaan, Of heeft zich mijn voet gerept tot bedrog?
6Duengnah cooi dongah kai n'khiing saeh lamtah Pathen loh ka muelhtuetnah ming saeh.
6God wege mij slechts op een eerlijke schaal, En Hij zal mijn onschuld moeten erkennen!
7Longpuei lamloh ka khokan a buung atah, ka mik hnukah ka lungbuei cet tih ka kut dongah a lolhmaih a kap atah,
7Indien mijn tred is afgeweken Van het rechte pad; Mijn hart mijn ogen achterna is gelopen, Of smetten aan mijn handen kleven:
8ka soem vaengah a tloe loh ca saeh lamtah ka cadil rhoek te ha uh saeh.
8Dan moge ik zaaien, een ander het eten, En wat ik geplant heb, worde uitgerukt!
9Huta loh ka lungbuei a hlae tih ka hui kah thohka ah ka rhongngol atah,
9Indien mijn hart is verleid door een vrouw, Ik geloerd heb aan de deur van mijn naaste:
10Ka yuu loh a tloe la kuelh saeh lamtah a taengah hlang tloe bakop mai saeh.
10Dan moge mijn vrouw voor een ander malen, En mogen anderen haar bezitten;
11Te dongah te khonuen rhamtat neh te te thaesainah rhokhan ni.
11Want dat zou een schanddaad zijn, En een halszaak voor het gerecht!
12Te hmai loh Abaddon duela a hlawp tih ka cangvuei te boeih ha.
12Dan brande een vuur tot het dodenrijk En vertere heel mijn bezit!
13Ka salpa neh ka salnu loh kai taengah a tuituk vaengah tiktamnah ka hnawt atah,
13Indien ik het recht van mijn slaaf heb verkracht, Of van mijn slavin, met mij in geschil:
14Pathen a thoh vaengah balae ka saii vetih n'hip vaengah amah te metlam ol ka mael eh?
14Wat zou ik doen, als God Zich verhief, Wat Hem antwoorden, als Hij de zaak onderzocht?
15Bungko khuiah kai aka saii loh anih a saii moenih a? Kaimih he bung khuiah pakhat la n'cuen sak.
15Heeft Hij, die mij in de moederschoot schiep, ook hen niet gemaakt, Heeft niet Een en Dezelfde ons in haar lichaam gevormd?
16tattloel kah kongaih te ka hloh pah tih nuhmai mik te ka khah sak koinih,
16Heb ik ooit een arme een bede geweigerd, De ogen van een weduwe laten versmachten;
17Kamah buhkam te kamah bueng loh ka caak tih cadah loh ca pawt koinih,
17Heb ik ooit alleen mijn brood genuttigd, En de wees daarvan niet mee laten eten?
18Ka camoe lamloh napa bangla ka taengah pantai tih nuhmai khaw a nu bung lamloh ka mawt.
18Neen, van kindsbeen af bracht ik hem groot als een vader, Van de moederschoot af ben ik haar leidsman geweest.
19Pueinak mueh tih himbai tling la aka milh khodaeng te ka hmuh mai tih,
19Heb ik ooit een zwerver zonder kleding gezien, Of een arme zonder bedekking;
20A pumpu, a pumpu ah kai n'uem uh vaengah ka tu mul neh ka hlung pawt mai koinih,
20Hebben zijn lendenen mij niet moeten zegenen, Werd hij niet verwarmd door de wol mijner schapen?
21Vongka ah kai bomkung te ka hmuh vaengah ka kut he cadah soah ka ka thueng atah,
21Indien ik mijn hand tegen een rechtschapene ophief, Omdat ik bemerkte, dat men mij in de poort ondersteunde:
22ka laengpang he a hnuk lamloh rhul saeh lamtah ka ban a cung dong lamloh tlawt mai saeh.
22Dan valle mijn schouder uit het gewricht, Worde mijn arm uit het gelid gerukt;
23Pathen taengkah rhainah te kai ham ka birhihnah la a om dongah a boeimangnah te ka noeng moenih.
23Dan treffe mij de verschrikking van God, En ik houde geen stand voor zijn Majesteit!
