โยบ
Chapter 36
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

โยบ 36

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เอลีฮู​พูด​ต่อ​ไป​ว่า
1וַיֹּ֥סֶף אֱלִיה֗וּא וַיֹּאמַֽר׃
2“อดทน​ฟัง​ผม​อีก​หน่อย แล้ว​ผม​จะ​บอก​ให้​รู้ ผม​ยัง​มี​เรื่อง​จะ​พูด​แทน​พระเจ้า
2כַּתַּר־לִ֣י זְ֭עֵיר וַאֲחַוֶּ֑ךָּ כִּ֤י עֹ֖וד לֶאֱלֹ֣והַּ מִלִּֽים׃
3ผม​จะนำ​ความรู้​มา​จาก​ที่​ไกล จะ​ยืนยัน​ว่า​ผู้​สร้าง​ผม​เที่ยงธรรม
3אֶשָּׂ֣א דֵ֭עִי לְמֵרָחֹ֑וק וְ֝לְפֹעֲלִ֗י אֶֽתֵּֽן־צֶֽדֶק׃
4คำ​ของ​ผม​ไม่​เป็น​เท็จ​จริงๆ ผู้​มี​ความรู้​สมบูรณ์​อยู่​กับ​คุณ
4כִּֽי־אָ֭מְנָם לֹא־שֶׁ֣קֶר מִלָּ֑י תְּמִ֖ים דֵּעֹ֣ות עִמָּֽךְ׃
5“ดูสิ พระเจ้า​ทรง​อำนาจ​และ​ไม่​ดูหมิ่น​ใคร พระองค์​มี​พลัง​แห่ง​ความเข้าใจ​มหาศาล
5הֶן־אֵ֣ל כַּ֭בִּיר וְלֹ֣א יִמְאָ֑ס כַּ֝בִּ֗יר כֹּ֣חַֽ לֵֽב׃
6พระองค์​ไม่​รักษา​ชีวิต​คนชั่ว แต่​ให้​ความยุติธรรม​แก่​คน​ทุกข์​ยาก
6לֹא־יְחַיֶּ֥ה רָשָׁ֑ע וּמִשְׁפַּ֖ט עֲנִיִּ֣ים יִתֵּֽן׃
7พระองค์​ไม่​ละ​สายตา​จาก​คน​เที่ยงธรรม ให้​พวกเขา​อยู่​กับ​กษัตริย์​บน​บัลลังก์ ตั้ง​ไว้​ตลอด​ไป​และ​ยก​ขึ้น​สูง
7לֹֽא־יִגְרַ֥ע מִצַּדִּ֗יק עֵ֫ינָ֥יו וְאֶת־מְלָכִ֥ים לַכִּסֵּ֑א וַיֹּשִׁיבֵ֥ם לָ֝נֶ֗צַח וַיִּגְבָּֽהוּ׃
8ถ้า​พวกเขา​ถูก​ล่าม​ตรวน ติด​เชือก​แห่ง​ความทุกข์
8וְאִם־אֲסוּרִ֥ים בַּזִּקִּ֑ים יִ֝לָּכְד֗וּן בְּחַבְלֵי־עֹֽנִי׃
9พระองค์​ก็​ชี้​ให้​เห็น​การกระทำ ให้​เห็น​ว่า​พวกเขา​ฝ่าฝืน​และ​ทำตัว​หยิ่งยโส
9וַיַּגֵּ֣ד לָהֶ֣ם פָּעֳלָ֑ם וּ֝פִשְׁעֵיהֶ֗ם כִּ֣י יִתְגַּבָּֽרוּ׃
10พระองค์​เปิด​หู​ให้​รับ​คำสั่งสอน สั่ง​ให้​กลับ​จาก​ความผิด
10וַיִּ֣גֶל אָ֭זְנָם לַמּוּסָ֑ר וַ֝יֹּ֗אמֶר כִּֽי־יְשֻׁב֥וּן מֵאָֽוֶן׃
11ถ้า​พวกเขา​ฟัง​และ​รับ​ใช้​พระองค์ ก็​จะ​ใช้​วัน​เวลา​อย่าง​รุ่งเรือง ใช้​ปี​ของ​ตน​อย่าง​รื่นรมย์
