Joba 14
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Huta kah a sak hlang he a khohnin toi tih khoponah khaw hah.
1[Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.
2Rhaipai bangla phuelh tih a oh uh. Khokhawn bangla yong tih pai voel pawh.
2Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
3Te soah ngawn tah na mik tueng tih kai he na taengkah laitloeknah dongla na khuen.
3Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium?
4Rhalawt lamloh a cuem la aka khueh te unim? Pakhat pataeng om pawh.
4Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine? nonne tu qui solus es?
5A khohnin neh a hla taenah khaw namah taengah hangdang. A oltlueh te a oltlueh bangla na saii tih poe thai pawh.
5Breves dies hominis sunt: numerus mensium ejus apud te est: constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.
6Anih lamloh vawl mangthong lamtah amah hnin at kutloh bangla a ngaingaih hil toeng saeh.
6Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.
7Thing ham tah a vung akhaw ngaiuepnah om pueng. Te dongah koep mikhing vetih a dawn khaw ngoeng mahpawh.
7Lignum habet spem: si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.
8Diklai khuiah a yung patong mai tih laipi khuiah a ngo duek cakhaw,
8Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
9tui bo ah duei vetih thinghloe bangla a pae cawn ni.
9ad odorem aquæ germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.
10Tedae hlang tah duek tih rhaa uh coeng. Hlang he a pal phoeiah tah melam a om.
10Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quæso, est?
11Tuitunli lamkah tui khaw khawk dae tuiva loh a khah vaengah tah kak.
11Quomodo si recedant aquæ de mari, et fluvius vacuefactus arescat:
12Hlang khaw yalh tih thoo voel pawh. Vaan a om pawt due khaw haenghang pawh. Amih te ih kung lamloh haenghang uh mahpawh.
12sic homo, cum dormierit, non resurget: donec atteratur cælum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.
13Unim saelkhui ah a paek lah ve? Kai he nan khoem lah vetih na thintoek a mael duela kai nan thuh lah mako. Kai hamla oltlueh na khueh vetih kai nan poek mako.
13Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei?
14Hlang he duek koinih hing venim? Kamah kah caempuei hnin boeih he ka thovaelnah a pawk hil ka lamtawn bitni.
14Putasne mortuus homo rursum vivat? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.
15Nan khue vaengah kai loh nang te ka doo bitni. Na kut dongkah bibi dongah na moo bitni.
15Vocabis me, et ego respondebo tibi: operi manuum tuarum porriges dexteram.
16Ka khokan he na tae pawn vetih ka tholhnah khaw na dawn mahpawh.
16Tu quidem gressus meos dinumerasti: sed parce peccatis meis.
17Ka boekoek hnocun khuiah catui a hnah thil tih kai kathaesainah na dah thil bitni.
17Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.
18Tedae Tlang khaw cungku tih moelh. Lungpang pataeng a hmuen lamloh thoeih.
18Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo:
19Lungto khaw tui loh a hoh tih a kongnawt loh diklai laipi a yo. Te dongah hlanghing kah ngaiuepnah na pal sak.
19lapides excavant aquæ, et alluvione paulatim terra consumitur: et hominem ergo similiter perdes.
20Anih te a yoeyah la na khulae tih a hmai a tal la a van daengah anih te na tueih.
20Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret: immutabis faciem ejus, et emittes eum.
21A ca rhoek a thangpom uh dae a ming moenih. Muei uh cakhaw amih a yakming moenih.
21Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget.
22Tedae a pumsa tah a taengah tih thak a khoeih tih a hinglu khaw amah hamla nguekcoi,” a ti.
22Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.