โยบ
Chapter 14
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยบ 14

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1“มนุษย์​ที่​เกิด​จาก​ผู้​หญิง มี​ชีวิต​สั้น​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความทุกข์
1אָ֭דָם יְל֣וּד אִשָּׁ֑ה קְצַ֥ר יָ֝מִ֗ים וּֽשְׂבַֽע־רֹֽגֶז׃
2เขา​งอกงาม​เหมือน​ดอกไม้ แล้ว​ถูก​ตัด ผ่าน​ไป​เหมือน​เงา ไม่​ยั่งยืน
2כְּצִ֣יץ יָ֭צָא וַיִּמָּ֑ל וַיִּבְרַ֥ח כַּ֝צֵּ֗ל וְלֹ֣א יַעֲמֹֽוד׃
3พระองค์​ยัง​จะ​จับตา​ดู​คน​อย่าง​นี้ นำ​ข้าพเจ้า​เข้า​สู่​การตัดสิน​กับ​พระองค์​หรือ?
3אַף־עַל־זֶ֭ה פָּקַ֣חְתָּ עֵינֶ֑ךָ וְאֹ֘תִ֤י תָבִ֖יא בְמִשְׁפָּ֣ט עִמָּֽךְ׃
4ใคร​จะ​ทำให้​สิ่ง​สะอาด​ออก​มา​จาก​สิ่ง​ไม่​สะอาด​ได้? ไม่​มี​ใคร​เลย
4מִֽי־יִתֵּ֣ן טָ֭הֹור מִטָּמֵ֗א לֹ֣א אֶחָֽד׃
5ใน​เมื่อ​วัน​ของ​เขา​ถูก​กำหนด​แล้ว จำนวน​เดือน​ของ​เขา​อยู่​กับ​พระองค์ พระองค์​กำหนด​เขต​ที่​เขา​ข้าม​ไม่​ได้
5אִ֥ם חֲרוּצִ֨ים ׀ יָמָ֗יו מִֽסְפַּר־חֳדָשָׁ֥יו אִתָּ֑ךְ *חֻקֹּו (חֻקָּ֥יו) עָ֝שִׂ֗יתָ וְלֹ֣א יַעֲבֹֽור׃
6ขอ​หัน​สายตา​ไป​จาก​เขา ให้​เขา​ได้​พัก จน​ทำงาน​ใน​วัน​ของ​ตน​เสร็จ​เหมือน​ลูกจ้าง
6שְׁעֵ֣ה מֵעָלָ֣יו וְיֶחְדָּ֑ל עַד־יִ֝רְצֶ֗ה כְּשָׂכִ֥יר יֹומֹֽו׃
7“ต้นไม้​ยัง​มี​ความหวัง แม้​ถูก​ตัด ก็​จะ​แตก​หน่อ​อีก กิ่ง​อ่อน​จะ​งอก​ไม่​หยุด
7כִּ֤י יֵ֥שׁ לָעֵ֗ץ תִּ֫קְוָ֥ה אִֽם־יִ֭כָּרֵת וְעֹ֣וד יַחֲלִ֑יף וְ֝יֹֽנַקְתֹּ֗ו לֹ֣א תֶחְדָּֽל׃
8แม้​ราก​ของ​มัน​แก่​ใน​ดิน ตอ​ตาย​ใน​พื้นดิน
8אִם־יַזְקִ֣ין בָּאָ֣רֶץ שָׁרְשֹׁ֑ו וּ֝בֶעָפָ֗ר יָמ֥וּת גִּזְעֹֽו׃
9พอได้​กลิ่น​น้ำ​ก็​จะ​แตก​ตา แตก​กิ่ง​เหมือน​ต้น​อ่อน
9מֵרֵ֣יחַ מַ֣יִם יַפְרִ֑חַ וְעָשָׂ֖ה קָצִ֣יר כְּמֹו־נָֽטַע׃
10แต่​มนุษย์​ตาย​และ​ล้ม​ลง เมื่อ​คน​สิ้น​ลมหายใจ เขา​อยู่​ที่ไหน?
10וְגֶ֣בֶר יָ֭מוּת וַֽיֶּחֱלָ֑שׁ וַיִּגְוַ֖ע אָדָ֣ם וְאַיֹּֽו׃
11น้ำ​เหือด​จาก​ทะเล แม่น้ำ​แห้ง​ขอด​ไป​ฉันใด
11אָֽזְלוּ־מַ֭יִם מִנִּי־יָ֑ם וְ֝נָהָ֗ר יֶחֱרַ֥ב וְיָבֵֽשׁ׃
12มนุษย์​ก็​นอน​ลง​และ​ไม่​ลุก​ฉัน​นั้น จนกว่า​ฟ้าสวรรค์​จะ​ไม่​มี​อีก พวกเขา​จะ​ไม่​ตื่น ไม่​มี​ใคร​ปลุก​ให้​ตื่น​จาก​หลับ
12וְאִ֥ישׁ שָׁכַ֗ב וְֽלֹא־יָ֫ק֥וּם עַד־בִּלְתִּ֣י שָׁ֭מַיִם לֹ֣א יָקִ֑יצוּ וְלֹֽא־יֵ֝עֹ֗רוּ מִשְּׁנָתָֽם׃
13“ขอ​พระองค์​ซ่อน​ข้าพเจ้า​ไว้​ใน​เชโอล เก็บ​ข้าพเจ้า​ไว้​ลับๆ จน​ความโกรธ​ของ​พระองค์​ผ่าน​ไป กำหนด​เวลา​ให้​ข้าพเจ้า แล้ว​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า!