11אִֽם־יִשְׁמְע֗וּ וְֽיַ֫עֲבֹ֥דוּ יְכַלּ֣וּ יְמֵיהֶ֣ם בַּטֹּ֑וב וּ֝שְׁנֵיהֶ֗ם בַּנְּעִימִֽים׃
12แต่​ถ้า​ไม่​ฟัง จะ​พินาศ​ด้วย​ดาบ ตาย​โดย​ไม่​มี​ความรู้
12וְאִם־לֹ֣א יִ֭שְׁמְעוּ בְּשֶׁ֣לַח יַעֲבֹ֑רוּ וְ֝יִגְוְע֗וּ כִּבְלִי־דָֽעַת׃
13“แต่​คน​ที่​ใจ​ไม่​ยำเกรง​พระเจ้า​สะสม​ความโกรธ ไม่​ร้องขอ​ความช่วยเหลือ​เมื่อ​พระองค์​มัด​ไว้
13וְֽחַנְפֵי־לֵ֭ב יָשִׂ֣ימוּ אָ֑ף לֹ֥א יְ֝שַׁוְּע֗וּ כִּ֣י אֲסָרָֽם׃
14พวกเขา​ตาย​ใน​วัย​หนุ่ม ชีวิต​พินาศ​ใน​หมู่​คน​ไม่​สะอาด
14תָּמֹ֣ת בַּנֹּ֣עַר נַפְשָׁ֑ם וְ֝חַיָּתָ֗ם בַּקְּדֵשִֽׁים׃
15พระองค์​ช่วย​คน​ทุกข์​ยาก​ด้วย​ความทุกข์​ของ​เขา เปิด​หู​เขา​ท่ามกลาง​การ​กดขี่
15יְחַלֵּ֣ץ עָנִ֣י בְעָנְיֹ֑ו וְיִ֖גֶל בַּלַּ֣חַץ אָזְנָֽם׃
16พระองค์​คงจะ​ชักชวน​คุณ​ออก​จาก​ความคับแค้น สู่​ที่​กว้าง​ซึ่ง​ไม่​อึดอัด อาหาร​บน​โต๊ะ​คุณ​คง​อุดม​ด้วย​ไขมัน
16וְאַ֤ף הֲסִיתְךָ֨ ׀ מִפִּי־צָ֗ר רַ֭חַב לֹא־מוּצָ֣ק תַּחְתֶּ֑יהָ וְנַ֥חַת שֻׁ֝לְחָנְךָ֗ מָ֣לֵא דָֽשֶׁן׃
17“แต่​คุณ​เต็ม​ด้วย​คำตัดสิน​สำหรับ​คนชั่ว คำตัดสิน​และ​ความยุติธรรม​จับ​ตัว​คุณ​ไว้
17וְדִין־רָשָׁ֥ע מָלֵ֑אתָ דִּ֖ין וּמִשְׁפָּ֣ט יִתְמֹֽכוּ׃
18อย่า​ให้​ทรัพย์​ชักจูง​คุณ​ไป​สู่​ความโกรธ อย่า​ให้​สินบน​ก้อน​ใหญ่​ทำให้​หัน​ออก​นอก​ทาง
18כִּֽי־חֵ֭מָה פֶּן־יְסִֽיתְךָ֣ בְסָ֑פֶק וְרָב־כֹּ֝֗פֶר אַל־יַטֶּֽךָּ׃
19ทรัพย์​ของ​คุณ​จะ​พยุง​คุณ​ใน​ความทุกข์​ได้​หรือ หรือ​กำลัง​อำนาจ​ทั้งหมด​จะ​ช่วย​ได้?
19הֲיַעֲרֹ֣ךְ שׁ֖וּעֲךָ לֹ֣א בְצָ֑ר וְ֝כֹ֗ל מַאֲמַצֵּי־כֹֽחַ׃
20อย่า​ปรารถนา​กลางคืน เมื่อ​ผู้คน​ถูก​กำจัด​ใน​ที่​ของ​ตน
20אַל־תִּשְׁאַ֥ף הַלָּ֑יְלָה לַעֲלֹ֖ות עַמִּ֣ים תַּחְתָּֽם׃
21ระวัง อย่า​ใส่ใจ​ความผิด เพราะ​คุณ​เลือก​มัน​แทน​ความทุกข์
21הִ֭שָּׁמֶר אַל־תֵּ֣פֶן אֶל־אָ֑וֶן כִּֽי־עַל־זֶ֝֗ה בָּחַ֥רְתָּ מֵעֹֽנִי׃
22ดูสิ พระเจ้า​สูงส่ง​ด้วย​อำนาจ มี​ครู​คน​ไหน​เหมือน​พระองค์?