24Sui te ka uepnah la ka khueh tih sui cilh te ka pangtungnah la ka thui koinih,
24Indien ik op goud mijn vertrouwen heb gesteld, Het fijnste goud mijn hoop heb genoemd;
25Ka thadueng len tih ka kut loh a khuet la a hmuh dongah ka kokhahnah atah,
25Mij verheugd heb ik in de macht van mijn rijkdom, En in de geweldige winst van mijn hand:
26Vangnah dongah a thangthen tih hla vang a thoeih te ka hmuh vaengah,
26Indien ik heb opgestaard naar de stralende zon, Naar de glanzende maan, die haar weg vervolgde,
27ka lungbuei he yinhnuk ah hloih tih ka kut loh ka ka te mok koinih.
27Zodat mijn hart in het geheim werd verleid, En mijn hand mijn mond heeft gekust
28He khaw a so kah Pathen taengah ka basa la om vetih thaesainah lai la om ni.
28Ook dat zou een halszaak voor het gerecht zijn geweest, Omdat ik God in den hoge had verloochend!
29Ka lunguet kah yoethaenah dongah ka kohoe tih yoethae loh anih taengla a thoeng te ka haenghang puei atah,
29Heb ik mij in het ongeluk van mijn vijand verheugd, Of gejubeld, omdat onheil hem trof;
30A hinglu te thaephoeinah neh hoe hamla ka ka he laihmu la ka khueh aih moenih.
30Heb ik mijn gehemelte niet verboden te zondigen, En door een verwensing zijn leven te eisen;
31Ka dap kah hlang rhoek loh, “U long nim a maeh te a cung pawt la a paek eh?” a ti uh moenih a?
31Hebben mijn tentgenoten niet gezegd: Wie verzadigt zich niet aan het vlees van zijn vijand?
32Ka thohkhaih kah yinlai te caehlong ka ong pah tih vongvoel ah a rhaeh moenih.
32De zwerver behoefde niet buiten te overnachten Voor den reiziger heb ik de deuren geopend.
33Hlang bangla ka boekoeknah ka dah tih, kai kathaesainah he ka thindang ah ka det mai akhaw,
33Indien ik mijn misdaad voor de mensen bedekt heb, In mijn boezem mijn schuld heb verborgen,
34hlangping te yet taengah ka sarhing tih huiko kah nueihbu loh kai n'rhihyawp sak. Te dongah ka kuemsuem tih thohka la ka moe pawh.
34Omdat ik de grote menigte vreesde, En bang was voor de verachting der geslachten: Dan moge ik verstommen, en de deur niet meer uitgaan,
35Kai taengkah aka hnatun la kamah taengah u long nim m'paek lah mako? Ka kutha he Tlungthang loh kai n'doo saeh lamtah ka tuituknah he hlang loh cabu la daek saeh.
35Wie zou er dan nog naar mij horen! Zie hier mijn handtekening! De Almachtige antwoorde mij; Mijn beschuldiger schrijve zijn aanklacht neer!
36Te te ka laengpang ah ka koh vetih te te ka soah rhuisam la ka laikoeinah het mahpawt nim?
36Waarachtig, ik wil ze op mijn schouder nemen Er mij als met een krans mee omhangen;
37Ka khokan tarhing la a taengah ka puen lah vetih anih te rhaengsang bangla ka paan lah mako.
37Ik zal Hem mijn schreden een voor een tonen, En voor zijn aanschijn treden als een vorst!
38Ka khohmuen loh kai m'pang thil tih a kong te rhenten rhap koinih,
38Indien mijn akker tegen mij klaagde Zijn voren gezamenlijk weenden;
39A thadueng te tangka mueh la ka caak tih a kungmah kah hinglu ka yawn sak atah,
39Indien ik zijn vrucht heb genoten, zonder te betalen, En zijn bezitter liet zuchten:
40Cang yueng la mutlo hling, cangtun yueng la saeldol khaw poe saeh,” a ti. Job kah ol bawt coeng.
40Dan mogen doornen opschieten inplaats van tarwe, En stinkend onkruid inplaats van gerst! Hier eindigen de woorden van Job.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.