Joba
Chapter 29
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Joba 29

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Job loh amah kah a pom te a cong tih,
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
2“Kai he hlamat kah hla bangla aka khueh tih Pathen kah khohnin bangla kai aka tuem te unim?
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
3Amah loh a hmaithoi te ka lu soah a thangthen tih amah kah vangnah nen ni a hmuep ah khaw ka caeh.
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
4Ka cavaa tue vaengah khaw ka dap ah Pathen kah baecenol la ka om.
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
5Tlungthang te kai taengah om pueng tih, ka kaepvai ka ca rhoek om.
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
6Ka khokan te suknaeng neh a hluk tih lungpang loh kai ham situi sokca a long sak.
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
7Vangpuei vongka ah ka thoeng tih toltung ah ka ngolhmuen cikngae sak.
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
8Kai m'hmuh uh vaengah cadong rhoek te thuh uh. Patong rhoek khaw thoo uh tih pai uh.
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
9Mangpa rhoek loh olthui te a phah uh tih a kut te a ka dongla a khueh uh.
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
10Rhaengsang rhoek ol te a phah tih a lai khaw a dang dongla kap.
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
11Hna loh a yaak vaengah kai n'uem tih mik loh a hmuh vaengah kai n'rhalrhing sak.
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
12Mangdaeng loh bomnah a bih tih cadah neh a taengah aka bom aka om pawt khaw ka loeih sak.
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
13Hlang milh kah yoethennah te kai soah pai tih nuhmai kah lungbuei khaw ka tamhoe sak.
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
14Duengnah te ka bai tih hnikul bangla kai n'khuk. Ka tiktamnah he ka sammuei nah ni.
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
15Mikdael taengah mik la, khokhaem taengah kho la ka om.
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
16Kai tah khodaeng taengah a napa la ka om tih ming pawt kah tuituknah te ka khe pah.
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
17Boethae kah pumcu te ka thuk pah tih a no lamkah maeh te ka voeih pah.
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
18Te dongah, “Ka bu ah ka pal mako,” ka ti tih laivin bangla khohnin ka puh.
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
19Ka yung loh tui taengla a muk tih buemtui loh ka cangvuei dongah rhaeh.
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
20Ka thangpomnah ka taengah thai tih ka lii ka kut dongah tinghil.
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
21Kai taengah a hnatun uh tih a lamtawn uh dongah ka cilsuep ham kuemsuem uh.
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
22Ka ol hnukah talh uh voel pawt tih kai olthui he amih soah tla.
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
23Kai ham tah khotlan bangla a lamtawn uh tih a ka loh tlankhol bangla a ang uh.
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
24Amih taengah ka luem dae n'tangnah uh pawt tih ka maelhmai vangnah dongah khaw yalh uh pawh.
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
25Amih kah longpuei te ka coelh tih boeilu la ka ngol. Caem lakli ah manghai bangla kho ka sak tih rhahdoe cangpoem akhaw a hloep.
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.