22הֶן־אֵ֭ל יַשְׂגִּ֣יב בְּכֹחֹ֑ו מִ֖י כָמֹ֣הוּ מֹורֶֽה׃
23ใคร​กำหนด​ทาง​ให้​พระองค์? ใคร​จะ​พูด​ได้​ว่า ‘พระองค์​ทำ​สิ่ง​ไม่เที่ยงธรรม’?
23מִֽי־פָקַ֣ד עָלָ֣יו דַּרְכֹּ֑ו וּמִֽי־אָ֝מַ֗ר פָּעַ֥לְתָּ עַוְלָֽה׃
24“จง​จำ​ไว้​ว่า​ต้อง​ยกย่อง​งาน​ของ​พระองค์ งาน​ที่​ผู้คน​ร้อง​เพลง​ถึง
24זְ֭כֹר כִּֽי־תַשְׂגִּ֣יא פָעֳלֹ֑ו אֲשֶׁ֖ר שֹׁרְר֣וּ אֲנָשִֽׁים׃
25ทุก​คน​เคย​ดู​งาน​นั้น มนุษย์​เห็น​จาก​ที่​ไกล
25כָּל־אָדָ֥ם חָֽזוּ־בֹ֑ו אֱ֝נֹ֗ושׁ יַבִּ֥יט מֵרָחֹֽוק׃
26ดูสิ พระเจ้า​ยิ่งใหญ่ แต่​เรา​ไม่​รู้จัก​พระองค์ จำนวน​ปี​ของ​พระองค์​หยั่ง​ไม่​ถึง
26הֶן־אֵ֣ל שַׂ֭גִּיא וְלֹ֣א נֵדָ֑ע מִסְפַּ֖ר שָׁנָ֣יו וְלֹא־חֵֽקֶר׃
27พระองค์​ดึง​หยด​น้ำ​ขึ้น มัน​กลั่น​จาก​ไอ​ของ​พระองค์​เป็น​ฝน
27כִּ֭י יְגָרַ֣ע נִטְפֵי־מָ֑יִם יָזֹ֖קּוּ מָטָ֣ר לְאֵדֹֽו׃
28ท้องฟ้า​เท​ลง​มา หยด​ลง​บน​มนุษย์​อย่าง​มากมาย
28אֲשֶֽׁר־יִזְּל֥וּ שְׁחָקִ֑ים יִ֝רְעֲפ֗וּ עֲלֵ֤י ׀ אָדָ֬ם רָֽב׃
29ใคร​จะ​เข้าใจ​เมฆ​ที่​แผ่​กว้าง และ​เสียง​ฟ้าร้อง​จาก​พลับพลา​พระองค์​ได้?
29אַ֣ף אִם־יָ֭בִין מִפְרְשֵׂי־עָ֑ב תְּ֝שֻׁאֹ֗ות סֻכָּתֹֽו׃
30ดูสิ พระองค์​แผ่​แสง​รอบ​ตัว ปกคลุม​ก้น​ทะเล
30הֵן־פָּרַ֣שׂ עָלָ֣יו אֹורֹ֑ו וְשָׁרְשֵׁ֖י הַיָּ֣ם כִּסָּֽה׃
31พระองค์​ใช้​สิ่ง​เหล่า​นี้​ตัดสิน​ประชาชน ให้​อาหาร​อย่าง​อุดม
31כִּי־בָ֭ם יָדִ֣ין עַמִּ֑ים יִֽתֶּן־אֹ֥כֶל לְמַכְבִּֽיר׃
32พระองค์​คลุม​มือ​ด้วย​สายฟ้า สั่ง​ให้​มัน​ผ่า​เป้า
32עַל־כַּפַּ֥יִם כִּסָּה־אֹ֑ור וַיְצַ֖ו עָלֶ֣יהָ בְמַפְגִּֽיעַ׃
33เสียง​ของ​มัน​บอก​ถึง​พระองค์ ฝูง​สัตว์​ก็​บอก​ถึง​พายุ​ที่​กำลัง​ขึ้น​มา​เช่น​กัน
33יַגִּ֣יד עָלָ֣יו רֵעֹ֑ו מִ֝קְנֶ֗ה אַ֣ף עַל־עֹולֶֽה׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.