13מִ֤י יִתֵּ֨ן ׀ בִּשְׁאֹ֬ול תַּצְפִּנֵ֗נִי תַּ֭סְתִּירֵנִי עַד־שׁ֣וּב אַפֶּ֑ךָ תָּ֤שִׁ֥ית לִ֖י חֹ֣ק וְתִזְכְּרֵֽנִי׃
14ถ้า​มนุษย์​ตาย จะ​มี​ชีวิต​อีก​หรือ? ข้าพเจ้า​จะ​คอย​ตลอด​วัน​แห่ง​การ​ต่อสู้ จนถึง​เวลา​ที่​ได้​รับ​การ​ปล่อย​ตัว
14אִם־יָמ֥וּת גֶּ֗בֶר הֲיִ֫חְיֶ֥ה כָּל־יְמֵ֣י צְבָאִ֣י אֲיַחֵ֑ל עַד־בֹּ֝֗וא חֲלִיפָתִֽי׃
15พระองค์​จะ​เรียก แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​ตอบ พระองค์​จะ​ปรารถนา​ผลงาน​จาก​มือ​พระองค์
15תִּ֭קְרָא וְאָנֹכִ֣י אֶֽעֱנֶ֑ךָּ לְֽמַעֲשֵׂ֖ה יָדֶ֣יךָ תִכְסֹֽף׃
16แต่​ตอน​นี้​พระองค์​นับ​ก้าว​ข้าพเจ้า พระองค์​ไม่​ได้​เฝ้า​ดู​บาป​ข้าพเจ้า​หรือ?
16כִּֽי־עַ֭תָּה צְעָדַ֣י תִּסְפֹּ֑ור לֹֽא־תִ֝שְׁמֹ֗ור עַל־חַטָּאתִֽי׃
17การฝ่าฝืน​ของ​ข้าพเจ้า​ถูก​ผนึก​ไว้​ใน​ถุง พระองค์​มัด​ความผิด​ข้าพเจ้า​ไว้​แน่น
17חָתֻ֣ם בִּצְרֹ֣ור פִּשְׁעִ֑י וַ֝תִּטְפֹּ֗ל עַל־עֲוֹנִֽי׃
18“ภูเขา​ที่​พัง​ลง​ย่อม​สูญ​สลาย ก้อน​หิน​ถูก​เคลื่อน​จาก​ที่
18וְ֭אוּלָם הַר־נֹופֵ֣ל יִבֹּ֑ול וְ֝צ֗וּר יֶעְתַּ֥ק מִמְּקֹמֹֽו׃
19น้ำ​กัดกร่อน​หิน กระแส​น้ำ​ชะ​ฝุ่น​ดิน​ไป พระองค์​ก็​ทำลาย​ความหวัง​มนุษย์​เช่น​นั้น
19אֲבָנִ֤ים ׀ שָׁ֥חֲקוּ מַ֗יִם תִּשְׁטֹֽף־סְפִיחֶ֥יהָ עֲפַר־אָ֑רֶץ וְתִקְוַ֖ת אֱנֹ֣ושׁ הֶאֱבַֽדְתָּ׃
20พระองค์​ชนะ​เขา​ตลอด​ไป แล้ว​เขา​ก็​จาก​ไป พระองค์​เปลี่ยน​ใบหน้า​เขา​และ​ส่ง​เขา​จาก​ไป
20תִּתְקְפֵ֣הוּ לָ֭נֶצַח וַֽיַּהֲלֹ֑ךְ מְשַׁנֶּ֥ה פָ֝נָ֗יו וַֽתְּשַׁלְּחֵֽהוּ׃
21ลูกชาย​ของ​เขา​มี​เกียรติ เขา​ก็​ไม่รู้ พวกเขา​ตกต่ำ เขา​ก็​ไม่​รับ​รู้
21יִכְבְּד֣וּ בָ֭נָיו וְלֹ֣א יֵדָ֑ע וְ֝יִצְעֲר֗וּ וְֽלֹא־יָבִ֥ין לָֽמֹו׃
22แต่​เนื้อ​ของ​เขา​เจ็บ​ปวด ใจ​ภายใน​โศก​เศร้า”
22אַךְ־בְּ֭שָׂרֹו עָלָ֣יו יִכְאָ֑ב וְ֝נַפְשֹׁ֗ו עָלָ֥יו תֶּאֱבָֽל׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.