โยบ 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1“มนุษย์ที่เกิดจากผู้หญิง มีชีวิตสั้นและเต็มไปด้วยความทุกข์
1[Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.
2เขางอกงามเหมือนดอกไม้ แล้วถูกตัด ผ่านไปเหมือนเงา ไม่ยั่งยืน
2Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
3พระองค์ยังจะจับตาดูคนอย่างนี้ นำข้าพเจ้าเข้าสู่การตัดสินกับพระองค์หรือ?
3Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium?
4ใครจะทำให้สิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้? ไม่มีใครเลย
4Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine? nonne tu qui solus es?
5ในเมื่อวันของเขาถูกกำหนดแล้ว จำนวนเดือนของเขาอยู่กับพระองค์ พระองค์กำหนดเขตที่เขาข้ามไม่ได้
5Breves dies hominis sunt: numerus mensium ejus apud te est: constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.
6ขอหันสายตาไปจากเขา ให้เขาได้พัก จนทำงานในวันของตนเสร็จเหมือนลูกจ้าง
6Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.
7“ต้นไม้ยังมีความหวัง แม้ถูกตัด ก็จะแตกหน่ออีก กิ่งอ่อนจะงอกไม่หยุด
7Lignum habet spem: si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.
8แม้รากของมันแก่ในดิน ตอตายในพื้นดิน
8Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
9พอได้กลิ่นน้ำก็จะแตกตา แตกกิ่งเหมือนต้นอ่อน
9ad odorem aquæ germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.
10แต่มนุษย์ตายและล้มลง เมื่อคนสิ้นลมหายใจ เขาอยู่ที่ไหน?
10Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quæso, est?
11น้ำเหือดจากทะเล แม่น้ำแห้งขอดไปฉันใด
11Quomodo si recedant aquæ de mari, et fluvius vacuefactus arescat:
12มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกฉันนั้น จนกว่าฟ้าสวรรค์จะไม่มีอีก พวกเขาจะไม่ตื่น ไม่มีใครปลุกให้ตื่นจากหลับ
12sic homo, cum dormierit, non resurget: donec atteratur cælum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.
13“ขอพระองค์ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในเชโอล เก็บข้าพเจ้าไว้ลับๆ จนความโกรธของพระองค์ผ่านไป กำหนดเวลาให้ข้าพเจ้า แล้วระลึกถึงข้าพเจ้า!
13Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei?
14ถ้ามนุษย์ตาย จะมีชีวิตอีกหรือ? ข้าพเจ้าจะคอยตลอดวันแห่งการต่อสู้ จนถึงเวลาที่ได้รับการปล่อยตัว
14Putasne mortuus homo rursum vivat? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.
15พระองค์จะเรียก แล้วข้าพเจ้าจะตอบ พระองค์จะปรารถนาผลงานจากมือพระองค์
15Vocabis me, et ego respondebo tibi: operi manuum tuarum porriges dexteram.
16แต่ตอนนี้พระองค์นับก้าวข้าพเจ้า พระองค์ไม่ได้เฝ้าดูบาปข้าพเจ้าหรือ?
16Tu quidem gressus meos dinumerasti: sed parce peccatis meis.
17การฝ่าฝืนของข้าพเจ้าถูกผนึกไว้ในถุง พระองค์มัดความผิดข้าพเจ้าไว้แน่น
17Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.
18“ภูเขาที่พังลงย่อมสูญสลาย ก้อนหินถูกเคลื่อนจากที่
18Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo:
19น้ำกัดกร่อนหิน กระแสน้ำชะฝุ่นดินไป พระองค์ก็ทำลายความหวังมนุษย์เช่นนั้น
19lapides excavant aquæ, et alluvione paulatim terra consumitur: et hominem ergo similiter perdes.
20พระองค์ชนะเขาตลอดไป แล้วเขาก็จากไป พระองค์เปลี่ยนใบหน้าเขาและส่งเขาจากไป
20Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret: immutabis faciem ejus, et emittes eum.
21ลูกชายของเขามีเกียรติ เขาก็ไม่รู้ พวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่รับรู้
21Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget.
22แต่เนื้อของเขาเจ็บปวด ใจภายในโศกเศร้า”
22Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.